Bu çalışma meme kanserli hastalarda kronik yorgunluk sendromunun günlük yaşam aktiviteleri üzerine etkisinin değerlendirmesi amacıyla gerçekleştirildi. Tanımlayıcı ve kesitsel nitelikte bir araştırmadır. Araştırma Ekim 2016- Aralık 2018 tarihleri arasında İstanbul ilinde özel bir hastanede yürütüldü. Araştırmanın evrenini 217 hasta oluşturdu. Araştırmanın örneklemi belirlenirken ayrıca bir yöntem kullanılmadı. Evrenin tamamı aynı zamanda örneklemi de oluşturmuş olup, araştırmaya katılmayı kabul eden hastaların tamamı örnekleme alındı. Bu kapsamda Ekim 2016- Aralık 2018 tarihleri arasında 112 hastaya ulaşıldı. Araştırmada veri toplama aracı olarak; “Kişisel Bilgi Formu” ve “Nottingham Genişletilmiş Günlük Yaşam Aktiviteleri İndeksi” kullanıldı. Elde edilen veriler SPSS programı kullanılarak analiz edildi. Hastaların tamamının kadın ve yaş ortalamasının 56.53±13.56 olduğu belirlendi. Hastaların % 45,4’ünün invaziv ductal karsinom olduğu, %6,3’üne uzamış yorgunluk, %8’ine idiopatik kronik yorgunluk ve %75’ine ise kronik yorgunluk sendromu tanısı konuldu. Günlük Yaşam Aktiviteleri İndeksi toplam puanı 26,47±18,40 bulundu. Kronik yorgunluk sendromu ve günlük yaşam aktiviteleri arasında çok güçlü düzeyde negatif yönde anlamlı bir ilişki (r=-0,929 p<0,05) bulundu. Yorgunluk düzeyi arttığında günlük yaşam aktivitelerinin anlamlı olarak azaldığı saptandı (p<0,05). Yorgunluk düzeyinin yüksek olmasının hastaların günlük yaşam aktivitelerini olumsuz yönde etkilediği sonucuna ulaşıldı.
{"title":"MEME KANSERLİ HASTALARDA KRONİK YORGUNLUK SENDROMUNUN GÜNLÜK YAŞAM AKTİVİTELERİ ÜZERİNE ETKİSİNİN DEĞERLENDİRMESİ","authors":"Gizem KUBAT BAKIR, S. Göktaş, C. Yilmaz","doi":"10.55433/gsbd/153","DOIUrl":"https://doi.org/10.55433/gsbd/153","url":null,"abstract":"Bu çalışma meme kanserli hastalarda kronik yorgunluk sendromunun günlük yaşam aktiviteleri üzerine etkisinin değerlendirmesi amacıyla gerçekleştirildi. Tanımlayıcı ve kesitsel nitelikte bir araştırmadır. Araştırma Ekim 2016- Aralık 2018 tarihleri arasında İstanbul ilinde özel bir hastanede yürütüldü. Araştırmanın evrenini 217 hasta oluşturdu. Araştırmanın örneklemi belirlenirken ayrıca bir yöntem kullanılmadı. Evrenin tamamı aynı zamanda örneklemi de oluşturmuş olup, araştırmaya katılmayı kabul eden hastaların tamamı örnekleme alındı. Bu kapsamda Ekim 2016- Aralık 2018 tarihleri arasında 112 hastaya ulaşıldı. Araştırmada veri toplama aracı olarak; “Kişisel Bilgi Formu” ve “Nottingham Genişletilmiş Günlük Yaşam Aktiviteleri İndeksi” kullanıldı. Elde edilen veriler SPSS programı kullanılarak analiz edildi. Hastaların tamamının kadın ve yaş ortalamasının 56.53±13.56 olduğu belirlendi. Hastaların % 45,4’ünün invaziv ductal karsinom olduğu, %6,3’üne uzamış yorgunluk, %8’ine idiopatik kronik yorgunluk ve %75’ine ise kronik yorgunluk sendromu tanısı konuldu. Günlük Yaşam Aktiviteleri İndeksi toplam puanı 26,47±18,40 bulundu. Kronik yorgunluk sendromu ve günlük yaşam aktiviteleri arasında çok güçlü düzeyde negatif yönde anlamlı bir ilişki (r=-0,929 p<0,05) bulundu. Yorgunluk düzeyi arttığında günlük yaşam aktivitelerinin anlamlı olarak azaldığı saptandı (p<0,05). Yorgunluk düzeyinin yüksek olmasının hastaların günlük yaşam aktivitelerini olumsuz yönde etkilediği sonucuna ulaşıldı.","PeriodicalId":422894,"journal":{"name":"GOBEKLİTEPE Saglik Bilimleri Dergisi","volume":"30 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-03-25","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"132147125","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Atiye Karakul, Duygu SÖNMEZ DÜZKAYA, A. Tanriverdi̇
