Czasopismo geograficzne : kwartalnik Zrzeszenia Pol. Nauczycieli Geografji, Towarzystwa Geograficznego we Lwowie i Towarzystwa Geograficznego w Poznaniu最新文献
Zmiana klimatu jest zjawiskiem o charakterze globalnym i ma wpływ na życie każdego człowieka. Przeciwdziałanie zmianom klimatu powinno być nie tylko przedmiotem polityki klimatycznej. Wysiłki w tym celu powinny być podejmowane przez wszystkie grupy społeczne i podmioty gospodarcze. Zależy to jednak od wiedzy i świadomości przyczyn, konsekwencji i mechanizmów zmiany klimatycznej. Celem niniejszego artykułu jest diagnoza stanu edukacji klimatycznej w Polsce w perspektywie geograficznej oraz próba wyznaczenia efektywnych sposobów jej realizacji. Dokonano przeglądu inicjatyw z tego zakresu. Przedstawiono wyniki badań ankietowych przeprowadzonych w Polsce wśród uczniów i nauczycieli. Poziom wiedzy na temat klimatu w społeczeństwie polskim jest niski; duże luki deklarowane są częściej przez młodzież (18–24 lat) niż osoby starsze. Dla większości społeczeństwa głównym źródłem wiedzy o zmianie klimatu są mass media, co utrudnia kształtowanie wysokiej świadomości społecznej w tej dziedzinie, opartej na rzetelnej wiedzy. Konieczne jest dostosowanie podstawy programowej kształcenia ogólnego do każdego etapu edukacyjnego pod kątem uwzględnienia zagadnień klimatycznych oraz wzmocnienie współpracy między szkołami a uczelniami wyższymi w kontekście edukacji klimatycznej. Edukacja klimatyczna jest ważną częścią edukacji geograficznej, ale powinna być wprowadzana do kształcenia także w innych zakresach w celu kształtowania np. wśród ekonomistów, architektów, planistów postaw zbieżnych z ideą zrównoważonego rozwoju.
{"title":"Zmiana klimatu jako wyzwanie edukacyjne","authors":"A. Bokwa, B. Kicińska, Ł. Kurowski, L. Wieczorek","doi":"10.12657/czageo-93-27","DOIUrl":"https://doi.org/10.12657/czageo-93-27","url":null,"abstract":"Zmiana klimatu jest zjawiskiem o charakterze globalnym i ma wpływ na życie każdego człowieka. Przeciwdziałanie zmianom klimatu powinno być nie tylko przedmiotem polityki klimatycznej. Wysiłki w tym celu powinny być podejmowane przez wszystkie grupy społeczne i podmioty gospodarcze. Zależy to jednak od wiedzy i świadomości przyczyn, konsekwencji i mechanizmów zmiany klimatycznej. Celem niniejszego artykułu jest diagnoza stanu edukacji klimatycznej w Polsce w perspektywie geograficznej oraz próba wyznaczenia efektywnych sposobów jej realizacji. Dokonano przeglądu inicjatyw z tego zakresu. Przedstawiono wyniki badań ankietowych przeprowadzonych w Polsce wśród uczniów i nauczycieli. Poziom wiedzy na temat klimatu w społeczeństwie polskim jest niski; duże luki deklarowane są częściej przez młodzież (18–24 lat) niż osoby starsze. Dla większości społeczeństwa głównym źródłem wiedzy o zmianie klimatu są mass media, co utrudnia kształtowanie wysokiej świadomości społecznej w tej dziedzinie, opartej na rzetelnej wiedzy. Konieczne jest dostosowanie podstawy programowej kształcenia ogólnego do każdego etapu edukacyjnego pod kątem uwzględnienia zagadnień klimatycznych oraz wzmocnienie współpracy między szkołami a uczelniami wyższymi w kontekście edukacji klimatycznej. Edukacja klimatyczna jest ważną częścią edukacji geograficznej, ale powinna być wprowadzana do kształcenia także w innych zakresach w celu kształtowania np. wśród ekonomistów, architektów, planistów postaw zbieżnych z ideą zrównoważonego rozwoju.","PeriodicalId":84538,"journal":{"name":"Czasopismo geograficzne : kwartalnik Zrzeszenia Pol. Nauczycieli Geografji, Towarzystwa Geograficznego we Lwowie i Towarzystwa Geograficznego w Poznaniu","volume":"47 5 1","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-03-24","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"82780483","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
T. Figlus, Łukasz Musiaka, Lucyna Wachecka-Kotkowska, B. Włodarczyk
