Ali Baran Budak, Eren Günertem, N. B. Tümer, Kanat Özişik, Serdar Günaydin
Aim: Peripheral arterial disease (PAD) is one the most common cause of mortality and morbidity after coronary artery disease and serebrovascular event worldwide. Endovascular treatment (EVT) of chronic occluded superficial femoral artery SFA is generally managed by antegrade approach. Retrograde popliteal access (RPA) is a valuable option when antegrad attempt fails or has also been preferred as a primary choice. We aim to compare patients in whom RPA in prone position was chosen as a first-line strategy and percutaneous intentional extraluminal angioplasty (PIER) technique was used for recanalization, with patients in whom antegrade attempt had failed and RPA in supine position with either endoluminal or bidirectional “randevous” technique was used for recanalization with 15-month follow-up. Material and Methods: We retrospectively studied consecutive EVTs between February 2017 and April 2019, and selected all EVTs in which RPA was used for the recanalization of CTO of SFA lesions were included. The study divided patients into two groups as Group 1 (n=24): patients in whom RPA in the prone position was chosen as a first-line strategy and PIER technique was used for recanalization (with 6F Sheat) and Group 2 (n=22): patients in whom antegrade attempt had failed and RPA in the supine position with endoluminal recanalization or if the wire failed while crossing the lesion, a bidirectional “double-balloon (rendezvous)” technique was used for recanalization (Sheatless). Results: Technical success rate was %100. RCC and ABI were improved post procedurally in both groups significantly. Primary stenting was required in more patients in group 1(70.8% vs. 45.4%; p0.05) .1-year limb-salvage rate was 100 ± 0 for both groups. Primary patency rates of group 2 were higher than group 1, but this difference became significant only at 6th month (95,8%, 87.5%, 79.1% for group 1vs. 100%, 95.4%, 81.8% for group 2, respectively; p
{"title":"Kronik Yüzeyel Femoral Arter Tıkanıklığında Retrograd Rekanalizasyon: Birincil Strateji Olarak Güvenli ve Etkili mi?","authors":"Ali Baran Budak, Eren Günertem, N. B. Tümer, Kanat Özişik, Serdar Günaydin","doi":"10.18663/tjcl.1402002","DOIUrl":"https://doi.org/10.18663/tjcl.1402002","url":null,"abstract":"Aim: \u0000Peripheral arterial disease (PAD) is one the most common cause of mortality and morbidity after coronary artery disease and serebrovascular event worldwide. Endovascular treatment (EVT) of chronic occluded superficial femoral artery SFA is generally managed by antegrade approach. Retrograde popliteal access (RPA) is a valuable option when antegrad attempt fails or has also been preferred as a primary choice. We aim to compare patients in whom RPA in prone position was chosen as a first-line strategy and percutaneous intentional extraluminal angioplasty (PIER) technique was used for recanalization, with patients in whom antegrade attempt had failed and RPA in supine position with either endoluminal or bidirectional “randevous” technique was used for recanalization with 15-month follow-up. \u0000 \u0000Material and Methods: \u0000We retrospectively studied consecutive EVTs between February 2017 and April 2019, and selected all EVTs in which RPA was used for the recanalization of CTO of SFA lesions were included. The study divided patients into two groups as Group 1 (n=24): patients in whom RPA in the prone position was chosen as a first-line strategy and PIER technique was used for recanalization (with 6F Sheat) and Group 2 (n=22): patients in whom antegrade attempt had failed and RPA in the supine position with endoluminal recanalization or if the wire failed while crossing the lesion, a bidirectional “double-balloon (rendezvous)” technique was used for recanalization (Sheatless). \u0000Results: \u0000Technical success rate was %100. RCC and ABI were improved post procedurally in both groups significantly. Primary stenting was required in more patients in group 1(70.8% vs. 45.4%; p0.05) .1-year limb-salvage rate was 100 ± 0 for both groups. Primary patency rates of group 2 were higher than group 1, but this difference became significant only at 6th month (95,8%, 87.5%, 79.1% for group 1vs. 100%, 95.4%, 81.8% for group 2, respectively; p","PeriodicalId":120468,"journal":{"name":"Turkish Journal of Clinics and Laboratory","volume":"81 19","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-20","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138956850","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Aim: To investigate the effects of several sociodemographic conditions on adherence to spectacles treatment in adolescents. Material and Methods: 10-19-year-old otherwise healthy adolescents who had been prescribed spectacles at least one year ago were included in this study. To quantitatively evaluate adherence to spectacles treatment, patients were asked to mark along a visual analog scale and the result was noted as an adherence score (AS). Sociodemographic conditions that have potential to affect adherence to spectacles treatment were questioned. Results: This study includes 107 patients and the mean age of patients was 14.83 ± 2.75 years (10-19). The mean AS was 8.59 ± 2.21 (3-10) for mothers with a higher educational degree, and 6.85 ± 3.14 (0-10) for mothers with a lower educational degree (p =0.018). Similarly, the mean AS was 8.45 ± 2.40 (3-10) for fathers with a higher educational degree and 6.94 ± 3.08 (0-10) for fathers with a lower educational degree (p =0.033). According to logistic regression analysis, a higher educational degree in fathers was associated with 8 and more AS (odds ratio: 4.17, 95% confidence interval 1.14-15.25, and p =0.031). There was no significant difference in AS according to conditions regarding whether or not to use spectacles in a family and social environment (p >0.05, for all). Conclusion: It was concluded that higher parental educational level is associated with higher adherence to spectacles treatment in adolescents.
