Kürşat Uygar Altun, Ercan Çağlar, Y. Ayan, N. Kahraman
Bu çalışmada, son yıllarda kullanım alanları ve önemi giderek artan eklemeli imalat tekniklerinden tel ark eklemeli imalat yöntemi (TAEİ) kullanılmıştır. Çalışmada düşük alaşımlı çelik olan SG2 gazaltı kaynak teliyle silindir şeklinde parça üretimi yapılmıştır. Çalışmanın amacı standart olarak temin edilemeyen boruların istenilen ölçülerde tel ark eklemeli imalat yöntemiyle üretilmesidir. Üretim işlemlerinde MIG-MAG kaynak yöntemi kullanılmıştır. Üretilen parçadan alınan numunelere mekanik ve metalürjik testler uygulanmıştır. Mekanik özellikleri belirlemede çekme ve sertlik testleri, metalürjik özellikleri belirlemede ise makro/mikro yapı çalışmaları yapılmıştır. Çekme testi 3 farklı numune grubuna (direk alındığı haliyle, sadece frezelenmiş numune, frezelenmiş+standart çekme numunesi) uygulanmıştır. Çekme testinde numune grubuna göre değişen sonuçlar elde edilmiştir. Numunelerin mikroyapılarında ağırlıklı olarak poligonal ferrit yapısı gözlemlenmiştir. Üretilen numuneden ölçülen ortalama sertlik değerinin yaklaşık 166 HV olarak ölçülmüştür.
{"title":"Investigation of the mechanical properties of cylindrical part produced by wire arc additive manufacturing method using SG2 low alloy feeding metal","authors":"Kürşat Uygar Altun, Ercan Çağlar, Y. Ayan, N. Kahraman","doi":"10.61112/jiens.1363552","DOIUrl":"https://doi.org/10.61112/jiens.1363552","url":null,"abstract":"Bu çalışmada, son yıllarda kullanım alanları ve önemi giderek artan eklemeli imalat tekniklerinden tel ark eklemeli imalat yöntemi (TAEİ) kullanılmıştır. Çalışmada düşük alaşımlı çelik olan SG2 gazaltı kaynak teliyle silindir şeklinde parça üretimi yapılmıştır. Çalışmanın amacı standart olarak temin edilemeyen boruların istenilen ölçülerde tel ark eklemeli imalat yöntemiyle üretilmesidir. Üretim işlemlerinde MIG-MAG kaynak yöntemi kullanılmıştır. Üretilen parçadan alınan numunelere mekanik ve metalürjik testler uygulanmıştır. Mekanik özellikleri belirlemede çekme ve sertlik testleri, metalürjik özellikleri belirlemede ise makro/mikro yapı çalışmaları yapılmıştır. Çekme testi 3 farklı numune grubuna (direk alındığı haliyle, sadece frezelenmiş numune, frezelenmiş+standart çekme numunesi) uygulanmıştır. Çekme testinde numune grubuna göre değişen sonuçlar elde edilmiştir. Numunelerin mikroyapılarında ağırlıklı olarak poligonal ferrit yapısı gözlemlenmiştir. Üretilen numuneden ölçülen ortalama sertlik değerinin yaklaşık 166 HV olarak ölçülmüştür.","PeriodicalId":306664,"journal":{"name":"Journal of Innovative Engineering and Natural Science","volume":"53 7","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-28","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139149525","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
In this study, we have achieved the successful fabrication of polyvinylidene fluoride (PVDF) and thermoplastic polyurethane (TPU) nanofiber samples. The key element of our investigation revolved around the manipulation of solvent systems, specifically by varying the dimethyl formamide (DMF) to acetone ratio. Our primary objective was to explore the intricate interplay between the chosen solvent system and the resultant fiber morphology. To accomplish this, we employed a multifaceted approach, which encompassed the utilization of scanning electron microscopy (SEM) to provide a comprehensive visual representation of the nanofiber structures and dimensional measurements to quantify their physical attributes. Furthermore, fourier-transform infrared (FT-IR) spectroscopy was employed to delve into the molecular-level alterations induced by the solvent systems on the macromolecular morphology of the polymer nanofibers. This systematic examination not only contributes to a deeper understanding of the nanofiber fabrication process but also holds significant potential for various applications in the realm of materials science and nanotechnology.