Bu çalışmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin fiziksel aktivite tutumları ile kalp sağlığı geliştirme tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu araştırma tanımlayıcı ve kesitsel bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini, 400 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma verileri Aralık 2022 tarihinde toplanmıştır. Verilerin toplanmasında Tanıtıcı Bilgi Formu, Fiziksel Aktivite Tutum Ölçeği ve Çocuk Kalp Sağlığını Geliştirme Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmaya katılan ortaokul öğrencilerinin yaş ortalaması 11.94±1.18 olup, öğrencilerin %50.5’i kızdır. Öğrencilerin, Fiziksel Aktivite Tutum Ölçeği toplam puan ortalaması 60.95±6.06; Çocuk Kalp Sağlığını Geliştirme Tutum Ölçeği toplam puan ortalaması 26.17±7.07’dir. Ölçekler arasında pozitif yönde ve zayıf düzeyde ilişki olduğu belirlenmiştir. Yapılan bu çalışmanın sonucunda, öğrencilerin fiziksel aktivite ve kalp sağlığını geliştirme tutumlarının düşük düzeyde olduğuna ulaşılmıştır. Ayrıca fiziksel aktiviteye katılım tutumları yüksek olan öğrencilerin kalp sağlığını geliştirici tutumlarının yüksek olduğu belirlenmiştir. Ortaokulda öğrenim gören çocukların fiziksel aktiviteye katılımları teşvik edilmesi ve kalp sağlığını geliştirmeye yönelik eğitimlerin verilmesi önerilmektedir.
{"title":"ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN FİZİKSEL AKTİVİTE TUTUMLARI İLE KALP SAĞLIĞI GELİŞTİRME TUTUMLARI ARASINDAKİ İLİŞKİ","authors":"Atiye Karakul, Duygu SÖNMEZ DÜZKAYA, A. Tanriverdi̇","doi":"10.55433/gsbd/145","DOIUrl":"https://doi.org/10.55433/gsbd/145","url":null,"abstract":"Bu çalışmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin fiziksel aktivite tutumları ile kalp sağlığı geliştirme tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu araştırma tanımlayıcı ve kesitsel bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini, 400 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma verileri Aralık 2022 tarihinde toplanmıştır. Verilerin toplanmasında Tanıtıcı Bilgi Formu, Fiziksel Aktivite Tutum Ölçeği ve Çocuk Kalp Sağlığını Geliştirme Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmaya katılan ortaokul öğrencilerinin yaş ortalaması 11.94±1.18 olup, öğrencilerin %50.5’i kızdır. Öğrencilerin, Fiziksel Aktivite Tutum Ölçeği toplam puan ortalaması 60.95±6.06; Çocuk Kalp Sağlığını Geliştirme Tutum Ölçeği toplam puan ortalaması 26.17±7.07’dir. Ölçekler arasında pozitif yönde ve zayıf düzeyde ilişki olduğu belirlenmiştir. Yapılan bu çalışmanın sonucunda, öğrencilerin fiziksel aktivite ve kalp sağlığını geliştirme tutumlarının düşük düzeyde olduğuna ulaşılmıştır. Ayrıca fiziksel aktiviteye katılım tutumları yüksek olan öğrencilerin kalp sağlığını geliştirici tutumlarının yüksek olduğu belirlenmiştir. Ortaokulda öğrenim gören çocukların fiziksel aktiviteye katılımları teşvik edilmesi ve kalp sağlığını geliştirmeye yönelik eğitimlerin verilmesi önerilmektedir.","PeriodicalId":422894,"journal":{"name":"GOBEKLİTEPE Saglik Bilimleri Dergisi","volume":"1 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-03-25","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"116349674","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
This study aims to conduct a qualitative study to evaluate the nutritional behaviors and food perspectives of the elderly, together with the healthy nutrition practice, the effectiveness and benefits of which are frequently reported in the literature. To study; in Karabuk province, Safranbolu District Health Directorate, who applied to the Obesity Polyclinic; a total of 25 volunteer women over the age of 65 who received healthy nutrition counseling services participated in the study. The research, which was designed using the semi-structured interview method based on the qualitative research approach. There were 25 female participants with a mean age of 68.0±1.2 years. While the average body weight of the participants was 86.00±19.00 kg; the average height is 163.00±9.00 cm. The average BMI of the participants was 32.30±3.26 kg/m2. Participants generally mentioned that the environment, culture, family, and friends they live in have negative effects on their eating habits and experiences. Our study compared to previous studies; suggests that while also accepting other health-related factors, such as mental and physical function, it is recommended to also address weight perception when done in a non-stigmatizing way.