{"title":"Investigation of the effects of sociodemographic conditions on adherence to spectacles treatment in adolescents","authors":"Fuat Yavrum, Cagri Ilhan","doi":"10.18663/tjcl.1377462","DOIUrl":"https://doi.org/10.18663/tjcl.1377462","url":null,"abstract":"Aim: To investigate the effects of several sociodemographic conditions on adherence to spectacles treatment in adolescents. \u0000Material and Methods: 10-19-year-old otherwise healthy adolescents who had been prescribed spectacles at least one year ago were included in this study. To quantitatively evaluate adherence to spectacles treatment, patients were asked to mark along a visual analog scale and the result was noted as an adherence score (AS). Sociodemographic conditions that have potential to affect adherence to spectacles treatment were questioned. \u0000Results: This study includes 107 patients and the mean age of patients was 14.83 ± 2.75 years (10-19). The mean AS was 8.59 ± 2.21 (3-10) for mothers with a higher educational degree, and 6.85 ± 3.14 (0-10) for mothers with a lower educational degree (p =0.018). Similarly, the mean AS was 8.45 ± 2.40 (3-10) for fathers with a higher educational degree and 6.94 ± 3.08 (0-10) for fathers with a lower educational degree (p =0.033). According to logistic regression analysis, a higher educational degree in fathers was associated with 8 and more AS (odds ratio: 4.17, 95% confidence interval 1.14-15.25, and p =0.031). There was no significant difference in AS according to conditions regarding whether or not to use spectacles in a family and social environment (p >0.05, for all). \u0000Conclusion: It was concluded that higher parental educational level is associated with higher adherence to spectacles treatment in adolescents.","PeriodicalId":120468,"journal":{"name":"Turkish Journal of Clinics and Laboratory","volume":"41 12","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-15","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138997498","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Amaç: Abdominoplasti günümüzde giderek popüler bir prosedür haline gelmiştir. Hasta için yüz güldürücü sonuçları olmasının yanında, operasyon sonrası bazı istenmeyen sonuçlar da ortaya çıkabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, abdominoplasti sonrası gelişen komplikasyonları irdelemek ve olası risk faktörlerinin komplikasyonlarla ilişkisini ortaya koymaktır. Abdominoplastinin lokal ve sistemik komplikasyonlarını etkileyen faktörler literatürde yeterince tanımlanmamıştır Abdominoplasti güvenli ve çok popüler olmasına rağmen, bu prosedür diğer vücut şekillendirme yöntemleriyle karşılaştırıldığında komplikasyonlara açık bir yöntemdir. Gereç ve Yöntemler: Atatürk Sanatoryum Eğı̇tı̇m ve Araştırma Hastanesı̇nde Şubat 2020 ı̇le Şubat 2022 tarı̇hlerı̇ arasında barı̇atrı̇k cerrahı̇ sonrası abdomı̇noplastı̇ uygulanan 95 hastanın (81 kadın ve 14 erkek) verileri retrospektif olarak incelendi. 95 hastanın yaş,cı̇nsı̇yet, BMİ, verı̇len kı̇lo, diabetetesmellitus,hipertansiyon, sigara içimi mevcudiyeti ve bunların komplı̇kasyonlarla ilişkisi analı̇z edı̇ldi. Olası risk faktörleri ve gelişen komplikasyonlar arasındaki ilişki İndependent Sample T Test ve Ki-Kare analizi kullanılarak araştırılmıştır. İncelenen risk faktörleri yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi, sigara içme öyküsü, diabetesmellitus öyküsü, hipertansiyon öyküsü, abdominoplasti ameliyat tekniğidir. Bulgular: Abdominoplasti yapılan 95 hastanın 27’sinde (%28,42) lokal ve sistemik komplikasyonlar gelişti. En sık görülen komplikasyon, 16 hastada saptanan seromaydı (%16.84). Sırasıyla 4 hastada yara yeri enfeksiyonu (%4.21), 1 hastada cilt nekrozu (%1), 2 hastada yara ayrılması (%2.1) ve 2 hastada hematom (%2.1), 2’sinde de pulmonertromboemboli (%2.1) gelişti. Sonuçlar: Komplikasyon oranını önemli ölçüde artıran faktörler, artmış vücut kitle indeksi (p =0.002) ve sigara içme öyküsüydü (p = 0.004). Bu parametreler komplikasyon oluşumunda istatiksel olarak anlamlıydı. Diğer parametrelerde ise istatiksel anlamlılık saptanamadı.
