M. Niewęgłowski, Marek Gugała, Marianna Szczygielska
Praca przedstawia opłacalność produkcji w gospodarstwie indywidualnym. Celem badań była ocena opłacalności produkcji roślinnej na przykładzie wybranego indywidualnego gospodarstwa specjalizującego się w tej produkcji. Podstawą danych do kalkulacji i analiz były Raporty Indywidualne Gospodarstwa prowadzone w systemie rachunkowości rolniczej PL FADN w latach 2019–2021. W przeprowadzonej analizie prześledzono wartość i strukturę kosztów oraz ich podział. Policzono opłacalność produkcji poszczególnych działalności występujących w badanym gospodarstwie. Obliczone wskaźniki opłacalności dla badanego gospodarstwa osiągały z roku na rok wyższe wartości. W 2021 r. wskaźnik opłacalności liczony bez dopłat wzrósł o ponad 65 punktów procentowych w porównaniu do 2019 r. i o 74,5 punktu procentowego z uwzględnieniem dopłat. W rozpatrywanych latach najwyższe wskaźniki opłacalności odnotowano dla rzepaku ozimego i pszenicy ozimej oraz w 2021 r. dla kukurydzy na ziarno. Na podstawie przeprowadzonych kalkulacji i analiz można stwierdzić, że badane gospodarstwo prowadziło racjonalną działalność, w której dochody zwiększały się w kolejnych latach, co wpłynęło na ogólną poprawę opłacalności.
{"title":"Opłacalność produkcji roślinnej na przykładzie indywidualnego gospodarstwa rolnego","authors":"M. Niewęgłowski, Marek Gugała, Marianna Szczygielska","doi":"10.24326/as.2023.5152","DOIUrl":"https://doi.org/10.24326/as.2023.5152","url":null,"abstract":"Praca przedstawia opłacalność produkcji w gospodarstwie indywidualnym. Celem badań była ocena opłacalności produkcji roślinnej na przykładzie wybranego indywidualnego gospodarstwa specjalizującego się w tej produkcji. Podstawą danych do kalkulacji i analiz były Raporty Indywidualne Gospodarstwa prowadzone w systemie rachunkowości rolniczej PL FADN w latach 2019–2021. W przeprowadzonej analizie prześledzono wartość i strukturę kosztów oraz ich podział. Policzono opłacalność produkcji poszczególnych działalności występujących w badanym gospodarstwie. Obliczone wskaźniki opłacalności dla badanego gospodarstwa osiągały z roku na rok wyższe wartości. W 2021 r. wskaźnik opłacalności liczony bez dopłat wzrósł o ponad 65 punktów procentowych w porównaniu do 2019 r. i o 74,5 punktu procentowego z uwzględnieniem dopłat. W rozpatrywanych latach najwyższe wskaźniki opłacalności odnotowano dla rzepaku ozimego i pszenicy ozimej oraz w 2021 r. dla kukurydzy na ziarno. Na podstawie przeprowadzonych kalkulacji i analiz można stwierdzić, że badane gospodarstwo prowadziło racjonalną działalność, w której dochody zwiększały się w kolejnych latach, co wpłynęło na ogólną poprawę opłacalności.","PeriodicalId":512465,"journal":{"name":"Agronomy Science","volume":"10 5","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-01-22","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139609403","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
W pracy przedstawiono ekonomiczne aspekty funkcjonowania kół łowieckich w pryzmacie odpowiedzialności za szkody w uprawach i płodach rolnych, przeprowadzania procedur szacowania i wypłaty odszkodowań z tego tytułu. Obecne rozwiązania prawne narzucają na koła łowieckie obowiązek szacowania szkód w uprawach rolniczych wyrządzonych przez niektóre gatunkizwierzyny grubej. Wszelkie koszty z tego tytułu ponoszą koła łowieckie ze środków własnych, przy tendencji corocznie zwiększających się kwot zobowiązań. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż koła łowieckie pokrywają prawie ¾ wszystkich odszkodowań w kraju wypłacanych za szkody w uprawach rolniczych. Zgodnie z prawem jedynym sposobem wspomożenia kół w tym zakresie jest przekazanie przez państwo, jako prawnego właściciela zwierzyny, prawa własności zwierzyny odstrzelonej kołom łowieckim. Wpływy finansowe za sprzedane przez koła tusze zwierzyny pokrywają w większości kwoty rokrocznie wypłacanych odszkodowań, lecz nie rekompensują kosztówtechnicznych związanych z całością procedur szacowania. Koszty związane z technicznymi aspektami szacowania są kilkakrotnie wyższe niż same kwoty odszkodowań, stąd też podejmowane próby zmiany prawa w kierunku wyeliminowania myśliwych jako podmiotów szacujących szkody, czynione w latach 2016–2018 zakończyły się niepowodzeniem. Koła łowieckie są obecnie jedynymipodmiotami, które mogą sprostać zarówno wymaganiom technicznym, jak i finansowym w zakresie odpowiedzialności za szkody wyrządzane przez zwierzynę w uprawach rolniczych.