{"title":"PVDF ve TPU Nanoliflerinin Geliştirilmesi için Stratejik Solvent Sistemi Optimizasyonu","authors":"Ö. Ünsal, Ayşe Bedeloğlu","doi":"10.61112/jiens.1372248","DOIUrl":"https://doi.org/10.61112/jiens.1372248","url":null,"abstract":"In this study, we have achieved the successful fabrication of polyvinylidene fluoride (PVDF) and thermoplastic polyurethane (TPU) nanofiber samples. The key element of our investigation revolved around the manipulation of solvent systems, specifically by varying the dimethyl formamide (DMF) to acetone ratio. Our primary objective was to explore the intricate interplay between the chosen solvent system and the resultant fiber morphology. To accomplish this, we employed a multifaceted approach, which encompassed the utilization of scanning electron microscopy (SEM) to provide a comprehensive visual representation of the nanofiber structures and dimensional measurements to quantify their physical attributes. Furthermore, fourier-transform infrared (FT-IR) spectroscopy was employed to delve into the molecular-level alterations induced by the solvent systems on the macromolecular morphology of the polymer nanofibers. This systematic examination not only contributes to a deeper understanding of the nanofiber fabrication process but also holds significant potential for various applications in the realm of materials science and nanotechnology.","PeriodicalId":306664,"journal":{"name":"Journal of Innovative Engineering and Natural Science","volume":"12 8","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-25","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139158020","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
30MnB5 çeliği tarımsal mekanizasyon endüstrisinde sertlik, mukavemet, darbe ve aşınma direnci istenen uygulamalarda kullanılabilen bir çelik türüdür. Günümüz endüstrisinde ekonomik faktörlerin giderek önem kazanması tarımsal mekanizasyonda daha uzun ömürlü tarım makinelerinin üretilmesini gerektirmektedir. Bu nedenle tarımsal mekanizasyonda kullanılan söz konusu çeliğin kullanımı ve kaynaklı birleştirilmesi önem arz etmektedir. Bu çalışmada, 30MnB5 çelikleri MAG kaynak yöntemiyle birleştirilmiş ve üç farklı (havada, suda ve yağda) soğutma rejiminde soğutulmuştur. Soğutma rejimine bağlı olarak kaynaklı 30MnB5 çeliğinin mekanik ve makro/mikroyapı özelliklerindeki değişimi tespit etmek için tahribatsız (görsel muayene, sıvı penetrant testi), tahribatlı (darbe, eğme, sertlik testleri) ve metalografik testler yapılmıştır. Görsel muayene ve sıvı penetrant testi sonucunda kaynak dikişlerinde herhangi bir makro ve mikro hataya rastlanmamıştır. Kaynaklı numunelerde soğutma rejimine bağlı olarak mekanik ve mikroyapı özelliklerindeki değişimler gözlemlenmiştir.