{"title":"EVALUATION OF NUTRITIONAL BEHAVIOR AND FOOD PERSPECTIVES OF WOMEN OVER 65 WHO RECEIVED CALORIE-RESTRICTED DIET","authors":"P. Gobel, Hilal DOĞAN GÜNEY","doi":"10.55433/gsbd/115","DOIUrl":"https://doi.org/10.55433/gsbd/115","url":null,"abstract":"This study aims to conduct a qualitative study to evaluate the nutritional behaviors and food perspectives of the elderly, together with the healthy nutrition practice, the effectiveness and benefits of which are frequently reported in the literature. To study; in Karabuk province, Safranbolu District Health Directorate, who applied to the Obesity Polyclinic; a total of 25 volunteer women over the age of 65 who received healthy nutrition counseling services participated in the study. The research, which was designed using the semi-structured interview method based on the qualitative research approach. There were 25 female participants with a mean age of 68.0±1.2 years. While the average body weight of the participants was 86.00±19.00 kg; the average height is 163.00±9.00 cm. The average BMI of the participants was 32.30±3.26 kg/m2. Participants generally mentioned that the environment, culture, family, and friends they live in have negative effects on their eating habits and experiences. Our study compared to previous studies; suggests that while also accepting other health-related factors, such as mental and physical function, it is recommended to also address weight perception when done in a non-stigmatizing way.","PeriodicalId":422894,"journal":{"name":"GOBEKLİTEPE Saglik Bilimleri Dergisi","volume":"54 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-03-25","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"126555346","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Bu çalışma ergen-ebeveyn çatışmasının ebeveynlerin kaygı düzeyleri ile yaşam kalitelerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma tanımlayıcı, kesitsel, ilişkisel tasarımda gerçekleştirildi. Verilerin toplanmasında sosyo-demografik bilgi formu, Durumluk-Süreklilik Kaygı Ölçeği (DSKÖ), Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu (DSÖYKÖ-KISA) olmak üzere 3 form kullanıldı. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri ve Pearson korelasyon testi kullanıldı. Ebeveynlerin %96.1’inin ergenlik dönemindeki çocuklarıyla çatışma yaşadıkları belirlenmiştir. Ebeveynlerin süreklilik kaygı puanlarının ebeveynlerin mesleği, ailenin ekonomik durumu ve ergenle çatışma yaşama durumuna göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Çocuklarıyla çatışma yaşadığını bildiren ebeveynlerin kaygı puan ortalamaları ile bedensel, ruhsal, sosyal ve çevre alanları yaşam kalitesi puan ortalamaları arasında negatif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Bu araştırmanın sonucunda ebeveynlerin tamamına yakınının ergen çocuklarıyla çatışma yaşadıkları saptanmıştır. Çatışma yaşayan ebeveynlerin kaygı düzeylerinin daha yüksek olduğu ve bu kaygının tüm alanlarda yaşam kalitesini olumsuz etkilediği belirlenmiştir. Hemşireler için riskli gruplar içerisinde yer alan ergenler ve ebeveynlerin etkileşiminin sağlığın geliştirilmesi ve birincil koruma kapsamında değerlendirilmesi önemlidir.