{"title":"Kondycja finansowa kół łowieckich na tle zobowiązań z tytułu szkód w uprawach i płodach rolnych","authors":"Marian Flis","doi":"10.24326/as.2023.5114","DOIUrl":"https://doi.org/10.24326/as.2023.5114","url":null,"abstract":"W pracy przedstawiono ekonomiczne aspekty funkcjonowania kół łowieckich w pryzmacie odpowiedzialności za szkody w uprawach i płodach rolnych, przeprowadzania procedur szacowania i wypłaty odszkodowań z tego tytułu. Obecne rozwiązania prawne narzucają na koła łowieckie obowiązek szacowania szkód w uprawach rolniczych wyrządzonych przez niektóre gatunkizwierzyny grubej. Wszelkie koszty z tego tytułu ponoszą koła łowieckie ze środków własnych, przy tendencji corocznie zwiększających się kwot zobowiązań. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż koła łowieckie pokrywają prawie ¾ wszystkich odszkodowań w kraju wypłacanych za szkody w uprawach rolniczych. Zgodnie z prawem jedynym sposobem wspomożenia kół w tym zakresie jest przekazanie przez państwo, jako prawnego właściciela zwierzyny, prawa własności zwierzyny odstrzelonej kołom łowieckim. Wpływy finansowe za sprzedane przez koła tusze zwierzyny pokrywają w większości kwoty rokrocznie wypłacanych odszkodowań, lecz nie rekompensują kosztówtechnicznych związanych z całością procedur szacowania. Koszty związane z technicznymi aspektami szacowania są kilkakrotnie wyższe niż same kwoty odszkodowań, stąd też podejmowane próby zmiany prawa w kierunku wyeliminowania myśliwych jako podmiotów szacujących szkody, czynione w latach 2016–2018 zakończyły się niepowodzeniem. Koła łowieckie są obecnie jedynymipodmiotami, które mogą sprostać zarówno wymaganiom technicznym, jak i finansowym w zakresie odpowiedzialności za szkody wyrządzane przez zwierzynę w uprawach rolniczych.","PeriodicalId":512465,"journal":{"name":"Agronomy Science","volume":"44 14","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-01-22","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139608420","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2021 i 2022 w gospodarstwie indywidualnym w miejscowości Szówsko, województwo podkarpackie. Celem badań było porównanie wielkości i jakości plonów wybranych odmian słonecznika: klasyczne, odporne na tribenuron metylu, odporne na imazamoks. Wykazano, że najwyższe rośliny wykształciła odmiana MAS 83.SU, a najniższe odmiana ES Agora. Najwięcej niełupek zawierały koszyczki odmiany Elsasun IR i Jonasun IR, a najwyższą MTN odznaczyły się odmiany ES Agora, MAS 83.SU, ES Boston SU, MAS 920.CP. Spośród badanych odmian najwyżej plonowały Elsasun IR (3,36 t‧ha–1), MAS 83.SU (3,54 t‧ha–1) i Jonasun IR (3,52 t‧ha–1), natomiast najniżej plonowała odmiana Helesun SU (2,57 t‧ha–1). Wysoką zawartością tłuszczu w niełupkach odznaczyły się odmiany Sulfonor, Helesun SU, Florasun i Jonasun IR. Z kolei najwyższą zawartość białka oznaczono w niełupkach odmiany Helesun SU, ES Boston SU i MAS 920.CP. Najwyższy plon tłuszczu wydały odmiany Jonasun IR, Elsasun IR i MAS 83.SU, a plon białka odmiana ES Boston SU. Susza od maja do sierpnia w 2022 r. ograniczała wzrost roślin i skutkowała niższym plonem oraz mniejszą zawartością tłuszczu, a większą zawartością białka w niełupkach.