{"title":"Tarımsal mekanizasyonda kullanılan 30MnB5 bor çeliğinin kaynak sonrası soğutma rejiminin mekanik ve mikroyapı özelliklerine etkisi","authors":"Bekir Çevi̇k","doi":"10.61112/jiens.1370630","DOIUrl":"https://doi.org/10.61112/jiens.1370630","url":null,"abstract":"30MnB5 çeliği tarımsal mekanizasyon endüstrisinde sertlik, mukavemet, darbe ve aşınma direnci istenen uygulamalarda kullanılabilen bir çelik türüdür. Günümüz endüstrisinde ekonomik faktörlerin giderek önem kazanması tarımsal mekanizasyonda daha uzun ömürlü tarım makinelerinin üretilmesini gerektirmektedir. Bu nedenle tarımsal mekanizasyonda kullanılan söz konusu çeliğin kullanımı ve kaynaklı birleştirilmesi önem arz etmektedir. Bu çalışmada, 30MnB5 çelikleri MAG kaynak yöntemiyle birleştirilmiş ve üç farklı (havada, suda ve yağda) soğutma rejiminde soğutulmuştur. Soğutma rejimine bağlı olarak kaynaklı 30MnB5 çeliğinin mekanik ve makro/mikroyapı özelliklerindeki değişimi tespit etmek için tahribatsız (görsel muayene, sıvı penetrant testi), tahribatlı (darbe, eğme, sertlik testleri) ve metalografik testler yapılmıştır. Görsel muayene ve sıvı penetrant testi sonucunda kaynak dikişlerinde herhangi bir makro ve mikro hataya rastlanmamıştır. Kaynaklı numunelerde soğutma rejimine bağlı olarak mekanik ve mikroyapı özelliklerindeki değişimler gözlemlenmiştir.","PeriodicalId":306664,"journal":{"name":"Journal of Innovative Engineering and Natural Science","volume":"3 3","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-23","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139163113","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Path planning aims to enable autonomous robots to navigate safely and efficiently from a starting point to a target point in challenging and dynamic environments. Path planning in robotics is highly significant and still an ongoing subject of research. The increasing use of robots in various applications such as industrial automation, service robotics, and autonomous vehicles has brought forth the need for reliable and efficient path planning algorithms. The inherent capability of Voronoi diagrams to partition space based on proximity makes them an effective framework for research in path planning. Ant colony optimization, a bio-inspired optimization technique, is based on the foraging behavior of ants and is commonly employed to address the traveling salesman problem and various other combinatorial optimization problems. A hybrid method was adopted in this study by combining a Voronoi diagram and an ant colony algorithm. To create paths for the robot where it can stay as far away from obstacles as possible, a Voronoi diagram was utilized. Additionally, to find the shortest path from the starting point to the destination among these paths, ant colony optimization was employed. The main contribution of the study lies in the combination of the Voronoi diagram for obstacle avoidance and ant colony optimization for finding the optimal path. The combination of these techniques makes an effective contribution to robotic path planning by focusing on ensuring safety by avoiding obstacles while optimizing the shortest path. Experimental studies show that the hybrid method produces successful results for the desired purpose.
{"title":"Otonom mobil robotların Voronoi diyagramı ve karınca kolonisi optimizasyonuna dayalı yol planlaması","authors":"A. Tuncer","doi":"10.61112/jiens.1365282","DOIUrl":"https://doi.org/10.61112/jiens.1365282","url":null,"abstract":"Path planning aims to enable autonomous robots to navigate safely and efficiently from a starting point to a target point in challenging and dynamic environments. Path planning in robotics is highly significant and still an ongoing subject of research. The increasing use of robots in various applications such as industrial automation, service robotics, and autonomous vehicles has brought forth the need for reliable and efficient path planning algorithms. The inherent capability of Voronoi diagrams to partition space based on proximity makes them an effective framework for research in path planning. Ant colony optimization, a bio-inspired optimization technique, is based on the foraging behavior of ants and is commonly employed to address the traveling salesman problem and various other combinatorial optimization problems. A hybrid method was adopted in this study by combining a Voronoi diagram and an ant colony algorithm. To create paths for the robot where it can stay as far away from obstacles as possible, a Voronoi diagram was utilized. Additionally, to find the shortest path from the starting point to the destination among these paths, ant colony optimization was employed. The main contribution of the study lies in the combination of the Voronoi diagram for obstacle avoidance and ant colony optimization for finding the optimal path. The combination of these techniques makes an effective contribution to robotic path planning by focusing on ensuring safety by avoiding obstacles while optimizing the shortest path. Experimental studies show that the hybrid method produces successful results for the desired purpose.","PeriodicalId":306664,"journal":{"name":"Journal of Innovative Engineering and Natural Science","volume":"7 6","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-22","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138947335","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
A prevalent area of research is the development of structural polymer composites with diverse functions. An ingenious material solution is two-phased nanocomposites with distinctive structural and electrical characteristics. This study produced a nanocomposite structure with carbon nanotube-reinforced low-density polyethylene (LDPE) and styrene acrylonitrile (SAN) as a thermoplastic matrix. The injection molding method was used in the production of nanocomposites. Thermo-dynamic and electromagnetic shielding properties of the nanocomposites were investigated. As the LDPE/MWCNT ratio added to pure SAN increased, the storage modulus decreased as expected, and the storage modulus for the MB50 sample was determined as 1.24 GPa with a 50% decrease. The percolation threshold for the two-phase thermoplastic composite was obtained for the MB50 sample containing 10 wt% carbon nanotubes. In addition, the MB75 sample containing 15 wt% carbon nanotubes reached an EMSE value of 37 dB.
