In this study, it was aimed to determine sixth, seventh and eighth grade students’ levels of probabilistic reasoning and to investigate these levels in relation to gender, grade level and mathematics achievement. The study employed the descriptive survey and relational survey models with study group comprised of a total of 286 students. For determination of the students’ levels of probabilistic reasoning, the probabilistic reasoning scale used developed by researchers. The probabilistic reasoning was examined for six key concepts called sample space, experimental probability of an event, theoretical probability of an event, probability comparisons, conditional probability and independence. In the determination of the students’ levels of probabilistic reasoning, descriptive statistics were used and with Chi-square analysis, the relationships between these levels and the variables to be determined. As a result of the analyses, it was found that the students had the most 3rd level reasoning skills in the concepts of the theoretical probability of an event and probability comparisons. A relationship was found between the gender variable and only the sample space. A relationship was found in all concepts with the grade level. There was a relationship between the mathematics achievement and the concepts except independence and the experimental probability of an event.
{"title":"Ortaokul Öğrencilerinin Olasılıksal Akıl Yürütme Beceri Düzeylerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi","authors":"Hayriye Merve Saribaş, Zeynep Ay","doi":"10.30703/cije.1152810","DOIUrl":"https://doi.org/10.30703/cije.1152810","url":null,"abstract":"In this study, it was aimed to determine sixth, seventh and eighth grade students’ levels of probabilistic \u0000reasoning and to investigate these levels in relation to gender, grade level and mathematics achievement. The \u0000study employed the descriptive survey and relational survey models with study group comprised of a total of \u0000286 students. For determination of the students’ levels of probabilistic reasoning, the probabilistic reasoning \u0000scale used developed by researchers. The probabilistic reasoning was examined for six key concepts called \u0000sample space, experimental probability of an event, theoretical probability of an event, probability comparisons, \u0000conditional probability and independence. In the determination of the students’ levels of probabilistic reasoning, \u0000descriptive statistics were used and with Chi-square analysis, the relationships between these levels and the \u0000variables to be determined. As a result of the analyses, it was found that the students had the most 3rd level \u0000reasoning skills in the concepts of the theoretical probability of an event and probability comparisons. A \u0000relationship was found between the gender variable and only the sample space. A relationship was found in all \u0000concepts with the grade level. There was a relationship between the mathematics achievement and the concepts \u0000except independence and the experimental probability of an event.","PeriodicalId":268391,"journal":{"name":"Cumhuriyet International Journal of Education","volume":"198 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-03-06","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"115656377","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
İlişkilendirme becerisini kazanmak için problem kurma becerisinin de birlikte kullanılmasının etkili bir matematik öğretimi açısından önemli olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmada ilköğretim matematik öğretmeni adaylarının oran-orantı kavramıyla ilgili problem kurma bağlamında ilişkilendirme becerileri, problem kurma ve ilişkilendirme öz yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada karma araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırma grubunu, bir devlet üniversitesinin ilköğretim matematik öğretmenliği programında öğrenim gören 40 üçüncü sınıf matematik öğretmeni adayı oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak serbest ve yarı yapılandırılmış problem kurma sorularından oluşan problem kurma-ilişkilendirme testi, problem kurma ve ilişkilendirme özyeterlik ölçekleri kullanılmıştır. Problem kurma özyeterlik ölçeği Kılıç ve İncikabı (2013) tarafında geliştirilen, matematiksel ilişkilendirme özyeterlik ölçeği de Özgen ve Bindak (2018) tarafından geliştirilen ölçeklerdir. Problem kurma becerisi değerlendirilmesinde Özgen vd (2017) tarafından geliştirilen problem kurma becerilerini değerlendirme rubriği; ilişkilendirme becerilerini değerlendirmede Yıldırım Akar (2020) ve Siregar ve Surya’nın (2017) rubriklerinden yararlanarak araştırmacılar tarafından düzenlenen rubrik kullanılmıştır. Veri analizinde nitel bölümünde betimsel analiz, nicel bölümde de korelasyon analizi yapılmıştır.