Artykuł prezentuje wyniki badań dotyczących społecznej roli geografii jako nauki. Badania te, wykonane techniką CAWI, objęły swym zasięgiem 1000 osób (nazwanych „Kowalskimi”) w ramach badań ogólnospołecznych oraz 102 ankietowanych zawodowo zajmujących się geografią na poziomie akademickim (nazwanych „Geografami”). W wariancie ogólnospołecznym określono pojmowanie geografii i jej przedmiotu badań oraz rozumienie jej roli, znaczenia i zadań, a także tego jak postrzegane są jej walory, mocne strony i słabości. Weryfikacji podlegała również praktyczna rola badanej dziedziny wiedzy i jej przydatność. Wśród „Geografów” badania objęły identyfikację sposobu rozumienia tożsamości geografii i jej cech konstytutywnych, percepcji zalet i słabości tej nauki, oceny procesu pogłębiającej się specjalizacji, ale też jej aplikacyjności oraz perspektyw rozwojowych. Z ankiet wynika, że respondenci mają pozytywny obraz geografii. Najczęstsze skojarzenia wśród „Kowalskich” cechuje płytkość, opisowość i powierzchowność. Geografia przez obie grupy respondentów postrzegana jest jako dziedzina wiedzy łącząca w sobie komponent przyrodniczy, społeczno-ekonomiczny oraz humanistyczny. Nie są zaskoczeniem opinie podkreślające duży walor utylitarny i aplikacyjny geografii. Zdaniem „Geografów” tożsamość tej nauki polega głównie na podejściu systemowym, całościowym, relacyjnym oraz na interdyscyplinarności. Znacząca część tej grupy respondentów potwierdza występowanie kryzysu tożsamości geografii. Jako niski postrzegany jest przez nich poziom jedności tej nauki. Podobnie słabo oceniony został poziom debaty nad stanem i kierunkami rozwoju.
{"title":"Społeczna rola geografii jako nauki – wyniki badań empirycznych","authors":"T. Figlus, Łukasz Musiaka, Lucyna Wachecka-Kotkowska, B. Włodarczyk","doi":"10.12657/czageo-93-25","DOIUrl":"https://doi.org/10.12657/czageo-93-25","url":null,"abstract":"Artykuł prezentuje wyniki badań dotyczących społecznej roli geografii jako nauki. Badania te, wykonane techniką CAWI, objęły swym zasięgiem 1000 osób (nazwanych „Kowalskimi”) w ramach badań ogólnospołecznych oraz 102 ankietowanych zawodowo zajmujących się geografią na poziomie akademickim (nazwanych „Geografami”). W wariancie ogólnospołecznym określono pojmowanie geografii i jej przedmiotu badań oraz rozumienie jej roli, znaczenia i zadań, a także tego jak postrzegane są jej walory, mocne strony i słabości. Weryfikacji podlegała również praktyczna rola badanej dziedziny wiedzy i jej przydatność. Wśród „Geografów” badania objęły identyfikację sposobu rozumienia tożsamości geografii i jej cech konstytutywnych, percepcji zalet i słabości tej nauki, oceny procesu pogłębiającej się specjalizacji, ale też jej aplikacyjności oraz perspektyw rozwojowych. Z ankiet wynika, że respondenci mają pozytywny obraz geografii. Najczęstsze skojarzenia wśród „Kowalskich” cechuje płytkość, opisowość i powierzchowność. Geografia przez obie grupy respondentów postrzegana jest jako dziedzina wiedzy łącząca w sobie komponent przyrodniczy, społeczno-ekonomiczny oraz humanistyczny. Nie są zaskoczeniem opinie podkreślające duży walor utylitarny i aplikacyjny geografii. Zdaniem „Geografów” tożsamość tej nauki polega głównie na podejściu systemowym, całościowym, relacyjnym oraz na interdyscyplinarności. Znacząca część tej grupy respondentów potwierdza występowanie kryzysu tożsamości geografii. Jako niski postrzegany jest przez nich poziom jedności tej nauki. Podobnie słabo oceniony został poziom debaty nad stanem i kierunkami rozwoju.","PeriodicalId":84538,"journal":{"name":"Czasopismo geograficzne : kwartalnik Zrzeszenia Pol. Nauczycieli Geografji, Towarzystwa Geograficznego we Lwowie i Towarzystwa Geograficznego w Poznaniu","volume":"4 1","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-03-24","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"89643485","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Artykuł ma charakter przeglądowy. Prezentuje efekty klasycznej analizy piśmiennictwa poświęconego szeroko pojętej problematyce zmian prognozowanych w edukacji geograficznej. Badaniami objęto publikacje zamieszczone w czasopismach specjalistycznych i monografie tematyczne, które ukazały się w Polsce oraz na świecie w latach 2000–2022. Celem studiów literatury było ustalenie kierunków oraz zakresów zmian, które nastąpią w najbliższej przyszłości w szkolnym kształceniu geograficznym. Badania dowiodły, że problematyka ta cieszyła się w ostatnich dwóch dekadach nasilającym się naukowym zainteresowaniem wśród specjalistów zajmujących się badaniami nad edukacją geograficzną. Podejmowana przez nich tematyka ewaluowała