{"title":"ERGEN-EBEVEYN ÇATIŞMASININ EBEVEYNLERİN YAŞAM KALİTESİ VE KAYGI DÜZEYLERİNE ETKİLERİ","authors":"Ceyda Başoğul, Mürşide Zengi̇n","doi":"10.55433/gsbd/148","DOIUrl":"https://doi.org/10.55433/gsbd/148","url":null,"abstract":"Bu çalışma ergen-ebeveyn çatışmasının ebeveynlerin kaygı düzeyleri ile yaşam kalitelerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma tanımlayıcı, kesitsel, ilişkisel tasarımda gerçekleştirildi. Verilerin toplanmasında sosyo-demografik bilgi formu, Durumluk-Süreklilik Kaygı Ölçeği (DSKÖ), Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu (DSÖYKÖ-KISA) olmak üzere 3 form kullanıldı. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri ve Pearson korelasyon testi kullanıldı. Ebeveynlerin %96.1’inin ergenlik dönemindeki çocuklarıyla çatışma yaşadıkları belirlenmiştir. Ebeveynlerin süreklilik kaygı puanlarının ebeveynlerin mesleği, ailenin ekonomik durumu ve ergenle çatışma yaşama durumuna göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Çocuklarıyla çatışma yaşadığını bildiren ebeveynlerin kaygı puan ortalamaları ile bedensel, ruhsal, sosyal ve çevre alanları yaşam kalitesi puan ortalamaları arasında negatif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Bu araştırmanın sonucunda ebeveynlerin tamamına yakınının ergen çocuklarıyla çatışma yaşadıkları saptanmıştır. Çatışma yaşayan ebeveynlerin kaygı düzeylerinin daha yüksek olduğu ve bu kaygının tüm alanlarda yaşam kalitesini olumsuz etkilediği belirlenmiştir. Hemşireler için riskli gruplar içerisinde yer alan ergenler ve ebeveynlerin etkileşiminin sağlığın geliştirilmesi ve birincil koruma kapsamında değerlendirilmesi önemlidir.","PeriodicalId":422894,"journal":{"name":"GOBEKLİTEPE Saglik Bilimleri Dergisi","volume":"28 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-03-25","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"116876646","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Bu çalışmamızda bir üniversite hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon (FTR) bölümünden istenilen konsültasyonlarda, hastaların demografik özelliklerini, konsültasyon isteyen bölümlerin sıklığını ve konsültasyonu isteme nedenlerini incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmamız Ocak-Aralık 2022 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinde yatarak tedavi gören ve diğer klinik dallardan FTR bölümüne yapılan konsültasyonlar üzerinden hastaların kayıtları retrospektif olarak incelenmiştir. FTR kliniğinden 1 ay ile 105 yaşlar arasında bakılan olguların, bayan hasta sayısı 482 (%58,1) ve erkek hasta sayısı 347 (%41,9) olarak gözlemlendi. Kadınların yaş ortalaması 57,43±19 (min:0-maks:105) yıl ve erkeklerin yaş ortalaması 48,31±23 (min:0-maks:92) yıl olup tüm grubun yaş ortalaması 53,62±21 (yıl) olarak tespit edildi. Tüm yaş gruplarında en sık konsültasyon istemi ortopedi bölümünü tarafından yapılmıştır. Pediatrik yaş grubunda ikinci sıklıkta çocuk hastalıkları bölümü konsültasyonu olmuşken diğer iki grupta nöroloji bölümü konsültasyonu ikinci sıklıkta görülmüştür. Günümüzde hastaların tedavisinde multidisipliner yaklaşımın tercih edilmesi nedeniyle çalışmamızda, tüm bölümlerin FTR kliniğiyle iletişim halinde olduğunu, özellikle nörolojik hastalıklar ve kas-iskelet sistemi patolojileri nedeniyle FTR konsültasyonuna ihtiyaç olduğunu göstermektedir. Bundan dolayı FTR uzmanlık eğitimi programları planlanırken hem rehabilitasyonun eğitim ve öğretimi hem de kas-iskelet sistemi hastalıklarının tanı ve tedavisi ile ilgili konulara özel önem verilmelidir.