{"title":"Bariatrik cerrahi sonrası abdominoplastide komplikasyonlara neden olan prediktif faktörler","authors":"Doğan Öztürk, Bülent Öztürk","doi":"10.18663/tjcl.1392884","DOIUrl":"https://doi.org/10.18663/tjcl.1392884","url":null,"abstract":"Amaç: Abdominoplasti günümüzde giderek popüler bir prosedür haline gelmiştir. Hasta için yüz güldürücü sonuçları olmasının yanında, operasyon sonrası bazı istenmeyen sonuçlar da ortaya çıkabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, abdominoplasti sonrası gelişen komplikasyonları irdelemek ve olası risk faktörlerinin komplikasyonlarla ilişkisini ortaya koymaktır. \u0000Abdominoplastinin lokal ve sistemik komplikasyonlarını etkileyen faktörler literatürde yeterince tanımlanmamıştır Abdominoplasti güvenli ve çok popüler olmasına rağmen, bu prosedür diğer vücut şekillendirme yöntemleriyle karşılaştırıldığında komplikasyonlara açık bir yöntemdir. \u0000Gereç ve Yöntemler: Atatürk Sanatoryum Eğı̇tı̇m ve Araştırma Hastanesı̇nde Şubat 2020 ı̇le Şubat 2022 tarı̇hlerı̇ arasında barı̇atrı̇k cerrahı̇ sonrası abdomı̇noplastı̇ uygulanan 95 hastanın (81 kadın ve 14 erkek) verileri retrospektif olarak incelendi. 95 hastanın yaş,cı̇nsı̇yet, BMİ, verı̇len kı̇lo, diabetetesmellitus,hipertansiyon, sigara içimi mevcudiyeti ve bunların komplı̇kasyonlarla ilişkisi analı̇z edı̇ldi. Olası risk faktörleri ve gelişen komplikasyonlar arasındaki ilişki İndependent Sample T Test ve Ki-Kare analizi kullanılarak araştırılmıştır. İncelenen risk faktörleri yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi, sigara içme öyküsü, diabetesmellitus öyküsü, hipertansiyon öyküsü, abdominoplasti ameliyat tekniğidir. \u0000Bulgular: Abdominoplasti yapılan 95 hastanın 27’sinde (%28,42) lokal ve sistemik komplikasyonlar gelişti. En sık görülen komplikasyon, 16 hastada saptanan seromaydı (%16.84). Sırasıyla 4 hastada yara yeri enfeksiyonu (%4.21), 1 hastada cilt nekrozu (%1), 2 hastada yara ayrılması (%2.1) ve 2 hastada hematom (%2.1), 2’sinde de pulmonertromboemboli (%2.1) gelişti. \u0000Sonuçlar: Komplikasyon oranını önemli ölçüde artıran faktörler, artmış vücut kitle indeksi (p =0.002) ve sigara içme öyküsüydü (p = 0.004). Bu parametreler komplikasyon oluşumunda istatiksel olarak anlamlıydı. Diğer parametrelerde ise istatiksel anlamlılık saptanamadı.","PeriodicalId":120468,"journal":{"name":"Turkish Journal of Clinics and Laboratory","volume":"80 6","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-15","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139000534","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Amaç: Koroner arter hastalığına (KAH) göre aterojenik plazma indeksinin (AIP) en iyi tanısal eşik değerini ve bunun SYNTAX II (SYNergy between percutaneous coronary intervention with TAXus and cardiac surgery) skoru (SSII) ile ilişkisini değerlendirmeye çalıştık. Gereç ve Yöntemler: Araştırma, koroner anjiyografi uygulanan, ST segment yükselmesiz miyokard enfarktüsü (NSTEMI) olan ve en az iki bağımsız kardiyolog tarafından ilk koroner anjiyografiye dayalı olarak SSII'nin hesaplandığı ardışık 280 hastayı kapsamıştır. Hastalar düşük SSII (
{"title":"Yüksek SYNTAXII skoru olan koroner arter hastalarında plazma aterojenik indeksinin rolü","authors":"Serdar Gökhan Nurkoç","doi":"10.18663/tjcl.1328053","DOIUrl":"https://doi.org/10.18663/tjcl.1328053","url":null,"abstract":"Amaç: Koroner arter hastalığına (KAH) göre aterojenik plazma indeksinin (AIP) en iyi tanısal eşik değerini ve bunun SYNTAX II (SYNergy between percutaneous coronary intervention with TAXus and cardiac surgery) skoru (SSII) ile ilişkisini değerlendirmeye çalıştık. \u0000Gereç ve Yöntemler: Araştırma, koroner anjiyografi uygulanan, ST segment yükselmesiz miyokard enfarktüsü (NSTEMI) olan ve en az iki bağımsız kardiyolog tarafından ilk koroner anjiyografiye dayalı olarak SSII'nin hesaplandığı ardışık 280 hastayı kapsamıştır. Hastalar düşük SSII (","PeriodicalId":120468,"journal":{"name":"Turkish Journal of Clinics and Laboratory","volume":"37 6","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-15","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138996477","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Ayşe Nur TOKSÖZ YILDIRIM, Fügen VARDAR AKER, M. Erkan
