Dariusz Bazaliński, Kamila Pytlak, Paulina Szymańska, Karol Sieńczak
Introduction: The increasing prevalence of diabetes poses a heightened risk of vascular complications in the lower limbs. The costs associated with wound management are substantial, accounting for approximately 1-3% of total healthcare expenditures in developed countries. Implementing and maintaining preventative, interdisciplinary, and comprehensive care have become prioritized objectives for scientific societies.
Purpose: This study conducts a literature review and analysis concerning the application of Lucilia sericata larvae in the local treatment of wounds in diabetic foot syndrome.
Method: Literature analysis spanning from 2012 to 2023 was conducted, utilizing PubMed and Termedia databases with keywords such as diabetic foot ulcer, Lucilia sericata, and maggot debridement therapy. Exclusion criteria comprised studies that treated wounds locally using methods other than larval therapy.
Conclusions: Larval therapy in patients with diabetic foot syndrome accelerates wound debridement by stimulating reparative processes within the wound. The use of Lucilia sericata larvae may contribute to the reduction of antibiotic therapy duration, decreased hospitalization rates, and lowered amputation risks.
{"title":"The potential use of Lucilla sericata larvae in the local treatment of wounds in diabetic foot syndrome – a literature review","authors":"Dariusz Bazaliński, Kamila Pytlak, Paulina Szymańska, Karol Sieńczak","doi":"10.60075/lr.v20i3.46","DOIUrl":"https://doi.org/10.60075/lr.v20i3.46","url":null,"abstract":"Introduction: The increasing prevalence of diabetes poses a heightened risk of vascular complications in the lower limbs. The costs associated with wound management are substantial, accounting for approximately 1-3% of total healthcare expenditures in developed countries. Implementing and maintaining preventative, interdisciplinary, and comprehensive care have become prioritized objectives for scientific societies.
 Purpose: This study conducts a literature review and analysis concerning the application of Lucilia sericata larvae in the local treatment of wounds in diabetic foot syndrome.
 Method: Literature analysis spanning from 2012 to 2023 was conducted, utilizing PubMed and Termedia databases with keywords such as diabetic foot ulcer, Lucilia sericata, and maggot debridement therapy. Exclusion criteria comprised studies that treated wounds locally using methods other than larval therapy.
 Conclusions: Larval therapy in patients with diabetic foot syndrome accelerates wound debridement by stimulating reparative processes within the wound. The use of Lucilia sericata larvae may contribute to the reduction of antibiotic therapy duration, decreased hospitalization rates, and lowered amputation risks.","PeriodicalId":130024,"journal":{"name":"Leczenie Ran","volume":"44 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-30","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135083594","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Beata Mrozikiewicz-Rakowska, Marcin Tusiński, Przemysław Lipiński, Dariusz Bazaliński, Jolanta Dynarska, Lidia Czwakiel, Aneta Zymon, Bożena Mospan, Katarzyna Malinowska, Maciej Sopata, Arkadiusz Jawień
Brak. Niewymagane.
无。不需要。
{"title":"Statement of the Polish Wound Management Association on larval therapy in wound management","authors":"Beata Mrozikiewicz-Rakowska, Marcin Tusiński, Przemysław Lipiński, Dariusz Bazaliński, Jolanta Dynarska, Lidia Czwakiel, Aneta Zymon, Bożena Mospan, Katarzyna Malinowska, Maciej Sopata, Arkadiusz Jawień","doi":"10.60075/lr.v20i3.43","DOIUrl":"https://doi.org/10.60075/lr.v20i3.43","url":null,"abstract":"Brak. Niewymagane.","PeriodicalId":130024,"journal":{"name":"Leczenie Ran","volume":"30 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-30","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"136248349","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Anna Hepa-Banasik, Magdalena Szat, Justyna Glik, Anna Słaboń, Marcin Gierek, Karolina Ziółkowska, Katarzyna Czerny, Artur Wielgórecki, Przemysław Strzelec, Agnieszka Klama-Baryła, Wojciech Łabuś
Bank tkanek to wysoko wyspecjalizowane laboratorium, którego zadaniem jest pozyskiwanie, obróbka materiału biologicznego zgodnie z przyjętymi procedurami, przechowywanie oraz dystrybucja alogenicznych przeszczepów tkankowych do zakładów opieki zdrowotnej. Przeszczepy tkankowe znajdują swoje zastosowanie w takiej dziedzinie medycyny regeneracyjnej jak leczenie rozległych i głębokich ran oparzeniowych i przewlekłych. W niniejszym przeglądzie omówiono rolę banków tkanek w dostępie do alogenicznych przeszczepów skóry ludzkiej oraz problem zapotrzebowania i deficytu alogenicznej skóry ludzkiej w Polsce.