{"title":"Carbon nanotube reinforced LDPE/SAN thermoplastic nanocomposites: thermo-mechanical and electromagnetic interference shielding properties","authors":"Onur Di̇van, Ferhat Yıldırım, V. Eskizeybek","doi":"10.61112/jiens.1374375","DOIUrl":"https://doi.org/10.61112/jiens.1374375","url":null,"abstract":"A prevalent area of research is the development of structural polymer composites with diverse functions. An ingenious material solution is two-phased nanocomposites with distinctive structural and electrical characteristics. This study produced a nanocomposite structure with carbon nanotube-reinforced low-density polyethylene (LDPE) and styrene acrylonitrile (SAN) as a thermoplastic matrix. The injection molding method was used in the production of nanocomposites. Thermo-dynamic and electromagnetic shielding properties of the nanocomposites were investigated. As the LDPE/MWCNT ratio added to pure SAN increased, the storage modulus decreased as expected, and the storage modulus for the MB50 sample was determined as 1.24 GPa with a 50% decrease. The percolation threshold for the two-phase thermoplastic composite was obtained for the MB50 sample containing 10 wt% carbon nanotubes. In addition, the MB75 sample containing 15 wt% carbon nanotubes reached an EMSE value of 37 dB.","PeriodicalId":306664,"journal":{"name":"Journal of Innovative Engineering and Natural Science","volume":"20 10","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-22","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"138947492","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Günümüzde siber saldırıların ve potansiyel zararlarının hızla artmasıyla birlikte, şirketler ve kurumlar için siber güvenliğin sağlanması hayati bir öneme sahiptir. Bu çalışmada, siber risklerin nicel bir analizi için saldırı-savunma ağaçları tabanlı bir yaklaşım geliştirilmiştir. Önerilen yaklaşım, siber tehditleri temsil eden düğümlerin risk seviyelerini ölçerek toplam riski hesaplamak için saldırı-savunma ağacını kullanmaktadır. Ayrıca, belirlenen savunma önlemlerinin alınması durumunda güncellenmiş risk değerini sistematik bir şekilde hesaplamaktadır. Geliştirilen siber risk analizi yaklaşımı, oltalama saldırılarına yönelik yaygın bir senaryoya uygulanmış ve çeşitli savunma stratejileri altında siber risk değerleri hesaplanmıştır. Örneğin, savunma önlemleri alınmadığı durumda siber risk değeri 0,28392 olarak hesaplanırken, teknik savunma önlemlerinin (antivirüs, IDS, erişim denetimi, web içerik sınırlandırma ve spam kontrolü) alınması durumunda risk değeri yaklaşık %97,5 azalarak 0,00721 seviyesine düşmektedir. Teknik savunma önlemlerine ek olarak kullanıcı eğitimi de verildiğinde risk değerindeki azalma %98'e ulaşmaktadır. Sadece bireysel kullanıcılara yönelik temel savunma önlemlerinin (antivirüs ve spam kontrolü) alınması durumunda risk değerindeki azalma ise %90 civarında kalmaktadır. Önerilen yaklaşımın doğruluğunu ve önemini örnek çalışma üzerinden elde edilen bu sonuçlar kanıtlamaktadır. Geliştirilen yaklaşımın siber güvenlik stratejilerinin belirlenmesi yolunda katkıları tartışma bölümünde detaylandırılmıştır.