Amaç: Meme ve mide karsinomlarında tedavi ve prognozda önemli rol oynayan C-ERBB2’nin küçük hücreli dışı akciğer karsinomlarında (KHDAK) önemi bilinmemektedir. Bu nedenle C-ERBB2’nin KHDAK’lardaki rolünü ve önemini ortaya koymak, ileride hedefe yönelik tedavide olası kullanım durumunda Türkiye’deki hastalardaki durumunu saptamaya yönelik pilot bir çalışma amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmaya, Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Patoloji Bölümü’nde 2005-2014 tarihleri arasında KHDAK tanısı almış 258 olgu alındı. Vakalara ait hematoksilen eozin (H&E) boyalı lamlar değerlendirildi ve immünhistokimyasal C-ERBB2 boyama uygulandı. Boyanma şiddetine, komplet ve/veya inkomplet boyanmasına göre 1, 2, ve 3 olarak skorlandırıldı. C-ERBB2 skorları, klinikopatolojik ve prognostik özellikler ile karşılaştırıldı. Bulgular: Vakaların %6.2’sinde C-ERBB2 pozitif olarak saptanmıştır. Pozitivite adenokarsinomlarda nispeten daha yüksektir. C-ERBB2 pozitivitesi ile klinikopatolojik (tümör tipi, subtipi, “grade”i, lenf nodu metastazı, lenfovasküler invazyon, plevral invazyon ve tümör çapı) ve prognostik özellikler (mortalite, genel sağkalım, progresyonsuz sağkalım, nüks) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Sonuçlar: Çalışmamızda C-ERB B2 overekspresyonu adenokarsinomlarda anlamlıya yakın dereceden daha fazla görülmüştür. Ancak KHDAK immünhistokimyasal C-ERBB2 pozitivitesinin, çalışmamızda ele aldığımız klinikopatolojik ve prognostik parametreler ile istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkisi saptanmamıştır. Bu nedenle skor 2 ve 3 olan olgular insituhibridizasyon veya diğer genetik mutasyon incelemeleri ile tekrar test edilmeli; C-ERBB2 overekspresyon ya da mutasyonu olan hastaların klinikopatolojik ve prognostik parametreleri ile anti-HER2 tedavisine verecekleri cevabın belirlenmesi için ek çalışmalar yapılmalıdır.
{"title":"Küçük hücre dışı akciğer kanserlerinde immünhistokimyasal C-ERBB2 pozitivitesinin klinikopatolojik ve prognostik önemi","authors":"Ayşe Nur TOKSÖZ YILDIRIM, Fügen VARDAR AKER, M. Erkan","doi":"10.18663/tjcl.1341970","DOIUrl":"https://doi.org/10.18663/tjcl.1341970","url":null,"abstract":"Amaç: Meme ve mide karsinomlarında tedavi ve prognozda önemli rol oynayan C-ERBB2’nin küçük hücreli dışı akciğer karsinomlarında (KHDAK) önemi bilinmemektedir. Bu nedenle C-ERBB2’nin KHDAK’lardaki rolünü ve önemini ortaya koymak, ileride hedefe yönelik tedavide olası kullanım durumunda Türkiye’deki hastalardaki durumunu saptamaya yönelik pilot bir çalışma amaçlanmıştır. \u0000Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmaya, Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Patoloji Bölümü’nde 2005-2014 tarihleri arasında KHDAK tanısı almış 258 olgu alındı. Vakalara ait hematoksilen eozin (H&E) boyalı lamlar değerlendirildi ve immünhistokimyasal C-ERBB2 boyama uygulandı. Boyanma şiddetine, komplet ve/veya inkomplet boyanmasına göre 1, 2, ve 3 olarak skorlandırıldı. C-ERBB2 skorları, klinikopatolojik ve prognostik özellikler ile karşılaştırıldı. \u0000Bulgular: Vakaların %6.2’sinde C-ERBB2 pozitif olarak saptanmıştır. Pozitivite adenokarsinomlarda nispeten daha yüksektir. C-ERBB2 pozitivitesi ile klinikopatolojik (tümör tipi, subtipi, “grade”i, lenf nodu metastazı, lenfovasküler invazyon, plevral invazyon ve tümör çapı) ve prognostik özellikler (mortalite, genel sağkalım, progresyonsuz sağkalım, nüks) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. \u0000Sonuçlar: Çalışmamızda C-ERB B2 overekspresyonu adenokarsinomlarda anlamlıya yakın dereceden daha fazla görülmüştür. Ancak KHDAK immünhistokimyasal C-ERBB2 pozitivitesinin, çalışmamızda ele aldığımız klinikopatolojik ve prognostik parametreler ile istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkisi saptanmamıştır. Bu nedenle skor 2 ve 3 olan olgular insituhibridizasyon veya diğer genetik mutasyon incelemeleri ile tekrar test edilmeli; C-ERBB2 overekspresyon ya da mutasyonu olan hastaların klinikopatolojik ve prognostik parametreleri ile anti-HER2 tedavisine verecekleri cevabın belirlenmesi için ek çalışmalar yapılmalıdır.","PeriodicalId":120468,"journal":{"name":"Turkish Journal of Clinics and Laboratory","volume":"22 24","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-06","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138984263","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Ferhat Keşçi̇oğlu, İsmail Arslan, Mehmet Onat Çakit, Duygu Yengil Taci