{"title":"YATAN HASTALARDAN İSTENEN FİZİKSEL TIP VE REHABİLİTASYON KONSÜLTASYONLARIN DEĞERLENDİRİLMESİ","authors":"Veysel Delen, Volkan Şah","doi":"10.55433/gsbd/158","DOIUrl":"https://doi.org/10.55433/gsbd/158","url":null,"abstract":"Bu çalışmamızda bir üniversite hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon (FTR) bölümünden istenilen konsültasyonlarda, hastaların demografik özelliklerini, konsültasyon isteyen bölümlerin sıklığını ve konsültasyonu isteme nedenlerini incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmamız Ocak-Aralık 2022 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinde yatarak tedavi gören ve diğer klinik dallardan FTR bölümüne yapılan konsültasyonlar üzerinden hastaların kayıtları retrospektif olarak incelenmiştir. FTR kliniğinden 1 ay ile 105 yaşlar arasında bakılan olguların, bayan hasta sayısı 482 (%58,1) ve erkek hasta sayısı 347 (%41,9) olarak gözlemlendi. Kadınların yaş ortalaması 57,43±19 (min:0-maks:105) yıl ve erkeklerin yaş ortalaması 48,31±23 (min:0-maks:92) yıl olup tüm grubun yaş ortalaması 53,62±21 (yıl) olarak tespit edildi. Tüm yaş gruplarında en sık konsültasyon istemi ortopedi bölümünü tarafından yapılmıştır. Pediatrik yaş grubunda ikinci sıklıkta çocuk hastalıkları bölümü konsültasyonu olmuşken diğer iki grupta nöroloji bölümü konsültasyonu ikinci sıklıkta görülmüştür. Günümüzde hastaların tedavisinde multidisipliner yaklaşımın tercih edilmesi nedeniyle çalışmamızda, tüm bölümlerin FTR kliniğiyle iletişim halinde olduğunu, özellikle nörolojik hastalıklar ve kas-iskelet sistemi patolojileri nedeniyle FTR konsültasyonuna ihtiyaç olduğunu göstermektedir. Bundan dolayı FTR uzmanlık eğitimi programları planlanırken hem rehabilitasyonun eğitim ve öğretimi hem de kas-iskelet sistemi hastalıklarının tanı ve tedavisi ile ilgili konulara özel önem verilmelidir.","PeriodicalId":422894,"journal":{"name":"GOBEKLİTEPE Saglik Bilimleri Dergisi","volume":"12 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-03-20","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"125845072","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Bu çalışma ile ebelerin Covid-19 pandemisinde duygusal emek ile tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Kesitsel türde bir çalışmadır. Türkiye’de bulunan tüm ebeler araştırmanın evrenini oluşturmaktadır (N:56.000). Örneklem büyüklüğü en az 382 olarak hesaplanmış, ancak ebelerin iş yoğunluğu, araştırma anketinin ulaştırılamaması, çalışmaya katılmak istememeleri nedeni ile araştırmaya 159 ebe katılmıştır. Veri toplama araçları olarak “Sosyo- Demografik Özellikler Tanıtım Formu”, “Duygusal Emek Ölçeği” ve “Koronavirüs Tükenmişlik Ölçeği” kullanılmıştır. Ebelerin Duygusal Emek Ölçeği puan toplamı 39.126±7.88 (min:18, max:60), Covid-19 Tükenmişlik Ölçeği puan toplamı ise 41.151±7.34 (min:15, max:50) tür. Duygusal emek ile tükenmişlik düzeyinin birbiri ile ilişkisine bakıldığında her ikisinin pozitif yönde birbirini etkilediği, duygusal emek düzeyi arttıkça tükenmişlik düzeyinin de artmış olduğu saptanmıştır (p<0.05). Çocuk varlığının duygusal emek üzerinde etkisi olduğu saptanmışken, mesleki pişmanlık, pandemide iş yükünde değişiklik ve günlük ortalama uyku süresinin tükenmişlik düzeyi üzerinde etkisinin olduğu belirlenmiştir. Çalışmada pandemi sürecinde ebelerin duygusal emek ve tükenmişlik düzeylerinin yüksek olduğu sonucuna varılmıştır.