od ujęć przeglądowo-kompleksowych ku analitycznym i dedykowanym konkretnym, ustalonym wcześniej, trendom zmian. Te dotyczyły przemian w zakresie treści kształcenia i koncepcji programowych, orientacji filozoficzno-pedagogicznych, metod i strategii, ewolucji roli nauczyciela, ewaluacji efektów, a także środowiska nauczania-uczenia się. Przegląd literatury jednoznacznie wskazuje, że wysokojakościowa edukacja geograficzna będzie w przyszłości koncentrować się na podejmowaniu bieżących i ważkich problemów społeczno-gospodarczych, realizowanych zgodnie z koncepcją kształcenia poszukującego i w duchu personalizmu. Obligatoryjnym modułem będzie edukacja sustensywna. Spluralizuje się znacznie miejsce realizacji i formy procesu kształcenia. Istotnej ewolucji ulegną rola i zadania nauczyciela, który będzie pełnił funkcję przewodnika i mentora edukacji geograficzno-przyrodniczej. W architekturze budynków szkolnych wzrośnie znaczenie estetyki, dostępności, bezpieczeństwa, wspólnych przestrzeni do edukacji, wypoczynku i socjalizowania się
{"title":"Przyszłość i perspektywy rozwoju edukacji geograficznej w świetle studiów literatury","authors":"Danuta Piróg","doi":"10.12657/czageo-93-23","DOIUrl":"https://doi.org/10.12657/czageo-93-23","url":null,"abstract":"Artykuł ma charakter przeglądowy. Prezentuje efekty klasycznej analizy piśmiennictwa poświęconego szeroko pojętej problematyce zmian prognozowanych w edukacji geograficznej. Badaniami objęto publikacje zamieszczone w czasopismach specjalistycznych i monografie tematyczne, które ukazały się w Polsce oraz na świecie w latach 2000–2022. Celem studiów literatury było ustalenie kierunków oraz zakresów zmian, które nastąpią w najbliższej przyszłości w szkolnym kształceniu geograficznym. Badania dowiodły, że problematyka ta cieszyła się w ostatnich dwóch dekadach nasilającym się naukowym zainteresowaniem wśród specjalistów zajmujących się badaniami nad edukacją geograficzną. Podejmowana przez nich tematyka ewaluowała od ujęć przeglądowo-kompleksowych ku analitycznym i dedykowanym konkretnym, ustalonym wcześniej, trendom zmian. Te dotyczyły przemian w zakresie treści kształcenia i koncepcji programowych, orientacji filozoficzno-pedagogicznych, metod i strategii, ewolucji roli nauczyciela, ewaluacji efektów, a także środowiska nauczania-uczenia się. Przegląd literatury jednoznacznie wskazuje, że wysokojakościowa edukacja geograficzna będzie w przyszłości koncentrować się na podejmowaniu bieżących i ważkich problemów społeczno-gospodarczych, realizowanych zgodnie z koncepcją kształcenia poszukującego i w duchu personalizmu. Obligatoryjnym modułem będzie edukacja sustensywna. Spluralizuje się znacznie miejsce realizacji i formy procesu kształcenia. Istotnej ewolucji ulegną rola i zadania nauczyciela, który będzie pełnił funkcję przewodnika i mentora edukacji geograficzno-przyrodniczej. W architekturze budynków szkolnych wzrośnie znaczenie estetyki, dostępności, bezpieczeństwa, wspólnych przestrzeni do edukacji, wypoczynku i socjalizowania się","PeriodicalId":84538,"journal":{"name":"Czasopismo geograficzne : kwartalnik Zrzeszenia Pol. Nauczycieli Geografji, Towarzystwa Geograficznego we Lwowie i Towarzystwa Geograficznego w Poznaniu","volume":"37 1","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-03-24","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"86831418","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Elżbieta Szkurłat, M. Adamczewska, Barbara Dzięcioł-Kurczoba
Głównym problemem badawczym było rozpoznanie, jak postrzegana jest w polskim społeczeństwie edukacja geograficzna na różnych etapach kształcenia. Nadrzędnym celem tych badań była próba rozpoznania, jaka rola i miejsce przypisywane są edukacji geograficznej w wykształceniu polskiego społeczeństwa, jakie zadania ona spełnia, jak wykorzystywane są walory edukacyjne geografii, jak jest postrzegana i oceniana jakość geograficznego kształcenia w Polsce na etapie szkolnym i akademickim. Ważnym założeniem było zastosowanie metod ilościowych oraz jakościowych. Badania ilościowe zostały przeprowadzone techniką CAWI na grupie 1000 osób, przedstawicieli polskiego społeczeństwa, oraz wśród 102 geografów – pracowników uczelni. Uzupełniono je badaniami jakościowymi techniką zogniskowanego