Amaç: Bu çalışma ile; Ankara ilinde Aile Hekimliği uzmanlık eğitimi alan hekimlerin akademik okuryazarlık ile ilgili tutum ve davranışlarını belirlemek ve bunları etkileyen faktörleri ortaya koymak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 188 aile hekimi uzmanlık öğrencisi katılmıştır. Ankara’da eğitim alan Aile Hekimliği uzmanlık öğrencileri çalışmaya dahil edilmiştir. Elektronik ortamda katılımcılara 23 soruluk anket ve Akademik Okuryazarlık Ölçeği (AOÖ) formları gönderilmiştir. Bulgular: Katılımcıların %68,62’sı kurumlarında, %36,18’si kurumları dışında bilimsel araştırma konusunda eğitim almıştır. Çalışmaya katılan hekimlerin %59’u uzmanlık eğitimleri süresince hiç kongreye katılmamış, %67,61’sı hiç bilimsel araştırmada araştırmacı olarak bulunmamıştır. Çalıştıkları kurumda veya kurumları haricinde kurs, kongre ya da sempozyumda bilimsel araştırma konusunda eğitim alanların AOÖ puanları yüksek bulundu (p
{"title":"Evaluation of attitudes and behaviors of family medicine residency students regarding academic literacy","authors":"Ferhat Keşçi̇oğlu, İsmail Arslan, Mehmet Onat Çakit, Duygu Yengil Taci","doi":"10.18663/tjcl.1330567","DOIUrl":"https://doi.org/10.18663/tjcl.1330567","url":null,"abstract":"Amaç: Bu çalışma ile; Ankara ilinde Aile Hekimliği uzmanlık eğitimi alan hekimlerin akademik okuryazarlık ile ilgili tutum ve davranışlarını belirlemek ve bunları etkileyen faktörleri ortaya koymak amaçlanmıştır. \u0000Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 188 aile hekimi uzmanlık öğrencisi katılmıştır. Ankara’da eğitim alan Aile Hekimliği uzmanlık öğrencileri çalışmaya dahil edilmiştir. Elektronik ortamda katılımcılara 23 soruluk anket ve Akademik Okuryazarlık Ölçeği (AOÖ) formları gönderilmiştir. \u0000Bulgular: Katılımcıların %68,62’sı kurumlarında, %36,18’si kurumları dışında bilimsel araştırma konusunda eğitim almıştır. Çalışmaya katılan hekimlerin %59’u uzmanlık eğitimleri süresince hiç kongreye katılmamış, %67,61’sı hiç bilimsel araştırmada araştırmacı olarak bulunmamıştır. Çalıştıkları kurumda veya kurumları haricinde kurs, kongre ya da sempozyumda bilimsel araştırma konusunda eğitim alanların AOÖ puanları yüksek bulundu (p","PeriodicalId":120468,"journal":{"name":"Turkish Journal of Clinics and Laboratory","volume":"4 12","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-04","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138601436","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Alaattin Tekeli̇, Serkan Görgülü, Fidan ALAKUS SABUNCUOGLU, Gökhan Serhat Duran
Amaç: Çalışmanın amacı ortodontik braketlerin, dört farklı remineralizasyon ajanı ile işlenmiş demineralize mineye bağlanma dayanımının (Shear Bond Strength- SBS) değerlendirmesi ve taramalı elektron mikroskobu (SEM) kullanarak mine yüzeylerinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntemler: Bu in vitro çalışmada, 120 premolar diş incelenmiştir. Premolar dişler 20’şer dişin olduğu altı gruba ayrıldı: negatif kontrol (Grup NC)- herhangi bir tedavi ajanı uygulanmadan erozyon remineralizasyon döngüsü uygulanan grup, pozitif kontrol (Grup PC), florür ile tedavi edilen grup (Grup F), kombinasyon halinde florür ve diyot lazer ile tedavi edilen grup (Grup F+D), CPP-ACP ile tedavi edilen grup (Grup M) ve nano-hidroksiapatit ile tedavi edilen grup (Grup B). PC grubu hariç tüm örneklerde erozyon remineralizasyon döngüsü uygulandı. Her bir grup için 20 örnek, yapışma dayanımı SBS testine tabi tutuldu ve SEM kullanılarak incelendi. Bulgular: Ortodontik braketlerin SBS değerleri açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edildi (p˂0.001). Grup M ve Grup B arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamaktaydı (p = 0.375). Diğer tüm ikili karşılaştırmalarda önemli bir fark vardı (p˂0.001). Grupların erozyon remineralizasyon döngüsü sonrasında uygulanan ortodontik braketlerin SBS değerleri sırası şu şekildeydi; Grup NC (sağlam mine)> Grup B ~ Grup M> Grup F+D> Grup F> Grup PC (erozyona uğramış mine). SEM incelemeleri SBS bulgularını destekler niteliteydi. Sonuç: Çalışmamızdaki tüm gruplara uygulanan remineralizasyon materyallerinin, erozyona uğramış diş yüzeylerinin yapışma dayanım değerlerini önemli ölçüde arttırdığı belirlendi. Grup M ve Grup B, demineralize mine yüzeylerine ortodontik braketlerin yapıştırılması için klinik olarak kabul edilebilir SBS değerleri sağlama konusunda diğer gruplardan daha etkili bulundu.