{"title":"Matematik Öğretmeni Adaylarının Problem Kurma Bağlamında Matematiksel İlişkilendirme Becerisi ile Problem kurma ve İlişkilendirme Öz yeterliklerinin İncelenmesi","authors":"Nazan Mersin, E. Akkaş","doi":"10.30703/cije.1201082","DOIUrl":"https://doi.org/10.30703/cije.1201082","url":null,"abstract":"İlişkilendirme becerisini kazanmak için problem kurma becerisinin de birlikte kullanılmasının etkili bir matematik öğretimi açısından önemli olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmada ilköğretim matematik öğretmeni adaylarının oran-orantı kavramıyla ilgili problem kurma bağlamında ilişkilendirme becerileri, problem kurma ve ilişkilendirme öz yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada karma araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırma grubunu, bir devlet üniversitesinin ilköğretim matematik öğretmenliği programında öğrenim gören 40 üçüncü sınıf matematik öğretmeni adayı oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak serbest ve yarı yapılandırılmış problem kurma sorularından oluşan problem kurma-ilişkilendirme testi, problem kurma ve ilişkilendirme özyeterlik ölçekleri kullanılmıştır. Problem kurma özyeterlik ölçeği Kılıç ve İncikabı (2013) tarafında geliştirilen, matematiksel ilişkilendirme özyeterlik ölçeği de Özgen ve Bindak (2018) tarafından geliştirilen ölçeklerdir. Problem kurma becerisi değerlendirilmesinde Özgen vd (2017) tarafından geliştirilen problem kurma becerilerini değerlendirme rubriği; ilişkilendirme becerilerini değerlendirmede Yıldırım Akar (2020) ve Siregar ve Surya’nın (2017) rubriklerinden yararlanarak araştırmacılar tarafından düzenlenen rubrik kullanılmıştır. Veri analizinde nitel bölümünde betimsel analiz, nicel bölümde de korelasyon analizi yapılmıştır.","PeriodicalId":268391,"journal":{"name":"Cumhuriyet International Journal of Education","volume":"63 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-03-06","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"124587581","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Bu çalışmanın amacı, üniversite düzeyinde sözel bir alan tercih eden öğrencilerin, temel eğitim dönemlerindeki matematik dersine ilişkin hatıraları üzerine bir inceleme yapmaktır. Çalışma, üniversite düzeyinde Coğrafya, İlahiyat, İngiliz Dili ve Edebiyatı, Tarih ve Türk Dili ve Edebiyatı bölümlerinde öğrenim gören veya görmüş olan 184 katılımcı ile yürütülmüştür. Çalışmada nitel betimsel araştırma deseni kullanılmış ve veriler içerik analizi ile çözümlenmiştir. Çalışmanın bulgularına göre hatıralar; akran, aile, okul, matematik dersi ve de öğretmen odakları etrafında şekillenmiştir. Bu odaklarla ilişkili olarak, bireyin matematikle ilişkisini belirleyen spesifik etmenler ve bunların bireyde bıraktığı etkiler ile çeşitli dönüm noktaları saptanmıştır. Elde edilen bulgular, hatıraların bireylerin matematik ile ilişkisini belirleyen özelliklere sahip olduğunu ve bu ilişkinin anlamlandırılmasında işlevsel bir rol oynadığına işaret etmektedir. Ayrıca, öğrencilerin matematikle ilgili olumsuz deneyimleri yerleşmiş değer yargılarına dönüştürerek içselleştirdikleri belirlenmiştir. Matematikle ilgili hatıraların, öğrencilerin üniversite düzeyindeki eğitim alanlarının belirlenmesinde rol oynayan etmenlerden birisi olduğu ve bu nedenle de temel eğitim sürecinde matematikle ilgili olumsuz hatıralara yol açacak nedenlerin en aza indirilmesinin önemi vurgulanmıştır.