wywiadu grupowego (Focus Group Interview – FGI). Badania wykazały, że geografia postrzegana jest jako przedmiot szkolny interesujący i lubiany. Jednak głównie kojarzona jest z umiejętnościami orientacji w terenie i posługiwaniem się mapą. Wyróżnia się wysoką wybieralnością na egzaminie maturalnym, ale równocześnie małym zainteresowaniem jako kierunek studiów. W ocenie społecznej roli i rangi edukacji geograficznej duże znaczenie mają negatywne opinie i stereotypy kształtowane przez wiele dziesięcioleci: nadal postrzegana jest jako wiedza opisowa, w znacznie mniejszym wymiarze wyjaśniająca i praktyczna. Głęboka specjalizacja w geografii jako nauce ma swoje odzwierciedlenie w programach kształcenia studentów, co przynosi negatywne skutki w strukturze ich wiedzy, znacząco ograniczając pełnienie jej syntetyzującej roli. Nie sprzyja to również szkolnej edukacji geograficznej. Społeczna rola edukacji geograficznej łączy się nierozerwalnie z pozycją geografii jako nauki. Im silniejsza geografia jako nauka, tym większe szanse na istotną rolę edukacyjną geografii szkolnej i odwrotnie. Istnieje wyraźna potrzeba wspólnoty geografów nie tylko na poziomie dyscyplin i subdyscyplin, ale również wspólnej troski o rozwój i wysoką jakość szkolnej i akademickiej edukacji geograficznej.
{"title":"Postrzeganie edukacji geograficznej i jej społecznej roli w Polsce","authors":"Elżbieta Szkurłat, M. Adamczewska, Barbara Dzięcioł-Kurczoba","doi":"10.12657/czageo-93-26","DOIUrl":"https://doi.org/10.12657/czageo-93-26","url":null,"abstract":"Głównym problemem badawczym było rozpoznanie, jak postrzegana jest w polskim społeczeństwie edukacja geograficzna na różnych etapach kształcenia. Nadrzędnym celem tych badań była próba rozpoznania, jaka rola i miejsce przypisywane są edukacji geograficznej w wykształceniu polskiego społeczeństwa, jakie zadania ona spełnia, jak wykorzystywane są walory edukacyjne geografii, jak jest postrzegana i oceniana jakość geograficznego kształcenia w Polsce na etapie szkolnym i akademickim. Ważnym założeniem było zastosowanie metod ilościowych oraz jakościowych. Badania ilościowe zostały przeprowadzone techniką CAWI na grupie 1000 osób, przedstawicieli polskiego społeczeństwa, oraz wśród 102 geografów – pracowników uczelni. Uzupełniono je badaniami jakościowymi techniką zogniskowanego wywiadu grupowego (Focus Group Interview – FGI). Badania wykazały, że geografia postrzegana jest jako przedmiot szkolny interesujący i lubiany. Jednak głównie kojarzona jest z umiejętnościami orientacji w terenie i posługiwaniem się mapą. Wyróżnia się wysoką wybieralnością na egzaminie maturalnym, ale równocześnie małym zainteresowaniem jako kierunek studiów. W ocenie społecznej roli i rangi edukacji geograficznej duże znaczenie mają negatywne opinie i stereotypy kształtowane przez wiele dziesięcioleci: nadal postrzegana jest jako wiedza opisowa, w znacznie mniejszym wymiarze wyjaśniająca i praktyczna. Głęboka specjalizacja w geografii jako nauce ma swoje odzwierciedlenie w programach kształcenia studentów, co przynosi negatywne skutki w strukturze ich wiedzy, znacząco ograniczając pełnienie jej syntetyzującej roli. Nie sprzyja to również szkolnej edukacji geograficznej. Społeczna rola edukacji geograficznej łączy się nierozerwalnie z pozycją geografii jako nauki. Im silniejsza geografia jako nauka, tym większe szanse na istotną rolę edukacyjną geografii szkolnej i odwrotnie. Istnieje wyraźna potrzeba wspólnoty geografów nie tylko na poziomie dyscyplin i subdyscyplin, ale również wspólnej troski o rozwój i wysoką jakość szkolnej i akademickiej edukacji geograficznej.","PeriodicalId":84538,"journal":{"name":"Czasopismo geograficzne : kwartalnik Zrzeszenia Pol. Nauczycieli Geografji, Towarzystwa Geograficznego we Lwowie i Towarzystwa Geograficznego w Poznaniu","volume":"133 1","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-03-24","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"78184826","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Artykuł zawiera analizę problemów współczesnej polskiej edukacji geograficznej na poziomie szkolnym. Jego głównym celem jest zdiagnozowanie aktualnych problemów geografii szkolnej w Polsce i odpowiedź na pytanie, dlaczego traci ona swoje znaczenie