田间试验于 2021 年和 2022 年在下喀尔巴阡省 Szówsko 的一个农场进行。研究的目的是比较所选向日葵品种的产量大小和质量：传统品种、抗三苯脲、抗咪鲜胺。结果表明，栽培品种 MAS 83.SU 的植株最高，栽培品种 ES Agora 的植株最低。Elsasun IR 和 Jonasun IR 栽培品种的花篮中瘦果含量最高，ES Agora、MAS 83.SU、ES Boston SU 和 MAS 920.CP 栽培品种的 MTN 最高。在测试的品种中，埃尔萨森 IR（3.36 吨‧公顷-1）、MAS 83.SU（3.54 吨‧公顷-1）和乔纳森 IR（3.52 吨‧公顷-1）产量最高，而赫勒森 SU（2.57 吨‧公顷-1）产量最低。瘦果中脂肪含量高的品种是 Sulfonor、Helesun SU、Florasun 和 Jonasun IR。相反，Helesun SU、ES Boston SU 和 MAS 920.CP 的瘦果蛋白质含量最高。Jonasun IR、Elsasun IR 和 MAS 83.SU 品种的脂肪产量最高，而 ES Boston SU 品种的蛋白质产量最高。2022 年 5 月至 8 月的干旱限制了植物的生长，导致产量降低，瘦果中脂肪含量降低，蛋白质含量提高。
{"title":"Wielkość i jakość plonu niełupek słonecznika w zależności od typu odmiany","authors":"Wacław Jarecki","doi":"10.24326/as.2023.5157","DOIUrl":"https://doi.org/10.24326/as.2023.5157","url":null,"abstract":"Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 2021 i 2022 w gospodarstwie indywidualnym w miejscowości Szówsko, województwo podkarpackie. Celem badań było porównanie wielkości i jakości plonów wybranych odmian słonecznika: klasyczne, odporne na tribenuron metylu, odporne na imazamoks. Wykazano, że najwyższe rośliny wykształciła odmiana MAS 83.SU, a najniższe odmiana ES Agora. Najwięcej niełupek zawierały koszyczki odmiany Elsasun IR i Jonasun IR, a najwyższą MTN odznaczyły się odmiany ES Agora, MAS 83.SU, ES Boston SU, MAS 920.CP. Spośród badanych odmian najwyżej plonowały Elsasun IR (3,36 t‧ha–1), MAS 83.SU (3,54 t‧ha–1) i Jonasun IR (3,52 t‧ha–1), natomiast najniżej plonowała odmiana Helesun SU (2,57 t‧ha–1). Wysoką zawartością tłuszczu w niełupkach odznaczyły się odmiany Sulfonor, Helesun SU, Florasun i Jonasun IR. Z kolei najwyższą zawartość białka oznaczono w niełupkach odmiany Helesun SU, ES Boston SU i MAS 920.CP. Najwyższy plon tłuszczu wydały odmiany Jonasun IR, Elsasun IR i MAS 83.SU, a plon białka odmiana ES Boston SU. Susza od maja do sierpnia w 2022 r. ograniczała wzrost roślin i skutkowała niższym plonem oraz mniejszą zawartością tłuszczu, a większą zawartością białka w niełupkach.","PeriodicalId":512465,"journal":{"name":"Agronomy Science","volume":"11 5","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-01-22","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139609340","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
The work presents results of a study conducted in 2016–2018 to determine the effect of component share in the mixture and harvest stage on concentration of crude fibre and its fractions as well as digestibility of field pea/spring triticale mixtures. The following two factors were examined in a field experiment: factor I – component share in a mixture: field pea in pure stand 100%, spring triticale in pure stand 100%, field pea 75% + spring triticale 25%, field pea 50% + spring triticale 50%, field pea 25% + spring triticale 75%; factor II – harvest stage: field pea flowering stage (BBCH 65), field pea flat green pod stage (BBCH 79). The concentration of crude fibre and its fractions (NDF, ADF, ADL) were determined in the dry matter in addition to dry matter digestibility and organic matter digestibility. The lowest content of crude fiber and its fractions, among the mixtures, was revealed in the mixture with the share of components of pea and spring triticale 75% + 25% and 50% + 50%, respectively. Harvesting mixtures at a later stage caused an increase in crude fiber content and its fraction in dry matter. The superior dry matter digestibility and organic matter digestibility were found for field pea and field pea/spring triticale mixtures containing 75% + 25% and 50% + 50% of the respective components and harvested at the stage of field pea flowering.