{"title":"EBELERİN COVİD-19 PANDEMİSİNDE DUYGUSAL EMEK İLE TÜKENMİŞLİK DÜZEYLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ","authors":"Sibel Içke, Emine Serap ÇAĞAN","doi":"10.55433/gsbd/135","DOIUrl":"https://doi.org/10.55433/gsbd/135","url":null,"abstract":"Bu çalışma ile ebelerin Covid-19 pandemisinde duygusal emek ile tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Kesitsel türde bir çalışmadır. Türkiye’de bulunan tüm ebeler araştırmanın evrenini oluşturmaktadır (N:56.000). Örneklem büyüklüğü en az 382 olarak hesaplanmış, ancak ebelerin iş yoğunluğu, araştırma anketinin ulaştırılamaması, çalışmaya katılmak istememeleri nedeni ile araştırmaya 159 ebe katılmıştır. Veri toplama araçları olarak “Sosyo- Demografik Özellikler Tanıtım Formu”, “Duygusal Emek Ölçeği” ve “Koronavirüs Tükenmişlik Ölçeği” kullanılmıştır. Ebelerin Duygusal Emek Ölçeği puan toplamı 39.126±7.88 (min:18, max:60), Covid-19 Tükenmişlik Ölçeği puan toplamı ise 41.151±7.34 (min:15, max:50) tür. Duygusal emek ile tükenmişlik düzeyinin birbiri ile ilişkisine bakıldığında her ikisinin pozitif yönde birbirini etkilediği, duygusal emek düzeyi arttıkça tükenmişlik düzeyinin de artmış olduğu saptanmıştır (p<0.05). Çocuk varlığının duygusal emek üzerinde etkisi olduğu saptanmışken, mesleki pişmanlık, pandemide iş yükünde değişiklik ve günlük ortalama uyku süresinin tükenmişlik düzeyi üzerinde etkisinin olduğu belirlenmiştir. Çalışmada pandemi sürecinde ebelerin duygusal emek ve tükenmişlik düzeylerinin yüksek olduğu sonucuna varılmıştır.","PeriodicalId":422894,"journal":{"name":"GOBEKLİTEPE Saglik Bilimleri Dergisi","volume":"68 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2022-12-30","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"128993458","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
The aim of the study is to compare the students taking the Psychiatric Mental Heatlh Nursing (PMHN) course with face-to-face and distance education in terms of the learning outcomes of the course and the perception of psychiatric nursing. The sample of this descriptive study consisted of 229 students of PMHN course in the academic years of 2019-2020 and 2020-2021 and volunteered to participate in the research. Data were collected online with Personal Information Form and Psychiatric Nursing Perception Scale (PNPS). When the participants' choice of face-to-face or distance education was evaluated, almost all of the participants (96.2%) who received face-to-face education preferred same method. Most of the participants who received distance education (82.1%) stated that they wanted to take course with face-to-face education. There was no statistically significant difference between the participants who received face-to-face education and those who received distance education in terms of PNPS scores. As a result, although it has been determined that there is no difference in terms of the learning outcomes of the course and the perception of psychiatric nursing in distance education students, the students want to receive face-to-face education and work with cases in clinical practice.
{"title":"RUH SAĞLIĞI VE HASTALIKLARI HEMŞİRELİĞİ DERSİNİ YÜZ YÜZE VE UZAKTAN EĞİTİMLE ALAN ÖĞRENCİLERİN DERSİN KAZANIMLARI VE PSİKİYATRİ HEMŞİRELİĞİNİ ALGILAMA AÇISINDAN KARŞILAŞTIRILMASI","authors":"Buket ŞİMŞEK ARSLAN, Cansu Çakir, G. Ergün","doi":"10.55433/gsbd-126","DOIUrl":"https://doi.org/10.55433/gsbd-126","url":null,"abstract":"The aim of the study is to compare the students taking the Psychiatric Mental Heatlh Nursing (PMHN) course with face-to-face and distance education in terms of the learning outcomes of the course and the perception of psychiatric nursing. The sample of this descriptive study consisted of 229 students of PMHN course in the academic years of 2019-2020 and 2020-2021 and volunteered to participate in the research. Data were collected online with Personal Information Form and Psychiatric Nursing Perception Scale (PNPS). When the participants' choice of face-to-face or distance education was evaluated, almost all of the participants (96.2%) who received face-to-face education preferred same method. Most of the participants who received distance education (82.1%) stated that they wanted to take course with face-to-face education. There was no statistically significant difference between the participants who received face-to-face education and those who received distance education in terms of PNPS scores. As a result, although it has been determined that there is no difference in terms of the learning outcomes of the course and the perception of psychiatric nursing in distance education students, the students want to receive face-to-face education and work with cases in clinical practice.","PeriodicalId":422894,"journal":{"name":"GOBEKLİTEPE Saglik Bilimleri Dergisi","volume":"65 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2022-12-30","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"131994649","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
The study was conducted in order to determine the factors affecting the fear of medical procedures of school children aged 7-14 years. The sample was calculated by using the formula used when the number of individuals in the universe was known and consisted of 300 children willing to participate in the study. The data were collected with the "Data Collection Form" and the "Medical Procedure Fear Scale (MPFS)", which inquired about the sociodemographic characteristics of the child and family, and the child's hospital experience. The difference between the gender and total MPFS, procedural, personal and interpersonal sub-dimension scores, and the age and mean scores of MPFS, procedural and interpersonal sub-dimensions were statistically significant. Children with hospital experience had higher environmental and interpersonal subscale scores than those without (p<.05). It was determined that average score of MPFS and subdimension scores of the children who defined income as less than expense was higher (p<.05). As a result, it is seen that the majority of children are “a little afraid during medical procedures. It is seen that the age and gender of the children, mother's age and educational status of mother and father and perceived income status affect the fear of medical procedure.