研究目的本研究旨在评估正畸托槽与经四种不同再矿化剂处理的脱矿珐琅质之间的剪切粘结强度（SBS），并使用扫描电子显微镜（SEM）检查珐琅质表面。材料和方法：在这项体外研究中，对 120 颗前臼齿进行了分析。这些前臼齿被分为六组，每组 20 颗：阴性对照组（NC 组）--不使用任何处理剂的侵蚀再矿化循环组；阳性对照组（PC 组）；氟化物处理组（F 组）；氟化物和二极管激光联合处理组（F+D 组）；CPP-ACP 处理组（M 组）和纳米羟基磷灰石处理组（B 组）。除 PC 组外，所有试样都进行了侵蚀再矿化循环。对每组的 20 个试样进行 SBS 粘附强度测试，并使用扫描电镜进行检查。结果：各组正畸托槽的 SBS 值差异有统计学意义（p˂0.001）。M 组和 B 组之间的差异无统计学意义（p = 0.375）。在所有其他成对比较中均存在明显差异（p˂0.001）。各组侵蚀再矿化周期后使用的正畸托槽的 SBS 值如下：NC 组（完整釉质）> B 组 ~ M 组 > F+D 组 > F 组 > PC 组（侵蚀釉质）。扫描电镜检查证实了 SBS 的结果。结论在我们的研究中，所有组别使用的再矿化材料都能显著提高受侵蚀牙面的粘接强度值。与其他组相比，M 组和 B 组在将正畸托槽粘结到脱矿珐琅质表面时能提供临床上可接受的 SBS 值。
{"title":"Farklı yöntemlerle tedavi edilen erozyonlu mine yüzeyine uygulanan ortodontik braketlerin bağlanma dayanımlarının karşılaştırılması","authors":"Alaattin Tekeli̇, Serkan Görgülü, Fidan ALAKUS SABUNCUOGLU, Gökhan Serhat Duran","doi":"10.18663/tjcl.1380618","DOIUrl":"https://doi.org/10.18663/tjcl.1380618","url":null,"abstract":"Amaç: Çalışmanın amacı ortodontik braketlerin, dört farklı remineralizasyon ajanı ile işlenmiş demineralize mineye bağlanma dayanımının (Shear Bond Strength- SBS) değerlendirmesi ve taramalı elektron mikroskobu (SEM) kullanarak mine yüzeylerinin incelenmesidir. \u0000Gereç ve Yöntemler: Bu in vitro çalışmada, 120 premolar diş incelenmiştir. Premolar dişler 20’şer dişin olduğu altı gruba ayrıldı: negatif kontrol (Grup NC)- herhangi bir tedavi ajanı uygulanmadan erozyon remineralizasyon döngüsü uygulanan grup, pozitif kontrol (Grup PC), florür ile tedavi edilen grup (Grup F), kombinasyon halinde florür ve diyot lazer ile tedavi edilen grup (Grup F+D), CPP-ACP ile tedavi edilen grup (Grup M) ve nano-hidroksiapatit ile tedavi edilen grup (Grup B). PC grubu hariç tüm örneklerde erozyon remineralizasyon döngüsü uygulandı. Her bir grup için 20 örnek, yapışma dayanımı SBS testine tabi tutuldu ve SEM kullanılarak incelendi. \u0000Bulgular: Ortodontik braketlerin SBS değerleri açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edildi (p˂0.001). Grup M ve Grup B arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamaktaydı (p = 0.375). Diğer tüm ikili karşılaştırmalarda önemli bir fark vardı (p˂0.001). Grupların erozyon remineralizasyon döngüsü sonrasında uygulanan ortodontik braketlerin SBS değerleri sırası şu şekildeydi; Grup NC (sağlam mine)> Grup B ~ Grup M> Grup F+D> Grup F> Grup PC (erozyona uğramış mine). SEM incelemeleri SBS bulgularını destekler niteliteydi. \u0000Sonuç: Çalışmamızdaki tüm gruplara uygulanan remineralizasyon materyallerinin, erozyona uğramış diş yüzeylerinin yapışma dayanım değerlerini önemli ölçüde arttırdığı belirlendi. Grup M ve Grup B, demineralize mine yüzeylerine ortodontik braketlerin yapıştırılması için klinik olarak kabul edilebilir SBS değerleri sağlama konusunda diğer gruplardan daha etkili bulundu.","PeriodicalId":120468,"journal":{"name":"Turkish Journal of Clinics and Laboratory","volume":"43 10","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-04","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139011927","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Introduction: Patients hospitalized with COVID-19 pneumonia can progress to lung fibrosis after the infection even though given the standard treatment or the anti-inflammatory