{"title":"Sözel Programlara Kayıt Yaptıran Üniversite Öğrencilerinin Matematik Dersine İlişkin Hatıraları Üzerine Betimsel Bir İnceleme","authors":"Kübra Çeli̇k, Gülay Agaç, M. Özmantar","doi":"10.30703/cije.1200758","DOIUrl":"https://doi.org/10.30703/cije.1200758","url":null,"abstract":"Bu çalışmanın amacı, üniversite düzeyinde sözel bir alan tercih eden öğrencilerin, temel eğitim dönemlerindeki matematik dersine ilişkin hatıraları üzerine bir inceleme yapmaktır. Çalışma, üniversite düzeyinde Coğrafya, İlahiyat, İngiliz Dili ve Edebiyatı, Tarih ve Türk Dili ve Edebiyatı bölümlerinde öğrenim gören veya görmüş olan 184 katılımcı ile yürütülmüştür. Çalışmada nitel betimsel araştırma deseni kullanılmış ve veriler içerik analizi ile çözümlenmiştir. Çalışmanın bulgularına göre hatıralar; akran, aile, okul, matematik dersi ve de öğretmen odakları etrafında şekillenmiştir. Bu odaklarla ilişkili olarak, bireyin matematikle ilişkisini belirleyen spesifik etmenler ve bunların bireyde bıraktığı etkiler ile çeşitli dönüm noktaları saptanmıştır. Elde edilen bulgular, hatıraların bireylerin matematik ile ilişkisini belirleyen özelliklere sahip olduğunu ve bu ilişkinin anlamlandırılmasında işlevsel bir rol oynadığına işaret etmektedir. Ayrıca, öğrencilerin matematikle ilgili olumsuz deneyimleri yerleşmiş değer yargılarına dönüştürerek içselleştirdikleri belirlenmiştir. Matematikle ilgili hatıraların, öğrencilerin üniversite düzeyindeki eğitim alanlarının belirlenmesinde rol oynayan etmenlerden birisi olduğu ve bu nedenle de temel eğitim sürecinde matematikle ilgili olumsuz hatıralara yol açacak nedenlerin en aza indirilmesinin önemi vurgulanmıştır.","PeriodicalId":268391,"journal":{"name":"Cumhuriyet International Journal of Education","volume":"16 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-03-06","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"115042980","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Bu araştırmanın amacı, özel yetenekli öğrenciler tarafından dijital ortamda matematik kazanımları temelinde hazırlanan ve sunulan kavram karikatürlerinin öğrencilerin matematik dersi motivasyon düzeyleri üzerindeki etkisini tespit etmek ve bu yönteme yönelik öğrencilerin görüşlerini almaktır. Karma araştırma desenlerinden iç içe desenin kullanıldığı araştırmanın nicel çalışma grubunu Destek-2 programı 4. sınıf düzeyinde öğrenim gören 17 öğrenci, nitel çalışma grubunu ise deney grubunda yer alan öğrencilerden kolay ulaşılabilir durum örneklemesi ile belirlenmiş 8 öğrenci oluşturmaktadır. Nicel kısımda öğrencilerin motivasyon düzeylerini belirlemek amacıyla “Matematik Dersi Motivasyon Ölçeği”, nitel kısımda ise öğrencilerin görüşlerini almak için “Yarı-yapılandırılmış Görüşme Formu” kullanılmıştır. Ölçek dışsal motivasyon, motivasyonsuzluk ve içsel motivasyon olmak üzere üç faktör içermektedir. Elde edilen verilerin analizinde fark puanlarının oluşturduğu veri dizileri normal dağılım gösterdiği için bağımlı örneklem t-testi kullanılmıştır. Görüşme verileri ise içerik analiziyle çözümlenmiştir. Verilerin analizi sonucunda matematik kazanımları temelinde dijital ortamda hazırlanan ve sunulan kavram karikatürleri öğrencilerin içsel motivasyon alt boyutunda anlamlı bir etki ortaya koymuştur. Öğrenciler dijital ortamda hazırladıkları bu etkinlikleri eğlenceli, öğretici, bireysel gelişime katkı ve matematiğe yönelik ilgi olmak üzere dört kategoride avantajlı bulurken; iletişim problemi ve teknik problemler olmak üzere iki kategoride dezavantajlı bulmuşlardır.
{"title":"Dijital Destekli Kavram Karikatürlerinin Özel Yetenekli 4. Sınıf Öğrencilerinin Matematik Dersi Motivasyonlarına Etkisi: Karma Yöntem Araştırması","authors":"Ramazan Di̇vri̇k","doi":"10.30703/cije.1204421","DOIUrl":"https://doi.org/10.30703/cije.1204421","url":null,"abstract":"Bu araştırmanın amacı, özel yetenekli öğrenciler tarafından dijital ortamda matematik kazanımları temelinde hazırlanan ve sunulan kavram karikatürlerinin öğrencilerin matematik dersi motivasyon düzeyleri üzerindeki etkisini tespit etmek ve bu yönteme yönelik öğrencilerin görüşlerini almaktır. Karma araştırma desenlerinden iç içe desenin kullanıldığı araştırmanın nicel çalışma grubunu Destek-2 programı 4. sınıf düzeyinde öğrenim gören 17 öğrenci, nitel çalışma grubunu ise deney grubunda yer alan öğrencilerden kolay ulaşılabilir durum örneklemesi ile belirlenmiş 8 öğrenci oluşturmaktadır. Nicel kısımda öğrencilerin motivasyon düzeylerini belirlemek amacıyla “Matematik Dersi Motivasyon Ölçeği”, nitel kısımda ise öğrencilerin görüşlerini almak için “Yarı-yapılandırılmış Görüşme Formu” kullanılmıştır. Ölçek dışsal motivasyon, motivasyonsuzluk ve içsel motivasyon olmak üzere üç faktör içermektedir. Elde edilen verilerin analizinde fark puanlarının oluşturduğu veri dizileri normal