{"title":"FACTORS AFFECTING THE FEAR OF MEDICAL PROCEDURE IN CHILDREN 7-14 YEARS OLD","authors":"G. Uysal","doi":"10.55433/gsbd-124","DOIUrl":"https://doi.org/10.55433/gsbd-124","url":null,"abstract":"The study was conducted in order to determine the factors affecting the fear of medical procedures of school children aged 7-14 years. The sample was calculated by using the formula used when the number of individuals in the universe was known and consisted of 300 children willing to participate in the study. The data were collected with the \"Data Collection Form\" and the \"Medical Procedure Fear Scale (MPFS)\", which inquired about the sociodemographic characteristics of the child and family, and the child's hospital experience. The difference between the gender and total MPFS, procedural, personal and interpersonal sub-dimension scores, and the age and mean scores of MPFS, procedural and interpersonal sub-dimensions were statistically significant. Children with hospital experience had higher environmental and interpersonal subscale scores than those without (p<.05). It was determined that average score of MPFS and subdimension scores of the children who defined income as less than expense was higher (p<.05). As a result, it is seen that the majority of children are “a little afraid during medical procedures. It is seen that the age and gender of the children, mother's age and educational status of mother and father and perceived income status affect the fear of medical procedure.","PeriodicalId":422894,"journal":{"name":"GOBEKLİTEPE Saglik Bilimleri Dergisi","volume":"77 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2022-12-30","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"131664040","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Bu araştırma cerrahi hemşireliği klinik öğretiminde yansıtıcı düşünmenin etkinliğini incelemek amacıyla planlandı. Araştırma İstanbul ilinde bir vakıf üniversitesinde Hemşirelik bölümü öğrencileri ile yapılmış, evrenini Mart ile Mayıs 2017 tarihleri arasında cerrahi hemşireliği uygulama dersini alan öğrenciler oluşturdu. Ders kapsamında klinik uygulama yapan 121 öğrenci araştırmaya alındı. Veriler, Yansıtıcı Düşünme Yöntemi Değerlendirme Formu ile toplandı. Öğrencilere yansıtıcı düşünme raporunun yazımı konusunda bir rehber verilerek klinik uygulamada hasta bakımı sırasında karşılaştıkları dikkat çeken bir olay hakkında ayrıntılı rapor oluşturmaları istendi. Öğrencilerden hastanede yaşadıkları bir olayı, verilen rehbere göre; olayın önemi, tanımlanması, durum analizi, eylem planı başlıkları altında yazmaları istendi. Raporlar tartışıldı, işlenen konular belirlendi ve öğrencilerin yöntemi değerlendirmesi sağlandı. Yansıtıcı düşünme yöntemi değerlendirildiğinde öğrenciler tarafından sayısal ölçek puan ortalaması 7,10±2,25 olarak belirlendi. Yansıtıcı düşünme yöntemine ilişkin öğrencilerin ilk üç sırada belirttikleri kazanımlar, sorunları sahiplenmek ve daha gerçekçi bakış açısı kazanmak, etik yaklaşımı benimsemek, düşünce ve duygularını ifade yeteneğini geliştirmek oldu. Yansıtıcı düşünme yönteminin hemşirelik eğitiminde olumlu kazanımları olduğu sonucuna varıldı.