regimen for the long term. It is hard to predict which group of patients is going to have a progressive lung disease thus this study aims to define possible biomarkers at the acute onset of infections that might predict lung fibrosis afterwards. Material and Methods: Patients hospitalized between January - December 2020 with pneumonia and a positive PCR for COVID-19 infection were included in the study. They were followed up for 12 months for post-COVID-19 symptoms and lung sequelae formation. Results: A total of 64 patients were included with a median age of 62 (R: 17-93) and 42.2% were women (n=27). 35 patients (54.7%) had post-COVID symptoms, 8 (12.5%) of them died and 22 (34.4%) were re-hospitalized. 76.6% had a good clinical course but 54.7% of the patients developed sequelae after infection. The pneumonia score, blood oxygen saturation level, CRP, and troponin levels at admission were significantly related to sequelae development (p
{"title":"Can we predict lung sequelae in post-COVID-19 patients?","authors":"Dorina Esendağlı, Ece Koç, Nilsu Buket Ercan, Buse Tekşam, Begüm Eda Türkay, Zehra Dilek Yağci","doi":"10.18663/tjcl.1385126","DOIUrl":"https://doi.org/10.18663/tjcl.1385126","url":null,"abstract":"Introduction: Patients hospitalized with COVID-19 pneumonia can progress to lung fibrosis after the infection even though given the standard treatment or the anti-inflammatory regimen for the long term. It is hard to predict which group of patients is going to have a progressive lung disease thus this study aims to define possible biomarkers at the acute onset of infections that might predict lung fibrosis afterwards. \u0000Material and Methods: Patients hospitalized between January - December 2020 with pneumonia and a positive PCR for COVID-19 infection were included in the study. They were followed up for 12 months for post-COVID-19 symptoms and lung sequelae formation. \u0000Results: A total of 64 patients were included with a median age of 62 (R: 17-93) and 42.2% were women (n=27). 35 patients (54.7%) had post-COVID symptoms, 8 (12.5%) of them died and 22 (34.4%) were re-hospitalized. 76.6% had a good clinical course but 54.7% of the patients developed sequelae after infection. The pneumonia score, blood oxygen saturation level, CRP, and troponin levels at admission were significantly related to sequelae development (p","PeriodicalId":120468,"journal":{"name":"Turkish Journal of Clinics and Laboratory","volume":"364 ","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-04","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139012188","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Aşınmış diş yapısına sahip hastanın tedavisi, oklüzal dikey boyutun yeniden oluşturulmasını ve her bir vaka için kapsamlı tedavi planlamasını gerektirir. Bu çalışmada diş restorasyonu ile artan oklüzal dikey boyutun çiğneme kaslarının EMG aktiviteleri ve fonksiyonel indeksleri üzerindeki etkisi değerlendirildi. Dişlerinde aşınma olan üç hastanın rehabilitasyonu sunuldu. Restoratif tedavi öncesi ve sonrasında EMG kayıtları alınarak aktivite indeksi ve asimetri indeksi ölçüldü. Fonksiyonel indekslerin oklüzal temas stabilitesi ile daha fazla ilişkili olduğu bulunmuştur.