{"title":"Rola banków tkanek w medycynie regeneracyjnej ze szczególnym uwzględnieniem przeszczepów alogenicznej skóry ludzkiej","authors":"Anna Hepa-Banasik, Magdalena Szat, Justyna Glik, Anna Słaboń, Marcin Gierek, Karolina Ziółkowska, Katarzyna Czerny, Artur Wielgórecki, Przemysław Strzelec, Agnieszka Klama-Baryła, Wojciech Łabuś","doi":"10.60075/lr.v20i3.47","DOIUrl":"https://doi.org/10.60075/lr.v20i3.47","url":null,"abstract":"Bank tkanek to wysoko wyspecjalizowane laboratorium, którego zadaniem jest pozyskiwanie, obróbka materiału biologicznego zgodnie z przyjętymi procedurami, przechowywanie oraz dystrybucja alogenicznych przeszczepów tkankowych do zakładów opieki zdrowotnej. Przeszczepy tkankowe znajdują swoje zastosowanie w takiej dziedzinie medycyny regeneracyjnej jak leczenie rozległych i głębokich ran oparzeniowych i przewlekłych. W niniejszym przeglądzie omówiono rolę banków tkanek w dostępie do alogenicznych przeszczepów skóry ludzkiej oraz problem zapotrzebowania i deficytu alogenicznej skóry ludzkiej w Polsce.","PeriodicalId":130024,"journal":{"name":"Leczenie Ran","volume":"31 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-30","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135082594","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Monika Leończyk-Spórna, Dominika Czarnecka, Anna Sobieszek-Kundro, Halina Serafin, Tomasz Romanowski
Wprowadzenie: Owrzodzenie (łac. ulcus) to wykwit wtórny powstały w procesie patologicznym. Jest rodzajem uszkodzenia skóry sięgającego w głąb skóry właściwej. Można wyróżnić wiele czynników etiologicznych powstawania owrzodzeń. Uznaje się, że połowa z nich występuje w przebiegu przewlekłej niewydolności żylnej. Pacjenci z owrzodzeniami kończyn dolnych stanowią istotny odsetek chorych hospitalizowanych w oddziałach dermatologicznych.
Cel pracy: Analiza ilościowego rozkładu patogenów wyhodowanych z wymazów owrzodzeń kończyn dolnych pacjentów Oddziału Dermatologicznego Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Elblągu w 2022 r.
Materiał i metody: W przedstawionej pracy przeanalizowano 51 wymazów pobranych z owrzodzeń kończyn dolnych u pacjentów hospitalizowanych w Oddziale Dermatologicznym Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Elblągu w 2022 r. Materiał do badania mikrobiologicznego pobierano do 24 godzin od przyjęcia do szpitala. Różnicowanie drobnoustrojów pod względem gatunku przeprowadzano za pomocą firmowych podłoży namnażająco-różnicujących oraz systemów automatycznych z panelami ID GP, ID GN (Vitek 2).