{"title":"Risk analysis of cyber networks: a quantitative approach based on attack-defense trees","authors":"Mehmet Ertem, Ilker Ozcelik","doi":"10.61112/jiens.1380821","DOIUrl":"https://doi.org/10.61112/jiens.1380821","url":null,"abstract":"Günümüzde siber saldırıların ve potansiyel zararlarının hızla artmasıyla birlikte, şirketler ve kurumlar için siber güvenliğin sağlanması hayati bir öneme sahiptir. Bu çalışmada, siber risklerin nicel bir analizi için saldırı-savunma ağaçları tabanlı bir yaklaşım geliştirilmiştir. Önerilen yaklaşım, siber tehditleri temsil eden düğümlerin risk seviyelerini ölçerek toplam riski hesaplamak için saldırı-savunma ağacını kullanmaktadır. Ayrıca, belirlenen savunma önlemlerinin alınması durumunda güncellenmiş risk değerini sistematik bir şekilde hesaplamaktadır. Geliştirilen siber risk analizi yaklaşımı, oltalama saldırılarına yönelik yaygın bir senaryoya uygulanmış ve çeşitli savunma stratejileri altında siber risk değerleri hesaplanmıştır. Örneğin, savunma önlemleri alınmadığı durumda siber risk değeri 0,28392 olarak hesaplanırken, teknik savunma önlemlerinin (antivirüs, IDS, erişim denetimi, web içerik sınırlandırma ve spam kontrolü) alınması durumunda risk değeri yaklaşık %97,5 azalarak 0,00721 seviyesine düşmektedir. Teknik savunma önlemlerine ek olarak kullanıcı eğitimi de verildiğinde risk değerindeki azalma %98'e ulaşmaktadır. Sadece bireysel kullanıcılara yönelik temel savunma önlemlerinin (antivirüs ve spam kontrolü) alınması durumunda risk değerindeki azalma ise %90 civarında kalmaktadır. Önerilen yaklaşımın doğruluğunu ve önemini örnek çalışma üzerinden elde edilen bu sonuçlar kanıtlamaktadır. Geliştirilen yaklaşımın siber güvenlik stratejilerinin belirlenmesi yolunda katkıları tartışma bölümünde detaylandırılmıştır.","PeriodicalId":306664,"journal":{"name":"Journal of Innovative Engineering and Natural Science","volume":"19 6","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-12-14","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139003309","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Rabia Caran, Ayten Yüksel, Necati Ercan, D. Yunus, A. Bedeloglu
In this study, different core structures are produced with polylactic acid (PLA) and carbon fiber reinforced PLA (CFR-PLA) filaments using a 3D printer with fused deposition modeling (FDM) technique. An alternative new core structure is proposed to the honeycomb and square core structures commonly used in the literature. Then, sandwich composites are produced by bonding carbon fiber-epoxy plates to the lower and upper surfaces of these core structures. The effect of carbon fiber reinforcement and core types on the mechanical properties of sandwich composites was investigated. The core structures produced with carbon fiber-reinforced PLA showed lower compressive strength but higher compressive modulus than those produced with pure PLA. Among the core structures, the designed structure showed the highest compressive strength with a value of 9.867 MPa, which is 32.18% and 54.36% higher than the honeycomb and square structure. While the flexural strength and flexural stiffness of the sandwich composites increased with carbon fiber reinforcement, the designed sandwich composite showed approximately 1.40 and 3.15 times the flexural strength of the honeycomb and square sandwich composites, respectively.