dağılım gösterdiği için bağımlı örneklem t-testi kullanılmıştır. Görüşme verileri ise içerik analiziyle çözümlenmiştir. Verilerin analizi sonucunda matematik kazanımları temelinde dijital ortamda hazırlanan ve sunulan kavram karikatürleri öğrencilerin içsel motivasyon alt boyutunda anlamlı bir etki ortaya koymuştur. Öğrenciler dijital ortamda hazırladıkları bu etkinlikleri eğlenceli, öğretici, bireysel gelişime katkı ve matematiğe yönelik ilgi olmak üzere dört kategoride avantajlı bulurken; iletişim problemi ve teknik problemler olmak üzere iki kategoride dezavantajlı bulmuşlardır.","PeriodicalId":268391,"journal":{"name":"Cumhuriyet International Journal of Education","volume":"1 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-03-06","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"131345168","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Eğitim-öğretim üsrecinin yürütülmesinde önemli bir yere sahip olan öğretmenlerin iletişim becerileri öğrencilerle ve ortamdaki insanlarla iletişimlerini doğrudan etkilemektedir. Güçlü bir iletişim ortaya çıkabilecek problemleree uygun tepkiye karşılık vererek bu problem ortadan kaldırmayı gerektirir. İletişim ve problem çözme birbirini destekleyen unsurlar olduğu için öğretmenlerin bu becerileri arasındaki ilişki onların eğitimdeki niteliklerini ve eğitimden aldıkları doyumu desteklemektedir. Bu durumlar dikkate alınarak eğitimde önemli bir yere sahip olan öğretmenlerin iletişim becerileri ile problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amac doğrultusunda 2021-2022 eğitim-öğretim yılında öğretmen olarak görev yapmakta olan 214 öğretmene demografik bilgi formu, iletişim becerileri ölçeği ve problem çözme envanteri uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre öğretmenlerin iletişim becerileri ile problem çözme becerileri arasında anlamlı ilişki vardır. Bu sonuç doğrultusunda öğretmenlerin iletişim becerilerinin geliştirilmesine yönelik önerilerde bulunulmuştur.
{"title":"Öğretmenlerin İletişim Becerileri ile Problem Çözme Becerileri Arasındaki İlişki","authors":"Suna Özcan","doi":"10.30703/cije.1178983","DOIUrl":"https://doi.org/10.30703/cije.1178983","url":null,"abstract":"Eğitim-öğretim üsrecinin yürütülmesinde önemli bir yere sahip olan öğretmenlerin iletişim becerileri öğrencilerle ve ortamdaki insanlarla iletişimlerini doğrudan etkilemektedir. Güçlü bir iletişim ortaya çıkabilecek problemleree uygun tepkiye karşılık vererek bu problem ortadan kaldırmayı gerektirir. İletişim ve problem çözme birbirini destekleyen unsurlar olduğu için öğretmenlerin bu becerileri arasındaki ilişki onların eğitimdeki niteliklerini ve eğitimden aldıkları doyumu desteklemektedir. Bu durumlar dikkate alınarak eğitimde önemli bir yere sahip olan öğretmenlerin iletişim becerileri ile problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amac doğrultusunda 2021-2022 eğitim-öğretim yılında öğretmen olarak görev yapmakta olan 214 öğretmene demografik bilgi formu, iletişim becerileri ölçeği ve problem çözme envanteri uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre öğretmenlerin iletişim becerileri ile problem çözme becerileri arasında anlamlı ilişki vardır. Bu sonuç doğrultusunda öğretmenlerin iletişim becerilerinin geliştirilmesine yönelik önerilerde bulunulmuştur.","PeriodicalId":268391,"journal":{"name":"Cumhuriyet International Journal of Education","volume":"83 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-02-20","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"115377494","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Bu çalışmada değerler eğitiminde önemli bir yere sahip olduğu düşünülen ders kitaplarının fen bilimleri öğretim programında yer alan kök değerler bakımından incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda 2020-2021 eğitim-öğretim yılında okullarda okutulan 5., 6., 7. ve 8. sınıf fen bilimleri ders kitapları kök değerler bakımından incelenmiştir. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Belirlenen ders kitapları araştırmacı tarafından ön okumaya tabi tutulmuş ve değer ifadesi barındırdığı düşünülen metinler oluşturulmuştur. Oluşturulan metinler Değerler Değerlendirme Ölçeği (DDÖ) kullanılarak iki araştırmacı tarafından eş zamanlı olarak incelenmiş ve kök değerlerle ilişkilendirilmiştir. İncelemeler sonucunda fen bilimleri öğretim programında yer alan kök değerlerin her birine her sınıf seviyesine ait ders kitaplarında rastlanmıştır. Ancak değerlerin dağılımına bakıldığında homojen bir dağılım olmadığı görülmüştür. Kitaplarda en fazla sorumluluk değerine rastlanırken en az rastlanan değerler adalet ve dürüstlük değerleri olmuştur. Kitaplarda en fazla değer ifadesi 6. sınıf ders kitaplarında yer almıştır. Sınıf seviyesi arttıkça kitaplarda yer alan değer ifadesinin azaldığı görülmüştür.