Wyniki. Łączna liczba drobnoustrojów wyhodowanych z wymazów pobranych z owrzodzeń kończyn dolnych wyniosła 143. Najczęściej izolowano następujące patogeny: Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, Enterobacter cloacae complex, Enterococcus faecalis i Klebsiella oxytoca. Analizowaną florę bakteryjną przyporządkowano do trzech grup: pałeczki, ziarenkowce oraz bakterie beztlenowe. Dokonano również podziału na bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne.
Wnioski. Pacjenci z owrzodzeniami kończyn dolnych wymagają wielospecjalistycznego podejścia i długotrwałej opieki ze względu na przewlekły charakter zmian oraz trudność w gojeniu. To częsty powód zgłaszania się chorych do poradni, jak również szpitali. Długo utrzymujące się owrzodzenia są zasiedlane przez różne drobnoustroje. Znajomość flory mikrobiologicznej owrzodzenia jest istotna w podejmowaniu decyzji terapeutycznych.
导言溃疡(拉丁语 ulcus)是由病理过程引起的继发性病变。它是一种深入真皮层的皮肤损伤。溃疡形成的病因很多。其中一半被认为是在慢性静脉功能不全的过程中发生的。腿部溃疡患者在皮肤科住院患者中占有很大比例。
目的:分析 2022 年埃尔布隆格地区医院皮肤科患者下肢溃疡拭子中培养出的病原体的定量分布
材料与方法:本研究分析了 2022 年埃尔布隆格地区综合医院皮肤科住院患者下肢溃疡处的 51 份拭子。用于微生物检查的材料在入院后 24 小时内采集。微生物的种属鉴别使用专有的繁殖-鉴别培养基和带有 ID GP、ID GN 面板(Vitek 2)的自动系统进行。结果从下肢溃疡拭子中培养出的微生物总数为 143 种,其中最常分离出的病原体有:金黄色葡萄球菌、铜绿假单胞菌、泄殖腔肠杆菌复合菌、粪肠球菌和氧合克雷伯菌。分析的细菌群分为三类:杆菌、肉芽肿和厌氧菌。此外,还将细菌分为革兰氏阳性菌和革兰氏阴性菌。下肢溃疡患者由于病变的慢性性质和愈合困难,需要多专科医生的治疗和长期护理。这是病人到门诊和医院就诊的常见原因。久治不愈的溃疡由各种微生物定植。了解溃疡的微生物菌群对于做出治疗决定非常重要。
{"title":"Analiza flory mikrobiologicznej owrzodzeń kończyn dolnych u pacjentów hospitalizowanych na Oddziale Dermatologicznym Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Elblągu w roku 2022","authors":"Monika Leończyk-Spórna, Dominika Czarnecka, Anna Sobieszek-Kundro, Halina Serafin, Tomasz Romanowski","doi":"10.60075/lr.v20i3.44","DOIUrl":"https://doi.org/10.60075/lr.v20i3.44","url":null,"abstract":"Wprowadzenie: Owrzodzenie (łac. ulcus) to wykwit wtórny powstały w procesie patologicznym. Jest rodzajem uszkodzenia skóry sięgającego w głąb skóry właściwej. Można wyróżnić wiele czynników etiologicznych powstawania owrzodzeń. Uznaje się, że połowa z nich występuje w przebiegu przewlekłej niewydolności żylnej. Pacjenci z owrzodzeniami kończyn dolnych stanowią istotny odsetek chorych hospitalizowanych w oddziałach dermatologicznych. 
 Cel pracy: Analiza ilościowego rozkładu patogenów wyhodowanych z wymazów owrzodzeń kończyn dolnych pacjentów Oddziału Dermatologicznego Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Elblągu w 2022 r.
 Materiał i metody: W przedstawionej pracy przeanalizowano 51 wymazów pobranych z owrzodzeń kończyn dolnych u pacjentów hospitalizowanych w Oddziale Dermatologicznym Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Elblągu w 2022 r. Materiał do badania mikrobiologicznego pobierano do 24 godzin od przyjęcia do szpitala. Różnicowanie drobnoustrojów pod względem gatunku przeprowadzano za pomocą firmowych podłoży namnażająco-różnicujących oraz systemów automatycznych z panelami ID GP, ID GN (Vitek 2). 