{"title":"The flexural and compressive properties of sandwich composites with different 3D-printed core structures","authors":"Rabia Caran, Ayten Yüksel, Necati Ercan, D. Yunus, A. Bedeloglu","doi":"10.61112/jiens.1355323","DOIUrl":"https://doi.org/10.61112/jiens.1355323","url":null,"abstract":"In this study, different core structures are produced with polylactic acid (PLA) and carbon fiber reinforced PLA (CFR-PLA) filaments using a 3D printer with fused deposition modeling (FDM) technique. An alternative new core structure is proposed to the honeycomb and square core structures commonly used in the literature. Then, sandwich composites are produced by bonding carbon fiber-epoxy plates to the lower and upper surfaces of these core structures. The effect of carbon fiber reinforcement and core types on the mechanical properties of sandwich composites was investigated. The core structures produced with carbon fiber-reinforced PLA showed lower compressive strength but higher compressive modulus than those produced with pure PLA. Among the core structures, the designed structure showed the highest compressive strength with a value of 9.867 MPa, which is 32.18% and 54.36% higher than the honeycomb and square structure. While the flexural strength and flexural stiffness of the sandwich composites increased with carbon fiber reinforcement, the designed sandwich composite showed approximately 1.40 and 3.15 times the flexural strength of the honeycomb and square sandwich composites, respectively.","PeriodicalId":306664,"journal":{"name":"Journal of Innovative Engineering and Natural Science","volume":"91 1","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-11-18","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139261804","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Anaerobic digestion of renewable feedstocks into biogas is an important technological approach for sustainable and reliable energy supply. Biogas is produced from biomass and is defined as a gaseous energy carrier containing 60% methane and 35-40% carbon dioxide. Although different types of biomass samples can be used for biogas production, the use of animal wastes in biogas production is more preferred than others. The region selected in the study is a city with a significant amount of animal waste production and thus biogas potential due to intensive animal husbandry. In this study, the animal waste potentials that can be produced from cattle, sheep, and poultry in Sirnak province and their effects in terms of biogas equivalents and carbon emissions were analyzed. The results of the study show that a total of 23.445 million m3 year-1 biogas can be produced from animal wastes in Sirnak province from all districts, while total electricity production is 44,238,955.45 kWh year-1. As an environmental impact, it has been determined that total CO2 emission can be 276,356,209.6 kg CO2/year, on the other hand, a reduction in total CO2 emission up to 209,809,869.8 kg CO2/year can be achieved.
{"title":"Catching the Biogas Opportunity: Determining the Animal Waste-Based Biogas Potential and Environmental Effects for Sirnak","authors":"Dilek Gündüz, Ezgi Bayrakdar Ateş","doi":"10.61112/jiens.1356107","DOIUrl":"https://doi.org/10.61112/jiens.1356107","url":null,"abstract":"Anaerobic digestion of renewable feedstocks into biogas is an important technological approach for sustainable and reliable energy supply. Biogas is produced from biomass and is defined as a gaseous energy carrier containing 60% methane and 35-40% carbon dioxide. Although different types of biomass samples can be used for biogas production, the use of animal wastes in biogas production is more preferred than others. The region selected in the study is a city with a significant amount of animal waste production and thus biogas potential due to intensive animal husbandry. In this study, the animal waste potentials that can be produced from cattle, sheep, and poultry in Sirnak province and their effects in terms of biogas equivalents and carbon emissions were analyzed. The results of the study show that a total of 23.445 million m3 year-1 biogas can be produced from animal wastes in Sirnak province from all districts, while total electricity production is 44,238,955.45 kWh year-1. As an environmental impact, it has been determined that total CO2 emission can be 276,356,209.6 kg CO2/year, on the other hand, a reduction in total CO2 emission up to 209,809,869.8 kg CO2/year can be achieved.","PeriodicalId":306664,"journal":{"name":"Journal of Innovative Engineering and Natural Science","volume":"1 1","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-11-16","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"139269995","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Tüm sektörler farklı bir inovasyon ekosistemine ve farklı politikalara ihtiyaç duyar. Bunun yanında değişik ülkelerde aynı sektöre ait inovasyon sistemlerinin farklı şekillerde yapılanmış olduğunu gözlemleyebiliriz. Bu durum sektörün ne kadar katma değer ürettiğini belirleyen önemli bir unsurdur. Bu kapsamda ülkemizde tekstil ve konfeksiyon sektörel inovasyon sistemlerinin en optimum şekilde yapılandırılmasında ilk adım, mevcut Ar-Ge ve inovasyon düzeyi ve yapılanmasını analiz etmektir. Bu amaçla, bu çalışmada Türk tekstil ve konfeksiyon sektörüne yönelik Ar-Ge ve inovasyon verileri ortaya koyulmuş, sektöre ait aktörler ve bu aktörlerin mevcut sistem içerisinde konumlanması incelenmiştir. Ortaya konan veriler AB’deki veriler ile karşılaştırılarak çıkarımlarda bulunmuştur.