edukacyjne i jakie mogą być konsekwencje tego procesu. W opracowaniu opisano symptomy obecnego kryzysu geografii szkolnej, a następnie dokonano analizy cech geografii jako przedmiotu nauczania i opisano jej relacje z geografią akademicką. Wyniki tych analiz przedstawione zostały w odniesieniu do zjawisk zachodzących w polskim systemie edukacji oraz na tle dyskusji o geografii szkolnej, jaka miała miejsce w końcu XX w. Zdiagnozowano szereg problemów, wśród których za najważniejsze uznano zbyt dużą pojemność treściową geografii szkolnej, pogłębiający się rozdźwięk pomiędzy geografią szkolną a geografią uniwersytecką, wadliwy system kształcenia nauczycieli oraz słabnące zapotrzebowanie na wiedzę geograficzną. W efekcie współoddziaływania wymienionych czynników sytuacja geografii szkolnej jest bardziej niekorzystna niż miało to miejsce na przełomie XX i XXI w. Dziedzina ta musi poszukiwać nowej tożsamości i jest zagrożona jako samodzielny przedmiot nauczania. Formalny podział geografii na dwie odrębne dyscypliny naukowe oraz kryzys studiów geograficznych potęgują tę trudną sytuację.
{"title":"Aktualne problemy edukacji geograficznej na różnych etapach kształcenia","authors":"J. Rodzoś","doi":"10.12657/czageo-93-22","DOIUrl":"https://doi.org/10.12657/czageo-93-22","url":null,"abstract":"Artykuł zawiera analizę problemów współczesnej polskiej edukacji geograficznej na poziomie szkolnym. Jego głównym celem jest zdiagnozowanie aktualnych problemów geografii szkolnej w Polsce i odpowiedź na pytanie, dlaczego traci ona swoje znaczenie edukacyjne i jakie mogą być konsekwencje tego procesu. W opracowaniu opisano symptomy obecnego kryzysu geografii szkolnej, a następnie dokonano analizy cech geografii jako przedmiotu nauczania i opisano jej relacje z geografią akademicką. Wyniki tych analiz przedstawione zostały w odniesieniu do zjawisk zachodzących w polskim systemie edukacji oraz na tle dyskusji o geografii szkolnej, jaka miała miejsce w końcu XX w. Zdiagnozowano szereg problemów, wśród których za najważniejsze uznano zbyt dużą pojemność treściową geografii szkolnej, pogłębiający się rozdźwięk pomiędzy geografią szkolną a geografią uniwersytecką, wadliwy system kształcenia nauczycieli oraz słabnące zapotrzebowanie na wiedzę geograficzną. W efekcie współoddziaływania wymienionych czynników sytuacja geografii szkolnej jest bardziej niekorzystna niż miało to miejsce na przełomie XX i XXI w. Dziedzina ta musi poszukiwać nowej tożsamości i jest zagrożona jako samodzielny przedmiot nauczania. Formalny podział geografii na dwie odrębne dyscypliny naukowe oraz kryzys studiów geograficznych potęgują tę trudną sytuację.","PeriodicalId":84538,"journal":{"name":"Czasopismo geograficzne : kwartalnik Zrzeszenia Pol. Nauczycieli Geografji, Towarzystwa Geograficznego we Lwowie i Towarzystwa Geograficznego w Poznaniu","volume":"31 1","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-03-24","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"88182176","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
This article explores urbicide during Europe’s largest ongoing war of the 21st century. Urbicide in Ukraine is not just another story in a long list of well-covered destroyed cities; it has new manifestations and needs to be rethought. Despite the variety of forms and concepts associated with urbicide, it has some common features such as non-selective ness, simultaneous destruction of symbolic and mundane, ordinary places, both physical structures and values, is aimed at ‘killing’ the heterogeneous urbanity for its own sake, and even being carefully planned causes reconfiguration of urban spaces in unexpected ways. The article has three focuses; it concentrates on the extent and causes of direct ur bicide in Ukraine, the relation of urban life under occupation and indirect urbicide, and narratives of (non)return to occupied cities. All these foci are united by the main purpose of the study to understand the urbicide caused by the warfare and global geopolitical changes that are ‘exploding’ (in a literal and relative sense) in Ukraine’s cities. This re search is based on the analysis of semi-structured in-depth interviews, thematic analysis, as well as mapping of warfare and urbicide in Ukraine.