 Wyniki. Łączna liczba drobnoustrojów wyhodowanych z wymazów pobranych z owrzodzeń kończyn dolnych wyniosła 143. Najczęściej izolowano następujące patogeny: Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, Enterobacter cloacae complex, Enterococcus faecalis i Klebsiella oxytoca. Analizowaną florę bakteryjną przyporządkowano do trzech grup: pałeczki, ziarenkowce oraz bakterie beztlenowe. Dokonano również podziału na bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne.
 Wnioski. Pacjenci z owrzodzeniami kończyn dolnych wymagają wielospecjalistycznego podejścia i długotrwałej opieki ze względu na przewlekły charakter zmian oraz trudność w gojeniu. To częsty powód zgłaszania się chorych do poradni, jak również szpitali. Długo utrzymujące się owrzodzenia są zasiedlane przez różne drobnoustroje. Znajomość flory mikrobiologicznej owrzodzenia jest istotna w podejmowaniu decyzji terapeutycznych.","PeriodicalId":130024,"journal":{"name":"Leczenie Ran","volume":"31 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-30","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135083591","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Pub Date : 2023-07-07DOI: 10.60075/lrpjwm.v20i2.28
M. Malka, E. Stefaniuk, Aleksandra Paź, Aleksandra Dyczewska, A. Wołowicz, Mariusz Wądołek, Marek Pławski, Magdalena Chojak, A. Krakowiecki, T. Grzela
Wstęp: Zauważono, iż obecność beztlenowców jest związana z zakażeniami głębszymi i o cięższym przebiegu. Niewielka liczba doniesień literaturowych sprawia jed- nak, że infekcje beztlenowe często nie są uwzględniane w terapii. Cel pracy: Analiza udziału beztlenowej flory bakteryjnej w etiologii zakażeń ran trudno gojących. Dodatkowo oceniono wrażliwość uzyskanych izolatów na leki przeciwbakteryjne. Materiał i metody: Analizie poddano 1053 posiewów beztle- nowych pobranych od 611 pacjentów w latach 2018–2021. Wszystkie próbki były pobierane z ran z klinicznymi cechami zakażenia metodą biopsji tkankowej. Każdą ranę przygotowywano do posiewu zgodnie z koncepcją „higieny rany”. Wyniki: Jałowych było 81,7% posiewów, a dodatni wynik posiewu uzyskano w 18,3% próbek. Stwierdzono 229 izolatów beztlenowych (13 rodzajów bakterii), wśród których najliczniej występowały: Bacteroides spp. (47,2%), Peptoniphilus spp. (14,8%), Prevotella spp. (11,8%) i Finegoldia spp. (10,0%). Odsetek izolatów opornych na metronidazol wynosił 2,2%, na amoksycylinę z kwasem klawulanowym 7,0% a na klindamycynę 24,6%. Analizując lekowrażliwość najczęściej izolowanego drobnoustroju beztlenowego – Bacteroides fragilis, stwierdzono 25,4% izolatów opornych na klindamycynę i nie stwierdzono oporności metronidazol. Wnioski: Flora beztlenowa może być odpowiedzialna za niepowodzenia leczenia przeciwbakteryjnego zakażeń ran trudno gojących się. Uwzględnienie bakterii beztlenowych w procesie diagnostyki i leczenia może istotnie skrócić całkowity czas terapii. W przypadku podejrzenia etiologii beztlenowej w terapii empirycznej najlepszym wyborem wydaje się metronidazol.