{"title":"Türk tekstil ve hazır giyim sektörü inovasyon sisteminin güncel durumu","authors":"Aslı BALÇAK GİRGİN, Yusuf Ulcay","doi":"10.61112/jiens.1356199","DOIUrl":"https://doi.org/10.61112/jiens.1356199","url":null,"abstract":"Tüm sektörler farklı bir inovasyon ekosistemine ve farklı politikalara ihtiyaç duyar. Bunun yanında değişik ülkelerde aynı sektöre ait inovasyon sistemlerinin farklı şekillerde yapılanmış olduğunu gözlemleyebiliriz. Bu durum sektörün ne kadar katma değer ürettiğini belirleyen önemli bir unsurdur. Bu kapsamda ülkemizde tekstil ve konfeksiyon sektörel inovasyon sistemlerinin en optimum şekilde yapılandırılmasında ilk adım, mevcut Ar-Ge ve inovasyon düzeyi ve yapılanmasını analiz etmektir. Bu amaçla, bu çalışmada Türk tekstil ve konfeksiyon sektörüne yönelik Ar-Ge ve inovasyon verileri ortaya koyulmuş, sektöre ait aktörler ve bu aktörlerin mevcut sistem içerisinde konumlanması incelenmiştir. Ortaya konan veriler AB’deki veriler ile karşılaştırılarak çıkarımlarda bulunmuştur.","PeriodicalId":306664,"journal":{"name":"Journal of Innovative Engineering and Natural Science","volume":"22 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-05","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"133014234","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Günümüzde dünya nüfusunun hızla artması ve teknolojinin gelişmesiyle enerji ihtiyacı her geçen gün artmaktadır. Gereken enerjinin büyük bir kısmının fosil yakıtlardan üretildiği, fosil yakıtların sınırlı olması ve zararlı çevresel etkileri göz önüne alındığında yenilenebilir enerji kaynaklarına geçişin önemi ortaya çıkmaktadır. Dolayısıyla güneş, rüzgâr ve jeotermal gibi yenilenebilir enerji kaynakları rağbet görmeye başlamıştır. Yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımının yaygınlaşması ile elektrikli araçlara yönelimin önü açılmıştır. Batarya teknolojisi ve batarya şarj sistemlerinde gerçekleşen gelişmelerle elektrikli araçlar için verimi yüksek batarya şarj sistemleri geliştirilmeye başlanmıştır. Bu çalışmada, elektrikli araçlar için önem arz eden batarya şarj sisteminin güneş enerjisi tabanlı tasarımı gerçekleştirilmiştir. Güneş enerjisinden maksimum gücün elde edilebilmesi için farklı Maksimum Güç Noktası Takibi (MPPT) algoritmaları kullanılarak sonuçlar kıyaslanmıştır. Enerjinin maksimum verimle yüke aktarılabilmesi için ise Sıfır Gerilimde Anahtarlama (ZVS) tekniği uygulanan SEPIC DC-DC dönüştürücü kullanılmıştır. Sıfır gerilimde anahtarlama tekniği kullanılarak yumuşak anahtarlama ile anahtar üzerindeki kayıplar azaltılmıştır. Sistemde güç değişimine göre görev döngüsü ve frekans değişimi gerçekleştirilmektedir. Sistemin benzetimi PSIM ile yapılmıştır. 400-600-1000-500 W/m2 ışınım değerlerinde Değiştir & Gözle (D&G) ve Artan İletkenlik (Aİ) algoritmaları için güç takibi ve sistem verimi açısından karşılaştırma yapılmıştır. Her iki algoritmanın da panel gücünü başarılı şekilde takip ettiği ve verimlerinin %99’un üzerinde olduğu gözlemlenmiştir. Maksimum gücün aktarılmasında en yüksek verim %99,86 değeri ile Artan İletkenlik algoritmasında sağlanmıştır.