{"title":"War and the city: Lessons from urbicide in Ukraine","authors":"K. Mezentsev, Oleksii Mezentsev","doi":"10.12657/czageo-93-20","DOIUrl":"https://doi.org/10.12657/czageo-93-20","url":null,"abstract":"This article explores urbicide during Europe’s largest ongoing war of the 21st century. Urbicide in Ukraine is not just another story in a long list of well-covered destroyed cities; it has new manifestations and needs to be rethought. Despite the variety of forms and concepts associated with urbicide, it has some common features such as non-selective ness, simultaneous destruction of symbolic and mundane, ordinary places, both physical structures and values, is aimed at ‘killing’ the heterogeneous urbanity for its own sake, and even being carefully planned causes reconfiguration of urban spaces in unexpected ways. The article has three focuses; it concentrates on the extent and causes of direct ur bicide in Ukraine, the relation of urban life under occupation and indirect urbicide, and narratives of (non)return to occupied cities. All these foci are united by the main purpose of the study to understand the urbicide caused by the warfare and global geopolitical changes that are ‘exploding’ (in a literal and relative sense) in Ukraine’s cities. This re search is based on the analysis of semi-structured in-depth interviews, thematic analysis, as well as mapping of warfare and urbicide in Ukraine.","PeriodicalId":84538,"journal":{"name":"Czasopismo geograficzne : kwartalnik Zrzeszenia Pol. Nauczycieli Geografji, Towarzystwa Geograficznego we Lwowie i Towarzystwa Geograficznego w Poznaniu","volume":"5 1","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2022-12-27","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"75198211","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
The Russian side often talks about the special ties between Russia and Ukraine. This assumption underlies the Russian geopolitical doctrine. Nevertheless, Ukraine does not share this view, wishing to be a sovereign and independent state. Russia cannot understand that, however, being stuck in its imperial myth and one-sided interpretation of former and today’s determinants. Meanwhile, Russians and Ukrainians were moulded by different historical circumstances, which was manifested in the emergence of two distinct languages and national traditions. In addition, historical processes tied Ukrainians more closely to the freedom traditions of the West, while the Russians were much more exposed to the impact of the despotic East, which was one of the main factors behind the distinctive features of both nations. The existence within the borders of one state for 200–300 years did not erase these differences. The emancipation of people’s masses that took place from the mid-19th century made the distinctive features more visible and had to lead to political divisions. For this reason, even the USSR was constituted as a union. This fact, however, did not prevent its dissolution. As a result, Ukraine has been an independent country for three decades. Russian actions counteracting these tendencies, strengthened even more the sense of distinctiveness of Ukrainians and their western civilisational and geopolitical orientation. Owing to this fact, Russia’s integrative actions against Ukraine, carried out by imperial and despotic methods, are doomed to failure.
{"title":"Determinants of Ukraine’s geopolitical orientation","authors":"M. Kowalski","doi":"10.12657/czageo-93-17","DOIUrl":"https://doi.org/10.12657/czageo-93-17","url":null,"abstract":"The Russian side often talks about the special ties between Russia and Ukraine. This assumption underlies the Russian geopolitical doctrine. Nevertheless, Ukraine does not share this view, wishing to be a sovereign and independent state. Russia cannot understand that, however, being stuck in its imperial myth and one-sided interpretation of former and today’s determinants. Meanwhile, Russians and Ukrainians were moulded by different historical circumstances, which was manifested in the emergence of two distinct languages and national traditions. In addition, historical processes tied Ukrainians more closely to the freedom traditions of the West, while the Russians were much more exposed to the impact of the despotic East, which was one of the main factors behind the distinctive features of both nations. The existence within the borders of one state for 200–300 years did not erase these differences. The emancipation of people’s masses that took place from the mid-19th century made the distinctive features more visible and had to lead to political divisions. For this reason, even the USSR was constituted as a union. This fact, however, did not prevent its dissolution. As a result, Ukraine has been an independent country for three decades. Russian actions counteracting these tendencies, strengthened even more the sense of distinctiveness of Ukrainians and their western civilisational and geopolitical orientation. Owing to this fact, Russia’s integrative actions against Ukraine, carried out by imperial and despotic methods, are doomed to failure.","PeriodicalId":84538,"journal":{"name":"Czasopismo geograficzne : kwartalnik Zrzeszenia Pol. Nauczycieli Geografji, Towarzystwa Geograficznego we Lwowie i Towarzystwa Geograficznego w Poznaniu","volume":"10 1","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2022-11-08","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"84301753","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
A. Kuzyshyn, A. Kuczabski, I. Poplavska, Serhii Zadvornyi
The article is devoted to the problem of the functioning of the social sphere in the areas of the Carpathian-Podillia region. Emphasis is placed particularly on the differences between the levels of its individual components, the dynamics of their changes and the complex analysis of functionality. Territorial boundaries of the research are confined to Zakarpattia, Lviv, Ivano-Frankivsk, Chernivtsi, Vinnytsia, Khmelnytskyi and Ternopil regions, among which economic, labor-resource and informational-communicative connections are established, which also should be considered as a strength of such cooperation. Several basic components of the social sphere (education, culture, medicine, housing and communal services, trade and mass catering, communication) were selected for studying the differences between the elements of the social sphere in the areas of the Carpathian-Podillia region; for each several criteria were chosen (in general over 20). Residents of the study regions were also surveyed on their satisfaction with the functioning of the social sphere elements. To assess the risks of the functioning of the social sphere, the following criteria have been adopted: the identification of problematic regional areas, the identification of problematic areas of functioning within a certain component of the social sphere and the creation of appropriate grouping. Use was made of the information from the State Statistics Service of Ukraine.