{"title":"Izolaty beztlenowe występujące w zakażonych ranach trudno gojących się oraz ich wrażliwość na leki przeciwbakteryjne","authors":"M. Malka, E. Stefaniuk, Aleksandra Paź, Aleksandra Dyczewska, A. Wołowicz, Mariusz Wądołek, Marek Pławski, Magdalena Chojak, A. Krakowiecki, T. Grzela","doi":"10.60075/lrpjwm.v20i2.28","DOIUrl":"https://doi.org/10.60075/lrpjwm.v20i2.28","url":null,"abstract":"Wstęp: Zauważono, iż obecność beztlenowców jest związana z zakażeniami głębszymi i o cięższym przebiegu. Niewielka liczba doniesień literaturowych sprawia jed- nak, że infekcje beztlenowe często nie są uwzględniane w terapii.\u0000Cel pracy: Analiza udziału beztlenowej flory bakteryjnej w etiologii zakażeń ran trudno gojących. Dodatkowo oceniono wrażliwość uzyskanych izolatów na leki przeciwbakteryjne.\u0000Materiał i metody: Analizie poddano 1053 posiewów beztle- nowych pobranych od 611 pacjentów w latach 2018–2021. Wszystkie próbki były pobierane z ran z klinicznymi cechami zakażenia metodą biopsji tkankowej. Każdą ranę przygotowywano do posiewu zgodnie z koncepcją „higieny rany”.\u0000Wyniki: Jałowych było 81,7% posiewów, a dodatni wynik posiewu uzyskano w 18,3% próbek. Stwierdzono 229 izolatów beztlenowych (13 rodzajów bakterii), wśród których najliczniej występowały: Bacteroides spp. (47,2%), Peptoniphilus spp. (14,8%), Prevotella spp. (11,8%) i Finegoldia spp. (10,0%). Odsetek izolatów opornych na metronidazol wynosił 2,2%, na amoksycylinę z kwasem klawulanowym 7,0% a na klindamycynę 24,6%. Analizując lekowrażliwość najczęściej izolowanego drobnoustroju beztlenowego – Bacteroides fragilis, stwierdzono 25,4% izolatów opornych na klindamycynę i nie stwierdzono oporności metronidazol.\u0000Wnioski: Flora beztlenowa może być odpowiedzialna za niepowodzenia leczenia przeciwbakteryjnego zakażeń ran trudno gojących się. Uwzględnienie bakterii beztlenowych w procesie diagnostyki i leczenia może istotnie skrócić całkowity czas terapii. W przypadku podejrzenia etiologii beztlenowej w terapii empirycznej najlepszym wyborem wydaje się metronidazol.\u0000 ","PeriodicalId":130024,"journal":{"name":"Leczenie Ran","volume":"19 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-07-07","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"134628682","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Pub Date : 2023-07-07DOI: 10.60075/lrpjwm.v20i2.31
Monika Szymor
{"title":"Sprawozdanie z konferencji Polskiego Towarzystwa Leczenia Ran. Kazimierz Dolny, 15–17 czerwca 2023 r.","authors":"Monika Szymor","doi":"10.60075/lrpjwm.v20i2.31","DOIUrl":"https://doi.org/10.60075/lrpjwm.v20i2.31","url":null,"abstract":" ","PeriodicalId":130024,"journal":{"name":"Leczenie Ran","volume":"4 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-07-07","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"131690251","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Pub Date : 2023-07-07DOI: 10.60075/lrpjwm.v20i2.29
Maciej Borejsza-Wysocki, Pamela Jeske, Bartosz Grzechulski, Adam Bobkiewicz, Michał Molin, T. Banasiewicz
Choroba Leśniowskiego-Crohna jest czynnikiem ryzyka występowania zakażenia miejsca operowanego. W pracy przedstawiono przypadek 62-letniej pacjentki z powikłaną chorobą Leśniowskiego-Crohna. Z powodu ostrego rzutu choroby, miejscowego zaawansowania choroby, obecności przetok i ropni okołostomijnych, a także przepukliny okołostomijnej u pacjentki wystąpiło głębokie zakażenie miejsca operowanego, wymagające trzykrotnej reoperacji. W przypadku licznych, dużych ran obejmujących znaczną powierzchnię powłok brzusznych z obecnością stomii zastosowanie terapii podciśnieniowej z płukaniem pozwala na optymalizację procesu leczenia i gojenia rany. Odseparowanie skażonego środowiska stomii od łożysk ran wydaje się kluczowym elementem powodzenia leczenia. Odpowiedni dobór płynu płuczącego umożliwia intensyfikację leczenia zakażenia w pierwszej fazie wystąpienia zakażenia miejsca operowanego oraz sprzyja dalszemu postępowi gojenia ran.