{"title":"The proportion of components in field pea and spring triticale mixtures and harvest stage affect crude fiber content and forage digestibility","authors":"Ra Gorski, A. Płaza","doi":"10.24326/as.2023.5132","DOIUrl":"https://doi.org/10.24326/as.2023.5132","url":null,"abstract":"The work presents results of a study conducted in 2016–2018 to determine the effect of component share in the mixture and harvest stage on concentration of crude fibre and its fractions as well as digestibility of field pea/spring triticale mixtures. The following two factors were examined in a field experiment: factor I – component share in a mixture: field pea in pure stand 100%, spring triticale in pure stand 100%, field pea 75% + spring triticale 25%, field pea 50% + spring triticale 50%, field pea 25% + spring triticale 75%; factor II – harvest stage: field pea flowering stage (BBCH 65), field pea flat green pod stage (BBCH 79). The concentration of crude fibre and its fractions (NDF, ADF, ADL) were determined in the dry matter in addition to dry matter digestibility and organic matter digestibility. The lowest content of crude fiber and its fractions, among the mixtures, was revealed in the mixture with the share of components of pea and spring triticale 75% + 25% and 50% + 50%, respectively. Harvesting mixtures at a later stage caused an increase in crude fiber content and its fraction in dry matter. The superior dry matter digestibility and organic matter digestibility were found for field pea and field pea/spring triticale mixtures containing 75% + 25% and 50% + 50% of the respective components and harvested at the stage of field pea flowering.","PeriodicalId":512465,"journal":{"name":"Agronomy Science","volume":"28 6","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-01-22","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139608753","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Badania polowe przeprowadzono w latach 2018–2020, w Rolniczej Stacji Doświadczalnej w Zawadach, należącej do Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach. Eksperyment prowadzono w trzech powtórzeniach, w układzie split-plot, na lekko kwaśnej glebie należącej do kompleksu żytniego bardzo dobrego. Badania obejmowały dwa czynniki. Pierwszy czynnik (I rzędu) – dwie odmiany ziemniaka jadalnego: Oberon i Malaga. Obie odmiany należą do średnio wczesnych, o pokroju liściowo łodygowym. Drugi czynnik (II rzędu) – pięć sposobów pielęgnacji ziemniaka z wykorzystaniem zabiegów mechanicznych, herbicydu, biostymulatorów oraz z zastosowaniem herbicydu i biostymulatorów. Celem pracy było zbadanie wpływu stosowania herbicydu oraz jego kombinacji z biostymulatorami na skład gatunkowy i liczbę chwastów. Przy wykorzystaniu metody ramkowo-wagowej określono średnią liczbę chwastów na 1 m2 oraz ich skład gatunkowy. Herbicyd Avatar 293 ZC i biostymulatory Agro-Sorb Folium oraz PlonoStart istotnie zmniejszyły zagęszczenie chwastów na 1 m2 w dwóch terminach oznaczeń, w porównaniu z obiektem kontrolnym. Zastosowanie herbicydu Avatar 293 ZC i biostymulatora Agro-Sorb Folium w największym stopniu ograniczyło występowanie takich gatunków chwastów, jak: Echinochloa crus-galli (chwastnica jednostronna), Chenopodium album L. (komosa biała), Polygonum aviculare (rdest ptasi) oraz Viola arvensis Murr. (fiołek polny). W pierwszym terminie oceny zachwaszczenia, tj. przed zwarciem rzędów, odnotowano większą liczbę chwastów niż tuż przed zbiorem bulw ziemniaka. Odmiany ziemniaka nie miały istotnego wpływu na zachwaszczenie uprawy.