{"title":"Risk assessment of the social sphere development on the example of areas of the Carpathian-Podillia region (Ukraine)","authors":"A. Kuzyshyn, A. Kuczabski, I. Poplavska, Serhii Zadvornyi","doi":"10.12657/czageo-93-19","DOIUrl":"https://doi.org/10.12657/czageo-93-19","url":null,"abstract":"The article is devoted to the problem of the functioning of the social sphere in the areas of the Carpathian-Podillia region. Emphasis is placed particularly on the differences between the levels of its individual components, the dynamics of their changes and the complex analysis of functionality. Territorial boundaries of the research are confined to Zakarpattia, Lviv, Ivano-Frankivsk, Chernivtsi, Vinnytsia, Khmelnytskyi and Ternopil regions, among which economic, labor-resource and informational-communicative connections are established, which also should be considered as a strength of such cooperation. Several basic components of the social sphere (education, culture, medicine, housing and communal services, trade and mass catering, communication) were selected for studying the differences between the elements of the social sphere in the areas of the Carpathian-Podillia region; for each several criteria were chosen (in general over 20). Residents of the study regions were also surveyed on their satisfaction with the functioning of the social sphere elements. To assess the risks of the functioning of the social sphere, the following criteria have been adopted: the identification of problematic regional areas, the identification of problematic areas of functioning within a certain component of the social sphere and the creation of appropriate grouping. Use was made of the information from the State Statistics Service of Ukraine.","PeriodicalId":84538,"journal":{"name":"Czasopismo geograficzne : kwartalnik Zrzeszenia Pol. Nauczycieli Geografji, Towarzystwa Geograficznego we Lwowie i Towarzystwa Geograficznego w Poznaniu","volume":"16 1","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2022-11-08","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"77003729","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
The state of landscape science in Ukraine has been considered since the early 2000s, when, moving away from the Soviet canons of this science, it acquired its own face and its leaders. From that time until now, two general trends in the development of Ukrainian landscape science have been set: expansion in the field of landscape research and strengthening the theoretical foundations of its concept. Currently, in Ukraine the landscape is studied in three academic areas—landscape science, landscape ecology and transdisciplinary geoecology. There are different points of view on their essence and correlation among Ukrainian scientists, and they are discussed in the article. There is also no consensus on understanding the concept of the landscape, because there are at least three interpretations of it: the landscape as a general metascientific category, the landscape as a real object, and the landscape as a representation or an image of reality. The article discusses the current state, gaps and prospects for the development of landscape science in Ukraine regarding the main problem areas of this science, namely landscape theory, landscape mapping, dynamics of landscapes, their anthropization, humanitarian dimensions of the landscape, landscape planning, landscape modeling, physical-geographical regionalization.