{"title":"Zastosowanie terapii podciśnieniowej z płukaniem roztworem podchlorynu o stężeniu 800 ppm w leczeniu zakażenia miejsca operowanego i zaburzeń gojenia powłok brzusznych u pacjentki z chorobą Leśniowskiego-Crohna o ciężkim przebiegu","authors":"Maciej Borejsza-Wysocki, Pamela Jeske, Bartosz Grzechulski, Adam Bobkiewicz, Michał Molin, T. Banasiewicz","doi":"10.60075/lrpjwm.v20i2.29","DOIUrl":"https://doi.org/10.60075/lrpjwm.v20i2.29","url":null,"abstract":"Choroba Leśniowskiego-Crohna jest czynnikiem ryzyka występowania zakażenia miejsca operowanego. W pracy przedstawiono przypadek 62-letniej pacjentki z powikłaną chorobą Leśniowskiego-Crohna. Z powodu ostrego rzutu choroby, miejscowego zaawansowania choroby, obecności przetok i ropni okołostomijnych, a także przepukliny okołostomijnej u pacjentki wystąpiło głębokie zakażenie miejsca operowanego, wymagające trzykrotnej reoperacji. W przypadku licznych, dużych ran obejmujących znaczną powierzchnię powłok brzusznych z obecnością stomii zastosowanie terapii podciśnieniowej z płukaniem pozwala na optymalizację procesu leczenia i gojenia rany. Odseparowanie skażonego środowiska stomii od łożysk ran wydaje się kluczowym elementem powodzenia leczenia. Odpowiedni dobór płynu płuczącego umożliwia intensyfikację leczenia zakażenia w pierwszej fazie wystąpienia zakażenia miejsca operowanego oraz sprzyja dalszemu postępowi gojenia ran.","PeriodicalId":130024,"journal":{"name":"Leczenie Ran","volume":"106 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-07-07","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"132420265","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Pub Date : 2023-07-07DOI: 10.60075/lrpjwm.v20i2.30
Dariusz Bazaliński, Kamila Pytlak, P. Szymańska, P. Więch
Wprowadzenie: Infrared thermography (IRT) jest nieinwazyjną metodą pozwalającą zdalnie i bezdotykowo ocenić rozkład temperatury na powierzchni ciała. W profilaktyce i leczeniu ran przewlekłych umożliwia dokładne śledzenie procesu termoregulacyjnego w kończynie lub całym ciele wraz z mapowaniem temperatury powierzchni ciała. Opisy przypadków: Zaprezentowano studium przypadku dwóch pacjentek w wieku 69 i 84 lat, częściowo zdolnych do samoopieki, będących w trakcie leczenia rany przewlekłej (owrzodzenie goleni, odleżyna) w warunkach domowych. Dokonano obrazowania ran w trakcie procedur związanych z ich oceną przed założeniem opatrunku. Pomiarów dokonywano w temperaturze pokojowej 22–24°C. Do termowizji wykorzystano urządzenie FLIR ONE kompatybilne ze smartfonem APPLE IPHONE 5S – zdjęcia na bieżąco przesyłano na system iOS. Wnioski: Wykorzystanie termowizji w przedstawionych przypadkach pozwoliło na optymalizację oceny i diagnozowania zaburzeń ukrwienia skóry i tkanki podskórnej. Zastosowanie podręcznego urządzenia FLIR ONE w otwartej opiece zdrowotnej wydaje się zasadne w przypadku ryzyka wystąpienia odleżyn, podejrzenia odleżyn podskórnych, które rozwijają się z uszkodzonych niedokrwionych tkanek leżących pod skórą. Zaprezentowane wyniki ukazują przydatność termografii w ocenie i planowaniu leczenia u pacjentów z chronicznymi ranami o różnej etiopatogenezie w otwartej opiece zdrowotnej.