{"title":"Diş aşınması olan hastalarda dikey boyutun yeniden yapılandırılması sonrasında çiğneme kaslarının EMG aktivitesinin değerlendirilmesi: Vaka Serisi","authors":"Elif Didem Demi̇rdağ, Ayşe Canan ADAM ERDEN, Sıla Burcu ÖZER YAĞCI, Duygu Karakiş","doi":"10.18663/tjcl.1382154","DOIUrl":"https://doi.org/10.18663/tjcl.1382154","url":null,"abstract":"Aşınmış diş yapısına sahip hastanın tedavisi, oklüzal dikey boyutun yeniden oluşturulmasını ve her bir vaka için kapsamlı tedavi planlamasını gerektirir. Bu çalışmada diş restorasyonu ile artan oklüzal dikey boyutun çiğneme kaslarının EMG aktiviteleri ve fonksiyonel indeksleri üzerindeki etkisi değerlendirildi. Dişlerinde aşınma olan üç hastanın rehabilitasyonu sunuldu. Restoratif tedavi öncesi ve sonrasında EMG kayıtları alınarak aktivite indeksi ve asimetri indeksi ölçüldü. Fonksiyonel indekslerin oklüzal temas stabilitesi ile daha fazla ilişkili olduğu bulunmuştur.","PeriodicalId":120468,"journal":{"name":"Turkish Journal of Clinics and Laboratory","volume":"33 9","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-11-17","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139265449","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Amaç: Meme kanserinin ilk tanıda%10-15'i lokal ileri meme kanseridir. Meme kanserinde tümör belirleyicileri grubunda karsinoembriyonik antijen (CEA) ve kanser antijeni 15-3 (CA 15-3) büyük önem taşır. Biz bu çalışmada evre IIIB meme kanserlerinde tümör belirleyicilerinin hastaların takibinde lokal nüks ve uzak organ metastaz ile ilişkisini ortaya koymaya çalıştık. Gereç ve Yöntemler: Ankara Onkoloji Hastanesi'ne 4 yıllık süre içerisinde başvuran evre IIIB meme kanseri olup neoadjuvan kemoterapi sonrası operabl olan 140 hasta retrospektif olarak incelendi. Bulgular: Çalışmaya 140 hasta dahil edildi. Başvuru anında; 54'ünde (%38,5) CEA düzeyi normal sınırlarda iken, CA 15-3 düzeyi 72'sinde (%51,4) normal sınırlarda idi. Kemoterapi sonrası ve bu hastaların 60’ında (%69,7) CEA düzeyleri normal, 46'sında (%67,6) CA 15-3 düzeyi normal sınırlarda idi. Kemoterapi sonrası CEA düzeyindeki düşüş oranı ile CA 15-3 düzeyindeki düşüş oranı p'ye göre
目标初诊时，10%-15% 的乳腺癌为局部晚期乳腺癌。癌胚抗原（CEA）和癌抗原 15-3（CA 15-3）是乳腺癌的重要肿瘤标志物。在本研究中，我们试图确定肿瘤标志物与 IIIB 期乳腺癌局部复发和远处器官转移之间的关系。 材料与方法：我们回顾性分析了安卡拉肿瘤医院在 4 年内收治的 140 例经新辅助化疗后可手术的 IIIB 期乳腺癌患者。 研究结果研究共纳入 140 名患者。发病时，54 例（38.5%）患者的 CEA 水平在正常范围内，72 例（51.4%）患者的 CA 15-3 水平在正常范围内。化疗后，60 例（69.7%）患者的 CEA 水平正常，46 例（67.6%）患者的 CA 15-3 水平在正常范围内。化疗后 CEA 水平的下降率与 CA 15-3 水平的下降率的比较以 p
{"title":"The importance of monitoring of CEA and CA 15-3 levels in patients with stageIII-B breastcancer","authors":"Doğan Öztürk, Süleyman Oral","doi":"10.18663/tjcl.1369602","DOIUrl":"https://doi.org/10.18663/tjcl.1369602","url":null,"abstract":"Amaç: Meme kanserinin ilk tanıda%10-15'i lokal ileri meme kanseridir. Meme kanserinde tümör belirleyicileri grubunda karsinoembriyonik antijen (CEA) ve kanser antijeni 15-3 (CA 15-3) büyük önem taşır. Biz bu çalışmada evre IIIB meme kanserlerinde tümör belirleyicilerinin hastaların takibinde lokal nüks ve uzak organ metastaz ile ilişkisini ortaya koymaya çalıştık. Gereç ve Yöntemler: Ankara Onkoloji Hastanesi'ne 4 yıllık süre içerisinde başvuran evre IIIB meme kanseri olup neoadjuvan kemoterapi sonrası operabl olan 140 hasta retrospektif olarak incelendi. Bulgular: Çalışmaya 140 hasta dahil edildi. Başvuru anında; 54'ünde (%38,5) CEA düzeyi normal sınırlarda iken, CA 15-3 düzeyi 72'sinde (%51,4) normal sınırlarda idi. Kemoterapi sonrası ve bu hastaların 60’ında (%69,7) CEA düzeyleri normal, 46'sında (%67,6) CA 15-3 düzeyi normal sınırlarda idi. Kemoterapi sonrası CEA düzeyindeki düşüş oranı ile CA 15-3 düzeyindeki düşüş oranı p'ye göre","PeriodicalId":120468,"journal":{"name":"Turkish Journal of Clinics and Laboratory","volume":"139 1","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-11-10","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139281305","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
京公网安备 11010802042870号
京ICP备2023020795号-1
扫码关注我们
求助内容：
应助结果提醒方式：