{"title":"CERRAHİ HEMŞİRELİĞİ KLİNİK ÖĞRETİMİNDE YANSITICI DÜŞÜNMENİN ETKİNLİĞİNİN İNCELENMESİ","authors":"S. Rızalar, E. Eren","doi":"10.55433/gsbd/136","DOIUrl":"https://doi.org/10.55433/gsbd/136","url":null,"abstract":"Bu araştırma cerrahi hemşireliği klinik öğretiminde yansıtıcı düşünmenin etkinliğini incelemek amacıyla planlandı. Araştırma İstanbul ilinde bir vakıf üniversitesinde Hemşirelik bölümü öğrencileri ile yapılmış, evrenini Mart ile Mayıs 2017 tarihleri arasında cerrahi hemşireliği uygulama dersini alan öğrenciler oluşturdu. Ders kapsamında klinik uygulama yapan 121 öğrenci araştırmaya alındı. Veriler, Yansıtıcı Düşünme Yöntemi Değerlendirme Formu ile toplandı. Öğrencilere yansıtıcı düşünme raporunun yazımı konusunda bir rehber verilerek klinik uygulamada hasta bakımı sırasında karşılaştıkları dikkat çeken bir olay hakkında ayrıntılı rapor oluşturmaları istendi. Öğrencilerden hastanede yaşadıkları bir olayı, verilen rehbere göre; olayın önemi, tanımlanması, durum analizi, eylem planı başlıkları altında yazmaları istendi. Raporlar tartışıldı, işlenen konular belirlendi ve öğrencilerin yöntemi değerlendirmesi sağlandı. Yansıtıcı düşünme yöntemi değerlendirildiğinde öğrenciler tarafından sayısal ölçek puan ortalaması 7,10±2,25 olarak belirlendi. Yansıtıcı düşünme yöntemine ilişkin öğrencilerin ilk üç sırada belirttikleri kazanımlar, sorunları sahiplenmek ve daha gerçekçi bakış açısı kazanmak, etik yaklaşımı benimsemek, düşünce ve duygularını ifade yeteneğini geliştirmek oldu. Yansıtıcı düşünme yönteminin hemşirelik eğitiminde olumlu kazanımları olduğu sonucuna varıldı.","PeriodicalId":422894,"journal":{"name":"GOBEKLİTEPE Saglik Bilimleri Dergisi","volume":"42 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2022-12-30","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"133654093","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
The positive effects of Bobath therapy on spasticity are known, but studies using objective data tools that can evaluate these positive effects are limited. The purpose of this study is to examine the changes in lower extremity muscle tone and viscoelastic properties of children with spastic cerebral palsy who received Bobath therapy. Thirty-three children with CP, aged between 5 and 15 (18 girls, 15 boys) years were included in the study. Based on the evaluation parameters, initial evaluations were conducted using the Modified Ashworth Scale and Myoton®PRO Digital Palpation Device, and all children continued to receive neurodevelopmental therapy (NGT) twice a week for six weeks following the initial evaluation. Muscle tone was measured with Modified Ashworth Scale, and muscle tone, stiffness, and elasticity levels were measured with Myoton®PRO Digital Palpation Device. According to the results of this study, it has been determined that the sensitivity of the MyotonPRO digital palpation device is higher and more reliable than MAS in evaluating spasticity in patients with cerebral palsy. Therefore, it is recommended to use MyotonPRO digital palpation device, which is more objective and reliable in evaluating spasticity in children with cerebral palsy in future studies.
{"title":"EVALUATION OF THE EFFECT OF BOBATH THERAPY ON SPASTICITY IN CHILDREN WITH CEREBRAL PALSY USING SUBJECTIVE AND OBJECTIVE METHODS","authors":"V. Akduman, Z. Sari, O. Aydoğdu","doi":"10.55433/gsbd-130","DOIUrl":"https://doi.org/10.55433/gsbd-130","url":null,"abstract":"The positive effects of Bobath therapy on spasticity are known, but studies using objective data tools that can evaluate these positive effects are limited. The purpose of this study is to examine the changes in lower extremity muscle tone and viscoelastic properties of children with spastic cerebral palsy who received Bobath therapy. Thirty-three children with CP, aged between 5 and 15 (18 girls, 15 boys) years were included in the study. Based on the evaluation parameters, initial evaluations were conducted using the Modified Ashworth Scale and Myoton®PRO Digital Palpation Device, and all children continued to receive neurodevelopmental therapy (NGT) twice a week for six weeks following the initial evaluation. Muscle tone was measured with Modified Ashworth Scale, and muscle tone, stiffness, and elasticity levels were measured with Myoton®PRO Digital Palpation Device. According to the results of this study, it has been determined that the sensitivity of the MyotonPRO digital palpation device is higher and more reliable than MAS in evaluating spasticity in patients with cerebral palsy. Therefore, it is recommended to use MyotonPRO digital palpation device, which is more objective and reliable in evaluating spasticity in children with cerebral palsy in future studies.","PeriodicalId":422894,"journal":{"name":"GOBEKLİTEPE Saglik Bilimleri Dergisi","volume":"6 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2022-12-30","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"116826037","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
京公网安备 11010802042870号
京ICP备2023020795号-1
扫码关注我们
求助内容：
应助结果提醒方式：