{"title":"ORTAOKUL FEN BİLİMLERİ DERS KİTAPLARININ DEĞERLER EĞİTİMİ BAKIMINDAN İNCELENMESİ","authors":"Elif Yılmaz, Dekant Kıran","doi":"10.30703/cije.1117516","DOIUrl":"https://doi.org/10.30703/cije.1117516","url":null,"abstract":"Bu çalışmada değerler eğitiminde önemli bir yere sahip olduğu düşünülen ders kitaplarının fen bilimleri öğretim programında yer alan kök değerler bakımından incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda 2020-2021 eğitim-öğretim yılında okullarda okutulan 5., 6., 7. ve 8. sınıf fen bilimleri ders kitapları kök değerler bakımından incelenmiştir. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Belirlenen ders kitapları araştırmacı tarafından ön okumaya tabi tutulmuş ve değer ifadesi barındırdığı düşünülen metinler oluşturulmuştur. Oluşturulan metinler Değerler Değerlendirme Ölçeği (DDÖ) kullanılarak iki araştırmacı tarafından eş zamanlı olarak incelenmiş ve kök değerlerle ilişkilendirilmiştir. İncelemeler sonucunda fen bilimleri öğretim programında yer alan kök değerlerin her birine her sınıf seviyesine ait ders kitaplarında rastlanmıştır. Ancak değerlerin dağılımına bakıldığında homojen bir dağılım olmadığı görülmüştür. Kitaplarda en fazla sorumluluk değerine rastlanırken en az rastlanan değerler adalet ve dürüstlük değerleri olmuştur. Kitaplarda en fazla değer ifadesi 6. sınıf ders kitaplarında yer almıştır. Sınıf seviyesi arttıkça kitaplarda yer alan değer ifadesinin azaldığı görülmüştür.","PeriodicalId":268391,"journal":{"name":"Cumhuriyet International Journal of Education","volume":"3 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-02-20","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"131590126","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Bu çalışmada ‘hikayelendirme yöntemi ile desteklenen argümantasyon temelli eğitim kapsamında öğretilen sosyo bilimsel konuların 8. sınıf öğrencilerinin, eleştirel düşünme becerilerine, fene karşı tutumlarına ve argümantasyon seviyelerinin gelişimlerine olan etkisinin incelenmesi’ araştırılmıştır. Sosyo bilimsel konu olarak hidroelektrik enerji santralleri, rüzgar türbinleri ve nükleer enerji santrallerinin kurulmasının faydalı ve zararları yönleri ele alınmıştır. Araştırmada iç içe karma araştırma deseni kullanılmıştır. Kolay ulaşılabilir örneklem grubunu Van İli Erciş İlçesine bağlı 2021 2022 eğitim öğretim yılında bir devlet orta okulunda ve 8. sınıfta öğrenim gören toplamda 38 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak “Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği”, "Fen ve Teknolojiye Yönelik Tutum Ölçeği” ve “Argümantasyon değerlendirme rubriği” kullanılmıştır. Araştırma sonucunda sosyo bilimsel konulara yönelik deney ve kontrol grubu öğrencilerinin ön test ve son test fene karşı tutum puan ortalamaları arasında anlamlı bir farkın olmadığı belirlenmiştir. Eleştirel düşünme beceri puanları arasında ise anlamlı bir fark tespit edilmiştir. Ayrıca bir başka sonuç olarak sosyo bilimsel konuların hikayelendirme yöntemi ile ele alınması öğrencilerin argümantasyon seviyelerinin gelişiminde pozitif yönde katkı sağladığı belirlenmiştir.