{"title":"Liczba chwastów oraz ich skład gatunkowy w uprawie ziemniaka po zastosowaniu herbicydu i biostymulatorów","authors":"Łukasz Domański, Krystyna Zarzecka, Marek Gugała","doi":"10.24326/as.2023.5168","DOIUrl":"https://doi.org/10.24326/as.2023.5168","url":null,"abstract":"Badania polowe przeprowadzono w latach 2018–2020, w Rolniczej Stacji Doświadczalnej w Zawadach, należącej do Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach. Eksperyment prowadzono w trzech powtórzeniach, w układzie split-plot, na lekko kwaśnej glebie należącej do kompleksu żytniego bardzo dobrego. Badania obejmowały dwa czynniki. Pierwszy czynnik (I rzędu) – dwie odmiany ziemniaka jadalnego: Oberon i Malaga. Obie odmiany należą do średnio wczesnych, o pokroju liściowo łodygowym. Drugi czynnik (II rzędu) – pięć sposobów pielęgnacji ziemniaka z wykorzystaniem zabiegów mechanicznych, herbicydu, biostymulatorów oraz z zastosowaniem herbicydu i biostymulatorów. Celem pracy było zbadanie wpływu stosowania herbicydu oraz jego kombinacji z biostymulatorami na skład gatunkowy i liczbę chwastów. Przy wykorzystaniu metody ramkowo-wagowej określono średnią liczbę chwastów na 1 m2 oraz ich skład gatunkowy. Herbicyd Avatar 293 ZC i biostymulatory Agro-Sorb Folium oraz PlonoStart istotnie zmniejszyły zagęszczenie chwastów na 1 m2 w dwóch terminach oznaczeń, w porównaniu z obiektem kontrolnym. Zastosowanie herbicydu Avatar 293 ZC i biostymulatora Agro-Sorb Folium w największym stopniu ograniczyło występowanie takich gatunków chwastów, jak: Echinochloa crus-galli (chwastnica jednostronna), Chenopodium album L. (komosa biała), Polygonum aviculare (rdest ptasi) oraz Viola arvensis Murr. (fiołek polny). W pierwszym terminie oceny zachwaszczenia, tj. przed zwarciem rzędów, odnotowano większą liczbę chwastów niż tuż przed zbiorem bulw ziemniaka. Odmiany ziemniaka nie miały istotnego wpływu na zachwaszczenie uprawy.","PeriodicalId":512465,"journal":{"name":"Agronomy Science","volume":"16 5","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-01-22","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139609549","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Mariola Wróbel, A. Jaroszewska, C. Podsiadło, M. Sobolewska
Alopecurus myosuroides of the family Poaceae is a highly competitive species for winter cereal crops, particularly for barley and wheat, less frequently for root vegetables or rapeseed. This study aimed to determine the predominant factor or group of factors affecting the cover of A. myosuroides in winter wheat field depending on the tillage systems, time, and amounts of herbicides used. The following variables differentiating the quantitative contribution of A. myosuroides in the analyzed fields were assumed: plough or no-plough tillage, date of biocidal application, and the total amount of herbicides (active substances) used. When spring-only herbicide was applied, the lowest A. myosuroides cover, not exceeding 25%, was observed in the margins of winter wheat fields. The coverage of A. myosuroides, reaching 25–100% of the winter wheat area, regardless of the tillage system, was found when the herbicides from the group of sulfonylurea derivatives (acetolactate synthase ALS inhibitors) were frequently used. Winter wheat infestation with A. myosuroides was significantly lower when ploughing was applied. The highest cover of A. myosuroides, reaching 50–100% of the area, was observed only in the central part of the analyzed winter wheat fields, following the application of herbicides in autumn and spring or in autumn only.