导言:红外热成像(IRT)是一种非侵入性方法,可对体表温度分布进行远程和非接触式评估。在预防和治疗慢性伤口时,它可以准确跟踪肢体或全身的体温调节过程,并绘制体表温度图:病例报告:本报告对两名分别为 69 岁和 84 岁的女性患者进行了病例研究,她们都有部分自理能力,正在家中接受慢性伤口治疗(胫部溃疡、褥疮)。在敷药前的伤口评估过程中进行了伤口成像。测量在 22-24°C 的室温下进行。使用与 APPLE IPHONE 5S 智能手机兼容的 FLIR ONE 设备进行热成像--图像连续上传至 iOS:结论:在上述病例中使用热成像技术优化了对皮肤和皮下组织供血障碍的评估和诊断。在开放式医疗保健中使用 FLIR ONE 手持设备,对于有压疮风险的病例似乎是合理的,这些疑似皮下压疮是由皮肤下的受损缺血组织引起的。本文介绍的结果表明,热成像技术可用于评估开放式医疗机构中不同病因导致的慢性伤口患者并制定治疗计划。
{"title":"Wykorzystanie termografii w procesie miejscowego leczenia ran – studium dwóch przypadków","authors":"Dariusz Bazaliński, Kamila Pytlak, P. Szymańska, P. Więch","doi":"10.60075/lrpjwm.v20i2.30","DOIUrl":"https://doi.org/10.60075/lrpjwm.v20i2.30","url":null,"abstract":"Wprowadzenie: Infrared thermography (IRT) jest nieinwazyjną metodą pozwalającą zdalnie i bezdotykowo ocenić rozkład temperatury na powierzchni ciała. W profilaktyce i leczeniu ran przewlekłych umożliwia dokładne śledzenie procesu termoregulacyjnego w kończynie lub całym ciele wraz z mapowaniem temperatury powierzchni ciała.\u0000Opisy przypadków: Zaprezentowano studium przypadku dwóch pacjentek w wieku 69 i 84 lat, częściowo zdolnych do samoopieki, będących w trakcie leczenia rany przewlekłej (owrzodzenie goleni, odleżyna) w warunkach domowych. Dokonano obrazowania ran w trakcie procedur związanych z ich oceną przed założeniem opatrunku. Pomiarów dokonywano w temperaturze pokojowej 22–24°C. Do termowizji wykorzystano urządzenie FLIR ONE kompatybilne ze smartfonem APPLE IPHONE 5S – zdjęcia na bieżąco przesyłano na system iOS.\u0000Wnioski: Wykorzystanie termowizji w przedstawionych przypadkach pozwoliło na optymalizację oceny i diagnozowania zaburzeń ukrwienia skóry i tkanki podskórnej. Zastosowanie podręcznego urządzenia FLIR ONE w otwartej opiece zdrowotnej wydaje się zasadne w przypadku ryzyka wystąpienia odleżyn, podejrzenia odleżyn podskórnych, które rozwijają się z uszkodzonych niedokrwionych tkanek leżących pod skórą. Zaprezentowane wyniki ukazują przydatność termografii w ocenie i planowaniu leczenia u pacjentów z chronicznymi ranami o różnej etiopatogenezie w otwartej opiece zdrowotnej.","PeriodicalId":130024,"journal":{"name":"Leczenie Ran","volume":"34 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-07-07","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"130164794","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}