{"title":"Landscape science in Ukraine: The current state and trends","authors":"M. Grodzynskyi","doi":"10.12657/czageo-93-15","DOIUrl":"https://doi.org/10.12657/czageo-93-15","url":null,"abstract":"The state of landscape science in Ukraine has been considered since the early 2000s, when, moving away from the Soviet canons of this science, it acquired its own face and its leaders. From that time until now, two general trends in the development of Ukrainian landscape science have been set: expansion in the field of landscape research and strengthening the theoretical foundations of its concept. Currently, in Ukraine the landscape is studied in three academic areas—landscape science, landscape ecology and transdisciplinary geoecology. There are different points of view on their essence and correlation among Ukrainian scientists, and they are discussed in the article. There is also no consensus on understanding the concept of the landscape, because there are at least three interpretations of it: the landscape as a general metascientific category, the landscape as a real object, and the landscape as a representation or an image of reality. The article discusses the current state, gaps and prospects for the development of landscape science in Ukraine regarding the main problem areas of this science, namely landscape theory, landscape mapping, dynamics of landscapes, their anthropization, humanitarian dimensions of the landscape, landscape planning, landscape modeling, physical-geographical regionalization.","PeriodicalId":84538,"journal":{"name":"Czasopismo geograficzne : kwartalnik Zrzeszenia Pol. Nauczycieli Geografji, Towarzystwa Geograficznego we Lwowie i Towarzystwa Geograficznego w Poznaniu","volume":"39 1","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2022-11-08","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"76499421","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
raine is one of the last post-communist countries where implementation of administrative reforms has started in practice. The aim of the study is to analyze the local-level results of the main stage of the administrative reform in Ukraine which was carried out in 2014–2020. The analysis concerns Ukrainian local government units equivalent to LAU 1 and LAU 2. When collecting data, the so-called triangulation of sources was applied. The SWOT method was used in the analysis, and Neshkova and Konstadinova’s publication (2012) constitutes the reference point. The decentralization of power and finance has led to the creation of amalgamated territorial communities (ATCs), better able to deliver public services. Thus, in this respect, the effects of the administrative reform in Ukraine so far have been similar to those diagnosed by Neshkova and Konstadinova (2012) in other post-communist countries. Admittedly, corruption in Ukraine has decreased, but only slightly. Therefore, Neshkova and Konstadinova’s (2012) assumption about the positive impact of administrative reforms on reducing corruption in post-communist countries was not confirmed in Ukraine. Referring to the detailed results of the SWOT analysis, the greatest strengths of this reform included the partial success of financial decentralization and the establishment of the State Regional Development Fund (SRDF) to support the development of local governments. The quality of public services has also improved. However, there were also weaknesses in the form of still too small funds received by the new ATCs and irregularities in the functioning of the SRDF. International support for this reform and the intensification of the activities of non-governmental organizations were considered to be the greatest opportunities. The still existing strongest threat of an endogenous nature is (despite its decline) the level of corruption, and the exogenous one is a threat from Russia. In addition, the negative impact of the COVID-19 pandemic can be seen at the end of the implementation of the reform.
{"title":"Weaknesses and successes of the Ukrainian administrative reform","authors":"T. Michalski, Yevhen Matviyishyn, V. Luhova","doi":"10.12657/czageo-93-18","DOIUrl":"https://doi.org/10.12657/czageo-93-18","url":null,"abstract":"raine is one of the last post-communist countries where implementation of administrative reforms has started in practice. The aim of the study is to analyze the local-level results of the main stage of the administrative reform in Ukraine which was carried out in 2014–2020. The analysis concerns Ukrainian local government units equivalent to LAU 1 and LAU 2. When collecting data, the so-called triangulation of sources was applied. The SWOT method was used in the analysis, and Neshkova and Konstadinova’s publication (2012) constitutes the reference point. The decentralization of power and finance has led to the creation of amalgamated territorial communities (ATCs), better able to deliver public services. Thus, in this respect, the effects of the administrative reform in Ukraine so far have been similar to those diagnosed by Neshkova and Konstadinova (2012) in other post-communist countries. Admittedly, corruption in Ukraine has decreased, but only slightly. Therefore, Neshkova and Konstadinova’s (2012) assumption about the positive impact of administrative reforms on reducing corruption in post-communist countries was not confirmed in Ukraine. Referring to the detailed results of the SWOT analysis, the greatest strengths of this reform included the partial success of financial decentralization and the establishment of the State Regional Development Fund (SRDF) to support the development of local governments. The quality of public services has also improved. However, there were also weaknesses in the form of still too small funds received by the new ATCs and irregularities in the functioning of the SRDF. International support for this reform and the intensification of the activities of non-governmental organizations were considered to be the greatest opportunities. The still existing strongest threat of an endogenous nature is (despite its decline) the level of corruption, and the exogenous one is a threat from Russia. In addition, the negative impact of the COVID-19 pandemic can be seen at the end of the implementation of the reform.","PeriodicalId":84538,"journal":{"name":"Czasopismo geograficzne : kwartalnik Zrzeszenia Pol. Nauczycieli Geografji, Towarzystwa Geograficznego we Lwowie i Towarzystwa Geograficznego w Poznaniu","volume":"42 1","pages":""},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2022-11-08","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"77303925","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Czasopismo geograficzne : kwartalnik Zrzeszenia Pol. Nauczycieli Geografji, Towarzystwa Geograficznego we Lwowie i Towarzystwa Geograficznego w Poznaniu
京公网安备 11010802042870号
京ICP备2023020795号-1
扫码关注我们
求助内容：
应助结果提醒方式：