{"title":"Hikayelendirme Yöntemi ile Desteklenen Argümantasyon Temelli Eğitim Kapsamında Öğretilen Sosyo Bilimsel Konuların 8. Sınıf Öğrencilerinin, Eleştirel Düşünme Becerilerine, Fene Karşı Tutumlarına ve Argümantasyon Seviyelerinin Gelişimlerine Olan Etkisinin İncelenmesi","authors":"G. Arslan, Mustafa Tüysüz","doi":"10.30703/cije.1170029","DOIUrl":"https://doi.org/10.30703/cije.1170029","url":null,"abstract":"Bu çalışmada ‘hikayelendirme yöntemi ile desteklenen argümantasyon temelli eğitim kapsamında öğretilen sosyo bilimsel konuların 8. sınıf öğrencilerinin, eleştirel düşünme becerilerine, fene karşı tutumlarına ve argümantasyon seviyelerinin gelişimlerine olan etkisinin incelenmesi’ araştırılmıştır. Sosyo bilimsel konu olarak hidroelektrik enerji santralleri, rüzgar türbinleri ve nükleer enerji santrallerinin kurulmasının faydalı ve zararları yönleri ele alınmıştır. Araştırmada iç içe karma araştırma deseni kullanılmıştır. Kolay ulaşılabilir örneklem grubunu Van İli Erciş İlçesine bağlı 2021 2022 eğitim öğretim yılında bir devlet orta okulunda ve 8. sınıfta öğrenim gören toplamda 38 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak “Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği”, \"Fen ve Teknolojiye Yönelik Tutum Ölçeği” ve “Argümantasyon değerlendirme rubriği” kullanılmıştır. Araştırma sonucunda sosyo bilimsel konulara yönelik deney ve kontrol grubu öğrencilerinin ön test ve son test fene karşı tutum puan ortalamaları arasında anlamlı bir farkın olmadığı belirlenmiştir. Eleştirel düşünme beceri puanları arasında ise anlamlı bir fark tespit edilmiştir. Ayrıca bir başka sonuç olarak sosyo bilimsel konuların hikayelendirme yöntemi ile ele alınması öğrencilerin argümantasyon seviyelerinin gelişiminde pozitif yönde katkı sağladığı belirlenmiştir.","PeriodicalId":268391,"journal":{"name":"Cumhuriyet International Journal of Education","volume":"14 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-02-17","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"133027425","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Bu araştırma ortaöğretim kurumlarında okul yöneticilerinin kullandıkları güç kaynaklarının, öğretmenlerin örgütsel yaratıcılık ve örgütsel sinizmleri üzerindeki yordama gücünü belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma grubu Erzurum ili merkez ilçelerde görev yapmakta olan 1332 öğretmenden tabakalı örnekleme yöntemi ile seçilen 366 öğretmenden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri, “Örgütsel Güç Ölçeği”, “Örgütsel Yaratıcılık Ölçeği”, “Örgütsel Sinizm Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde IBM SPSS 22 paket programı kullanılmıştır. Okul yöneticilerinin kullandıkları örgütsel güç kaynaklarından ödül gücü ve kişilik gücü ile öğretmenlerin örgütsel yaratıcılıkları arasında orta düzeyde ve pozitif, yasal güç ve zorlayıcı güç ile düşük düzeyde ve negatif ilişki bulunmuştur. Okul yöneticilerinin kullandıkları örgütsel güç kaynaklarından ödül gücü ve kişilik gücü ile öğretmenlerin örgütsel sinizmi arasında görece yüksek düzeyde ve negatif, yasal güç ile orta düzeyde ve pozitif, zorlayıcı güç ile görece yüksek düzeyde ve pozitif ilişki bulunmuştur. Örgütsel güç kaynaklarının alt boyutlarının en fazla yordayan alt boyutun kişilik gücü olduğu görülmüştür. Kişilik gücünün yaratıcı düşünme alt boyutu dışındaki tüm alt boyutları yordadığı belirlenmiştir.