菊科草履蚧对冬季谷类作物具有很强的竞争性，尤其是对大麦和小麦，对根茎类蔬菜或油菜则较少。本研究的目的是根据耕作制度、时间和除草剂的使用量，确定影响冬小麦田中糠蒌草（A. myosuroides）覆盖率的主要因素或因素群。假定下列变量会对所分析田块中的肌黑穗病菌的数量贡献产生不同影响：犁耕或免耕、施用生物杀灭剂的日期以及除草剂（活性物质）的总用量。在只施用春季除草剂的情况下，冬小麦田边缘的肌黑穗病菌（A. myosuroides）覆盖率最低，不超过 25%。当经常使用磺酰脲类衍生物（乙酰乳酸合成酶 ALS 抑制剂）除草剂时，无论采用哪种耕作制度，肌红蛋白的覆盖率都能达到冬小麦面积的 25%-100%。采用犁耕法时，冬小麦的糠虾矢车菊（A. myosuroides）侵染率明显降低。只有在秋季和春季或仅在秋季施用除草剂后，在分析的冬小麦田中部才能观察到最高的肌黑穗病（A. myosuroides）覆盖率，达到面积的 50-100%。
{"title":"The selected agrotechnical factors affecting the occurrence of black grass Alopecurus myosuroides in winter wheat crops in north-western Poland","authors":"Mariola Wróbel, A. Jaroszewska, C. Podsiadło, M. Sobolewska","doi":"10.24326/as.2023.5140","DOIUrl":"https://doi.org/10.24326/as.2023.5140","url":null,"abstract":"Alopecurus myosuroides of the family Poaceae is a highly competitive species for winter cereal crops, particularly for barley and wheat, less frequently for root vegetables or rapeseed. This study aimed to determine the predominant factor or group of factors affecting the cover of A. myosuroides in winter wheat field depending on the tillage systems, time, and amounts of herbicides used. The following variables differentiating the quantitative contribution of A. myosuroides in the analyzed fields were assumed: plough or no-plough tillage, date of biocidal application, and the total amount of herbicides (active substances) used. When spring-only herbicide was applied, the lowest A. myosuroides cover, not exceeding 25%, was observed in the margins of winter wheat fields. The coverage of A. myosuroides, reaching 25–100% of the winter wheat area, regardless of the tillage system, was found when the herbicides from the group of sulfonylurea derivatives (acetolactate synthase ALS inhibitors) were frequently used. Winter wheat infestation with A. myosuroides was significantly lower when ploughing was applied. The highest cover of A. myosuroides, reaching 50–100% of the area, was observed only in the central part of the analyzed winter wheat fields, following the application of herbicides in autumn and spring or in autumn only.","PeriodicalId":512465,"journal":{"name":"Agronomy Science","volume":"48 19","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2024-01-22","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139608707","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
京公网安备 11010802042870号
京ICP备2023020795号-1
扫码关注我们
求助内容：
应助结果提醒方式：