{"title":"Design of a high-efficiency battery charging system based on MPPT for electric vehicles","authors":"Leyla Arslan, Harun Özbay","doi":"10.61112/jiens.1327688","DOIUrl":"https://doi.org/10.61112/jiens.1327688","url":null,"abstract":"Günümüzde dünya nüfusunun hızla artması ve teknolojinin gelişmesiyle enerji ihtiyacı her geçen gün artmaktadır. Gereken enerjinin büyük bir kısmının fosil yakıtlardan üretildiği, fosil yakıtların sınırlı olması ve zararlı çevresel etkileri göz önüne alındığında yenilenebilir enerji kaynaklarına geçişin önemi ortaya çıkmaktadır. Dolayısıyla güneş, rüzgâr ve jeotermal gibi yenilenebilir enerji kaynakları rağbet görmeye başlamıştır. Yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımının yaygınlaşması ile elektrikli araçlara yönelimin önü açılmıştır. Batarya teknolojisi ve batarya şarj sistemlerinde gerçekleşen gelişmelerle elektrikli araçlar için verimi yüksek batarya şarj sistemleri geliştirilmeye başlanmıştır. Bu çalışmada, elektrikli araçlar için önem arz eden batarya şarj sisteminin güneş enerjisi tabanlı tasarımı gerçekleştirilmiştir. Güneş enerjisinden maksimum gücün elde edilebilmesi için farklı Maksimum Güç Noktası Takibi (MPPT) algoritmaları kullanılarak sonuçlar kıyaslanmıştır. Enerjinin maksimum verimle yüke aktarılabilmesi için ise Sıfır Gerilimde Anahtarlama (ZVS) tekniği uygulanan SEPIC DC-DC dönüştürücü kullanılmıştır. Sıfır gerilimde anahtarlama tekniği kullanılarak yumuşak anahtarlama ile anahtar üzerindeki kayıplar azaltılmıştır. Sistemde güç değişimine göre görev döngüsü ve frekans değişimi gerçekleştirilmektedir. Sistemin benzetimi PSIM ile yapılmıştır. 400-600-1000-500 W/m2 ışınım değerlerinde Değiştir & Gözle (D&G) ve Artan İletkenlik (Aİ) algoritmaları için güç takibi ve sistem verimi açısından karşılaştırma yapılmıştır. Her iki algoritmanın da panel gücünü başarılı şekilde takip ettiği ve verimlerinin %99’un üzerinde olduğu gözlemlenmiştir. Maksimum gücün aktarılmasında en yüksek verim %99,86 değeri ile Artan İletkenlik algoritmasında sağlanmıştır.","PeriodicalId":306664,"journal":{"name":"Journal of Innovative Engineering and Natural Science","volume":"10 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-08-19","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"115551076","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
京公网安备 11010802042870号
京ICP备2023020795号-1
扫码关注我们
求助内容：
应助结果提醒方式：