{"title":"Ortaokul Öğretmenlerinin Algılarına Göre Okul Müdürlerinin Kullanlandıkları Güç Kaynakları ile Öğretmenlerin Örgütsel Yaratıcılık ve Örgütsel Sinizm Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi","authors":"Ahmet Ayik, Yavuz Çeli̇k","doi":"10.30703/cije.1175684","DOIUrl":"https://doi.org/10.30703/cije.1175684","url":null,"abstract":"Bu araştırma ortaöğretim kurumlarında okul yöneticilerinin kullandıkları güç kaynaklarının, öğretmenlerin örgütsel yaratıcılık ve örgütsel sinizmleri üzerindeki yordama gücünü belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma grubu Erzurum ili merkez ilçelerde görev yapmakta olan 1332 öğretmenden tabakalı örnekleme yöntemi ile seçilen 366 öğretmenden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri, “Örgütsel Güç Ölçeği”, “Örgütsel Yaratıcılık Ölçeği”, “Örgütsel Sinizm Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde IBM SPSS 22 paket programı kullanılmıştır. Okul yöneticilerinin kullandıkları örgütsel güç kaynaklarından ödül gücü ve kişilik gücü ile öğretmenlerin örgütsel yaratıcılıkları arasında orta düzeyde ve pozitif, yasal güç ve zorlayıcı güç ile düşük düzeyde ve negatif ilişki bulunmuştur. Okul yöneticilerinin kullandıkları örgütsel güç kaynaklarından ödül gücü ve kişilik gücü ile öğretmenlerin örgütsel sinizmi arasında görece yüksek düzeyde ve negatif, yasal güç ile orta düzeyde ve pozitif, zorlayıcı güç ile görece yüksek düzeyde ve pozitif ilişki bulunmuştur. Örgütsel güç kaynaklarının alt boyutlarının en fazla yordayan alt boyutun kişilik gücü olduğu görülmüştür. Kişilik gücünün yaratıcı düşünme alt boyutu dışındaki tüm alt boyutları yordadığı belirlenmiştir.","PeriodicalId":268391,"journal":{"name":"Cumhuriyet International Journal of Education","volume":"1 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-02-17","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"130751480","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Bu araştırmanın amacı, öğrencilerin kendilerinin kurgulamış oldukları bir hikâye edici metin yazma süreci sonucunda hikâye unsurlarını anlama seviyelerinde bir değişikliğin olup olmadığını belirlemektir. Araştırmanın modeli olarak deneysel araştırma türlerinden tek grup ön test - son test desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2021-2022 eğitim ve öğretim yılı bahar yarıyılında Van ili, Edremit ilçesindeki bir ilkokulda öğrenim gören 25 birinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. 4 hafta süren araştırmada, Tompkins (1998) ve Jones (2002) tarafından öne sürülen Sürece Dayalı Yazma Yaklaşımı süreçleri takip edilerek öğrencilerle hikâye edici metin yazma çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın ön test ve son test sürecinde, profesyonel yazarlar tarafından yazılan iki ayrı resimli çocuk kitabı okutularak ve ardından Baumann ve Bergeron (1993) tarafından geliştirilmiş olan “Hikâye Haritası Soruları” kullanılarak öğrencilerin hikâye haritası ile ilgili anlama sorularındaki başarıları ölçülmüştür. Araştırma verilerinin analizinde yüzde, frekans, aritmetik ortalama, eta-kare etki büyüklüğü korelasyon katsayısı ve T-Testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda; öğrencilerin hikâye haritası ile ilgili anlama soruları açısından son test lehine anlamlı bir fark oluştuğu ve hikâyenin unsurlarının öğrenciler tarafından bilinmesi/bulunması açısından son ölçümde ilk ölçüme göre puan artışlarının olduğu sonucu elde edilmiştir.
{"title":"Öğrenciler Tarafından Yazılan Hikâye Edici Metinlerin Okuduğunu Anlama Üzerindeki Etkisi","authors":"Emrah Kultas, Yusuf Kızıltaş","doi":"10.30703/cije.1185493","DOIUrl":"https://doi.org/10.30703/cije.1185493","url":null,"abstract":"Bu araştırmanın amacı, öğrencilerin kendilerinin kurgulamış oldukları bir hikâye edici metin yazma süreci sonucunda hikâye unsurlarını anlama seviyelerinde bir değişikliğin olup olmadığını belirlemektir. Araştırmanın modeli olarak deneysel araştırma türlerinden tek grup ön test - son test desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2021-2022 eğitim ve öğretim yılı bahar yarıyılında Van ili, Edremit ilçesindeki bir ilkokulda öğrenim gören 25 birinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. 