Kto uczy dzieci w domu? Wizerunek rodziców i rodzin edukujących domowo

Abstract

W ostatnich latach liczba dzieci w edukacji domowej systematycznie rośnie. Do wzrostu zainteresowania tą formą edukacji przyczyniło się m.in. zdalne nauczanie w okresie pandemii COVID-19, które ukazało rodzicom niedoskonałości polskiegosystemu edukacji. Dynamiczny wzrost liczby dzieci uczących się w domu budzi wiele pytań. Oprócz tych o motywy rezygnacji z edukacji systemowej, interesujące jest, kto wybiera nauczanie domowe dla swoich dzieci. W niniejszym artykule autorki odpowiadają na powyższe pytanie, odwołując się do wyników badań własnych, przeprowadzonych techniką ankiety internetowej (CAWI) na nielosowej próbie 393 edukatorów domowych. Na podstawie wybranych cech społeczno-demograficznych oraz religijności respondentów autorki prezentują profil rodziców edukujących domowo. Ponadto, odwołując się do ich stażu w edukacji domowej i wyróżniając na tej podstawie dwie kategorie edukatorów: „przedpandemicznych” i „popandemicznych”, opisują zaobserwowane tendencje zmian wizerunku edukatorów domowych.