4 hafta süren araştırmada, Tompkins (1998) ve Jones (2002) tarafından öne sürülen Sürece Dayalı Yazma Yaklaşımı süreçleri takip edilerek öğrencilerle hikâye edici metin yazma çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın ön test ve son test sürecinde, profesyonel yazarlar tarafından yazılan iki ayrı resimli çocuk kitabı okutularak ve ardından Baumann ve Bergeron (1993) tarafından geliştirilmiş olan “Hikâye Haritası Soruları” kullanılarak öğrencilerin hikâye haritası ile ilgili anlama sorularındaki başarıları ölçülmüştür. Araştırma verilerinin analizinde yüzde, frekans, aritmetik ortalama, eta-kare etki büyüklüğü korelasyon katsayısı ve T-Testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda; öğrencilerin hikâye haritası ile ilgili anlama soruları açısından son test lehine anlamlı bir fark oluştuğu ve hikâyenin unsurlarının öğrenciler tarafından bilinmesi/bulunması açısından son ölçümde ilk ölçüme göre puan artışlarının olduğu sonucu elde edilmiştir.","PeriodicalId":268391,"journal":{"name":"Cumhuriyet International Journal of Education","volume":"1 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-02-13","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"129653678","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Bu araştırmada okul öncesi ve sınıf öğretmenlerinin hayat boyu öğrenme ve uzaktan eğitime yönelik tutumları incelenmiştir. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli ile desenlenmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu İstanbul’un bir ilçesindeki kamu ilkokullarında ve bu okullar bünyesinde hizmet veren anasınıflarında görev yapan 398 öğretmen oluşturmuştur. Veri toplama araçları olarak “Yaşam Boyu Öğrenme Tutum Ölçeği” ve “Öğretmenlere Yönelik Uzaktan Eğitim Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22 paket programı ve DFA için ise AMOS programı kullanılmıştır. Gerçekleştirilen analizlere göre öğretmenlerin hayat boyu öğrenme tutum düzeyleri yüksek ve uzaktan eğitime yönelik tutum düzeyleri ise düşük olarak bulunmuştur. Ayrıca öğretmenlerin hayat boyu öğrenme ve uzaktan eğitime yönelik tutum düzeylerinin cinsiyet, branş ve meslekî kıdeme göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı ortaya çıkmıştır. Fakat öğretmenlerin hayat boyu öğrenme tutum düzeylerinin Öğrenme İsteksizliği boyutunda kadın ve okul öncesi öğretmenlerinin lehine anlamlı bir şekilde farklılaştığı belirlenmiştir. Bu bağlamda erkek ve okul öncesi öğretmenlerinin öğrenme isteksizliklerinin azaltılması yönünde kendilerine hizmet içi eğitim verilmesi; ayrıca bu öğretmen gruplarının öğrenme isteksizlikleri altında yatan sebeplerin nitel araştırmalarla incelenmesi önerilmektedir.
{"title":"Okul Öncesi ve Sınıf Öğretmenlerinin Hayat Boyu Öğrenme ve Uzaktan Eğitime Yönelik Tutumları Üzerine Bir İnceleme","authors":"F. Özbi̇len, Alper Aytaç","doi":"10.30703/cije.1144129","DOIUrl":"https://doi.org/10.30703/cije.1144129","url":null,"abstract":"Bu araştırmada okul öncesi ve sınıf öğretmenlerinin hayat boyu öğrenme ve uzaktan eğitime yönelik tutumları incelenmiştir. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli ile desenlenmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu İstanbul’un bir ilçesindeki kamu ilkokullarında ve bu okullar bünyesinde hizmet veren anasınıflarında görev yapan 398 öğretmen oluşturmuştur. Veri toplama araçları olarak “Yaşam Boyu Öğrenme Tutum Ölçeği” ve “Öğretmenlere Yönelik Uzaktan Eğitim Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22 paket programı ve DFA için ise AMOS programı kullanılmıştır. Gerçekleştirilen analizlere göre öğretmenlerin hayat boyu öğrenme tutum düzeyleri yüksek ve uzaktan eğitime yönelik tutum düzeyleri ise düşük olarak bulunmuştur. Ayrıca öğretmenlerin hayat boyu öğrenme ve uzaktan eğitime yönelik tutum düzeylerinin cinsiyet, branş ve meslekî kıdeme göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı ortaya çıkmıştır. Fakat öğretmenlerin hayat boyu öğrenme tutum düzeylerinin Öğrenme İsteksizliği boyutunda kadın ve okul öncesi öğretmenlerinin lehine anlamlı bir şekilde farklılaştığı belirlenmiştir. Bu bağlamda erkek ve okul öncesi öğretmenlerinin öğrenme isteksizliklerinin azaltılması yönünde kendilerine hizmet içi eğitim verilmesi; ayrıca bu öğretmen gruplarının öğrenme isteksizlikleri altında yatan sebeplerin nitel araştırmalarla incelenmesi önerilmektedir.","PeriodicalId":268391,"journal":{"name":"Cumhuriyet International Journal of Education","volume":"21 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-02-13","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"121735211","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}